Dizgeli öğretim modelinin güzel sanatlar ve spor liselerinde yapılan viyolonsel dersinde öğrenci başarısına etkisi - Şen, Çağrı (My University, 2012)
Bu araştırmada, güzel sanatlar ve spor liselerinde dizgeli öğretim modeline göre yapılandırılmış viyolonsel eğitimi dersinin, bilgi düzeyi ve performansa ilişkin beceriler bakımından öğrencilerin akademik başarılarına etkisini belirlemek amaçlanmıştır. Öntest-sontest kontrol gruplu deneysel desene uygun olarak düzenlenen araştırmada aşağıdaki sorulara cevap aranmıştır: 1.Uygulama öncesinde ve sonrasında deney ve kontrol gruplarının viyolonsel eğitimi dersindeki bilişsel alana yönelik bilgi düzeyleri nedir? 2.Uygulama öncesinde ve sonrasında deney ve kontrol gruplarının viyolonsel eğitimi dersindeki devinişsel alana yönelik beceri düzeyleri nedir? Araştırmanın çalışma grubunu, Bursa Zeki Müren Güzel Sanatlar ve Spor Lisesi Müzik Bölümü’nde 2009-2010 eğitim-öğretim yılında öğrenim gören birinci, ikinci ve üçüncü sınıf viyolonsel öğrencileri (N=14) oluşturmaktır. Araştırmanın yöntemine dayalı olarak viyolonsel öğrencilerinin bilgi düzeylerini ve performansa yönelik beceri düzeylerini arttırmak amacıyla, dizgeli öğretim modeline dayalı olarak hazırlanan ve 8 haftalık (16 ders saati) süreyi kapsayan ders planı hazırlanmıştır. Veri toplama araçları ile yapılan öntestler sonucunda yansız atama yöntemi ile deney (n=7) ve kontrol (n=7) grupları oluşturulmuş, grupların denk olmasına özen gösterilmiştir. Deney grubuna, 8 hafta (16 ders saati) süreyle dizgeli öğretim uygulanırken, kontrol grubuna herhangi bir müdahalede bulunulmayarak geleneksel öğretim sürdürülmüştür. Öğretim sürecinin sonunda sonteste ait verileri elde etmek amacıyla, deney ve kontrol grupları veri toplama araçları ile tekrar ölçümlere tabi tutulmuştur. Araştırmanın verilerini toplamak ve alt problemlerine yanıt aramak amacıyla, bilişsel ve devinişsel alana yönelik olmak üzere araştırmacı tarafından iki tür ölçek geliştirilmiştir. Bilişsel alana yönelik olarak “Viyolonsel Dersi Bilişsel Alan Değerlendirme Testi” ve devinişsel alana yönelik olarak “Viyolonsel Dersi Performans Değerlendirme Ölçeği”, araştırmanın amacına yönelik verileri toplamak ve gerekli ölçümleri elde etmek amacıyla kullanılmıştır. Öntest ve sontestten elde edilen her bir değişkene ait veriler istatistiksel analizlerle çözümlenmiştir. Deney ve kontrol gruplarının uygulama öncesi denkliklerini ve uygulama sonrası sontest puanları arasındaki farkı belirlemek amacı ile Mann Whitney-U testi kullanılmıştır. Deney ve kontrol gruplarının, araştırmanın bağımsız değişkenleri açısından nasıl bir gelişme gösterdiğini belirlemek için ise Wilcoxon işaretli sıralar testi kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgular şöyle özetlenebilir: 1.Dizgeli öğretim modelinin uygulandığı deney grubunun bilişsel alana yönelik bilgi düzeyi ile düz anlatım yoluyla öğretim yapılan kontrol grubunun bilişsel alana yönelik bilgi düzeyi arasında, deney grubunun lehine anlamlı bir fark bulunmuştur. 2.Dizgeli öğretim modelinin uygulandığı deney grubunun devinişsel alana yönelik performansa ilişkin beceri düzeyi ile düz anlatım yoluyla öğretim yapılan kontrol grubunun performansa ilişkin beceri düzeyi arasında, deney grubunun lehine anlamlı bir fark bulunmuştur. Anahtar Sözcükler:Güzel Sanatlar ve Spor Lisesi, Çalgı Eğitimi/ Öğretimi, Viyolonsel Eğitimi/ Öğretimi, Dizgeli Öğretim, Performans, Beceri.

This study was conducted to examine the effect of the use of systematic teaching method in fine arts and sports high school violoncello education lessons on students’ academic success in terms of cognitive and psychomotor skills. In this study, the “Pretest-Posttest Control Group Experimental Pattern” was used and the following questions were investigated: 1. What are the cognitive skill levels of the experimental and control groups in violoncello lesson before and after the implementation? 2. What are the psychomotor skill learning levels of the experimental and control group students in violoncello lesson before and after the implementation? The sample of the study was constituted by 14 1st, 2nd and 3rd grade violoncello students of the academic year of 2009-2010 in Bursa Zeki Müren Fine Arts and Sports High School. In the scope of this study, a syllabus for 8 weeks (16 hours) was prepared based on systematic teaching method so as to improve the cognitive and psychomotor learning levels of the students. As a result of the pre-tests applied via data collection instruments, experimental (n=7) and control (n=7) groups were formed randomly and special care was given to ensure that the experimental and control groups were equivalent. Whereas the experimental group was applied a syllabus based on systematic teaching for 8 weeks (16 hours), the control group was applied the traditional method which was being used at school. At the end of the implementation period, the data collection instruments were reapplied to the experimental and control groups so as to gather the data related to the post-test. In order to gain the data in this study and find the answers to the sub problems, two scales were developed by the researcher aimed at cognitive field and psychomotor field. The data of the research were gathered via “Violoncello Course Cognitive Field Evaluation Test” for the cognitive field, and “Violoncello Course Performance Evaluation Scale” for the psychomotor field. The data obtained from pretest and posttest for each variable were analysed with statistical methods. The Mann Whitney-U test was applied so as to identify the equivalence of the experimental and control groups before the implementation and the difference between their post-test scores after the implementation. The “Wilcoxon Signed Rank Test” was benefited from in order to see how the experimental and control groups showed improvement in terms of independent variables. In accordance with the data gained from the research, the findings can be summarized as the following: 1. A meaningful difference in favour of the experimental group was found between the cognitive level of the experimental group to which systematic teaching method was applied and the control group to which traditional method was applied. 2. A meaningful difference in favour of the experimental group was found between the psychomotor level of the experimental group to which systematic teaching method was applied and the control group to which traditional method was applied. Key Words:Fine Arts and Sports High School, Instrument Education/ Teaching, Violoncello Education/ Teaching, Systematic Teaching, Performance, Skill.
Keywords: Başarı, Öğrencilerde_Müzik Eğitimi; Müzik Eğitimi; Öğrenim ve Öğretim