Kentsel mekanın iletişim işlevi - Demirel, Işıl Hande (My University, 2003)
Richard Sennett Kamusal İnsanın Çöküşü adlı eserinde bugün tanımadığımız ama aynı şehirde yaşadığımız insanlarla kurulacak çok boyutlu ilişki ve hazlardan yoksun kaldığımızı söyler. Yabancının tehdit edici bir unsura dönüştüğüne, sessiz kalarak seyretmenin kamusal hayatın tek yolu haline geldiğine, yalnız kalmanın bir hak olduğuna, özel hayatın ilgi odağı haline geldiğine, evlerimize özen gösterdiğimiz halde sokaklarımız pis olduğuna ve sonuçta kamusal alanların yaşanılacak mekanlar olmaktan çıkıp, gelip geçilen yerlere dönüştüğüne dikkat çeker. Bu noktada bir modernlik eleştirisi yapan Sennett, İnsan, modernlikle birlikte özel hayata tutsak oldu, kamuda sessiz ve yalnız kaldı, yaşayan değil seyreden insan haline geldider. Ancak yine de bütün bunların karşısında umutsuzluğa kapılmaz. Kentsel mekanda tarihin belli bir döneminde ortaya çıkan bir beraberliliğin, bugün de yenilenmiş ve zenginleşmiş olarak hayat bulmasının mümkün olabileceğini söylerken, yitik bir kamusal cenneti hayal etmek yerine, kişilerin yakın dostları arasındaki kadar rahat ve güvenli olduğu, oyuna önem verdiği, nezaketi elden bırakmadığı bir ortamda, şüpheyi en aza indirerek 'ötekini tanıma'nın imkanlarını araştırır. Özellikle son yüzyıl içerisinde, giderek devleşen kentler agoralar olmasa da, şehirden sürülen diyalogun yerini, her şeyi düzenlemek isteyen iktidarın monologu alsa da ve bugün artık kentlilerden istenen, artan devlet müdahalesinin giderek güçsüzleştirdiği yerel yönetimler ve onunla uyum içinde çalışan birçok bilim ve uzmanlık dalı karşısında suskunluğunu koruması olsa da umutsuzluğumuzu bir kenara bırakıp gerçekleştirmenin yollarını aramalıyız. Kenti, kentsel mekanı, tarih boyunca süregelen mücadelenin alanı olan kamusal alanı, kitlelerin bu alanda gerçekleştirdikleri iletişimi ve bu alan içine sıkışmış işlevleri tarihsel bir çerçevede değerlendirerek anlamaya çalışarak işe başlayabiliriz. Bu araştırma da böylesi bir başlangıca katkı sağlamayı amaçlamakta, sonuçta kentlinin doğrudan kenti konu alan hareketleri hayata geçirip, yaratıcıları ve aktörleri doğrudan kentliler olan bir kentsel mücadelenin geliştirilmesini hedeflemektedir. İnsanların istedikleri zaman kalabalığına karışarak yalnız olabildikleri gerçek büyük kent kötü değildir. Ancak insanlar kendilerine birey olma olanağını vermiş kentte istedikleri zaman yalnızlığın tadına varabildikleri gibi, onu ellerinden kaçırmamalı, istediklerinde yeni agoralardan biraraya gelmeyi de örgütleyebilmelidirler. Sennett'ın umudunu kırmadan ilerlediği yolda içi giderek boşalan kentsel mekanı, tıpkı 18.yy Avrupa şehirlerinde olduğu gibi kentte yaşayanlar için önemli ve hayat dolu kılmak, günümüz toplumlarında aranan eşitlik ve paylaşıma dayalı iletişim ve sürdürülebilir kent mekanları açısından son derece büyük önem taşımaktadır. THE COMMUNICATION FUNCTION OF URBAN SPACE

In his great work The Fall of Public Man , Richard Sennett declares today the public life become a matter of formal obligation. Most citizens approach their dealings with the state in a spirit of redesigned acquiescence, but this public enervation is in its scope much broader than political affairs. The stranger itself is a treatening figure, and few people can take great pleasure in that world of strangers, the cosmopolitan city. Sennett scrutinizes those problems caused by the inbalance between personal and public life.According to Sennett, the public life which is a significant piece of life besides the family and friendships was once so lively and meant much to individuals. There used to be a publicity that contributed to the individuals skills of playthrough emotinal ties with strangers and to the civilization of the individual. Being a public man well expressed in the 18th century European cities has become a gradually weakened phenomenon being replaced with the private life.And has become as significant as the private life allows it to. Sennett asks,How has the stranger been transformed into a threatening factor? How is it that today, keeping silent and remaining as the audience is the only way of joining the public life? In turn, how do these factors foster personality deficiencies? Solitude that is a result of modernism renders the individual a person captured by the private life. As a result, as in the Roman times, the participation of Res Publica today is most often a matter of going along, and the forums for this public life, like the city, are in a state of decay. But, as Sennett is by no means hopeless; we are not hopeless that there is a chance to explore the possibilites of getting to know the other instead of imagining a lost public paradise. And this brings us to the communication. As citizens of cosmopolitan cities, modern times agoras, we need to recommend the communication function of the urban space to reconnect with our communities. To make this happen we can start with looking the survey of public man in urban space during the history. And at this point today we are in, we must make our living spaces more livable with respect to the nature and eachother. In terms of both communication and urban sciences this research aims to point the great importance of these issues for a shared equal communication and sustainable urban spaces.
Keywords: İletişim; Şehirleşme; Toplum bilimleri; Toplumsal etkileşim