Sanal gerçeklik gözlüğü kullanımının izometrik kas kuvvetine etkisi - Dolu, Umut (My University, 2022)
Amaç: Çalışmanın amacı, sanal gerçeklik gözlüğü kullanımının izometrik kuvvet, ağrı yoğunluğu, algılanan zorluk ve kalp atım sayısı üzerindeki etkilerini belirlemektir. Gereç ve Yöntem: Araştırmamıza 21-47 yaş arası, sağlık sorunu bulunmayan 46 erkek sedanter birey katılmıştır. Katılımcılar A ve B grubu olmak üzere ikiye ayrılmış, rastgele bir şekilde gruplandırılmıştır. Wall Squat Testi sırasında her 30 saniyede Algılanan Ağrı Yoğunluğunu ve Algılanan Zorluk Derecesini sözel olarak belirtmeleri talep edilmiştir, akıllı saat kullanılarak kalp atım sayıları takip edilmiştir. İlk ölçümler bittikten sonra 1 hafta ara verilmiştir, daha sonra grupların VR kullanımları değiştirilerek ölçümler tekrar yapılmıştır. Bulgular: Sanal gerçeklik gözlüğü kullanan gruplar Wall Squat Testi sırasında daha yüksek performans sergilemiştir, aynı zamanda test esnasında Ağrı Yoğunluğu ve Algılanan Zorluk Derecelerinin daha düşük olduğu belirlenmiştir. A grubu Wall Squat Testi (p=0,003) ve B grubu Wall Squat Testi (p=0,008), A grubu Ağrı Yoğunluğu Derecesi (p=0,032) ve B grubu Ağrı Yoğunluğu Derecesi (p=0,014), A grubu Algılanan Zorluk Derecesi (p=0,044) ve B grubu Algılanan Zorluk Derecesi (p=0,039) ölçümlerinde istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur. A grubu Kalp Atım değerleri (p=0,923) ve B grubu Kalp Atım değerlerinde (p=0,956) istatistiksel olarak anlamlı fark bulunamamıştır. Sonuç: Çalışmamıza göre; VR ve NON-VR karşılaştırma sonrası sanal gerçeklik gözlüğü kullanan grupların Wall Squat Test süresinde, Ağrı Yoğunluğu ve Algılanan Zorluk Derecesi’nde anlamlı fark bulunmuştur (p<0,05). Ancak kalp atım değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmamıştır (p>0,05).

Objective: The aim of the study is to determine the effects of using virtual reality glasses on isometric strength, pain intensity, perceived difficulty and heart rate. Materials and Methods: 46 male sedentary individuals between the ages of 21-47 without any health problems participated in our study. Participants were divided into two groups as A and B groups and randomly grouped. During the Wall Squat Test, they were asked to verbally indicate the Perceived Pain Intensity and Perceived Difficulty Level every 30 seconds, and their heart rate was monitored using a smart watch. After the first measurements were completed, a break was made for 1 week, then the VR use of the groups was changed and the measurements were made again. Findings: Groups using virtual reality glasses performed higher during the Wall Squat Test, as well as lower Pain Intensity and Perceived Difficulty Ratings during the test. Group A Wall Squat Test (p=0.003) and Group B Wall Squat Test (p=0.008), Group A Pain Intensity Degree (p=0.032) and Group B Pain Intensity Degree (p=0.014), Group A Perceived Difficulty Level (p=0.044) and Group B Perceived Difficulty Level (p=0.039) a statistically significant difference was found in the measurements. There was no statistically significant difference in heart rate values of group A (p=0.923) and heart rate of group B (p=0.956). Conclusion: According to our study; After VR and NON-VR comparison, a significant difference was found in the Wall Squat Test duration, Pain Intensity and Perceived Difficulty Level of the groups using virtual reality glasses (p<0.05). However, there was no statistically significant difference in heart rate values (p>0.05).
Keywords: ağrı yoğunluğu; algılanan zorluk Virtual reality; Eyeglasses; Gözlük; isometric strength; izometrik kuvvet; Kas kuvveti; Muscle strength; Öğrenim ve öğretim; pain intensity; perceived exertion; Sanal gerçeklik; Spor; Sports; Study and teaching; Virtual reality; wall squat