Örgüt içi iletişimin örgütsel bağlılığa ve çalışan motivasyonuna etkisinin incelenmesi - Öksüz, Esra Üçok (My University, 2021)
Bu araştırmanın temel amacı örgüt içi iletişimin çalışan bağlılığı ve çalışan motivasyonuna etkisinin incelenmesi olarak belirlenmiştir. Bu amaca ek olarak örgüt içi iletişimin örgüt kültürüne göre farklılaşıp farklılaşmadığı da bu araştırma kapsamında incelenecek konular arasına dahil edilmiştir. Araştırmanın amacını yerine getirebilmek için bankacılık sektörü seçilmiştir. Araştırmada anket yöntemi kullanılmıştır ve toplam 384 banka çalışanı bu çalışmaya katılmıştır. Sonuçlar göstermiştir ki Türk bankacılık sektöründe iletişim orta derecede “iyi” olarak değerlendirilmektedir. Bu durum çalışanlar tarafından belirtilen iletişim derecesinin yeterince sağlıklı olmadığını ve bu anlamda gelişime açık olduğunu göstermektedir. Bu anlamda inceleme altındaki bankacılık sektöründe var olan iletişimin toksik iletişime açık bir seviyede olduğu tespit edilmiştir. Araştırma sonuçları örgütsel bağlılık seviyesinin ise orta derecenin altında gerçekleştiğini ortaya koymuştur. Korelasyon analizleri iletişim ve örgütsel bağlılık arasında pozitif yönlü bir ilişki olduğunu işaret etmiş olsa da regresyon analiz sonucunda bankacılık sektöründeki örgüt içi iletişimin devam bağlılığını ve normatif bağlılığı negatif yönlü etkilediği tespit edilmiştir. Bu durum sektörde var olan örgüt içi iletişimin, sağlıklı bir iletişim olmadığını ve literatürde belirtildiği üzere sağlıklı iletişimin örgütsel bağlılığı pozitif yönlü etkilemesi beklenirken, bu sağlıksız iletişim durumunun örgütsel bağlılık üzerinde negatif bir etki yarattığını ortaya koymaktadır. Örgüt içi iletişimin çalışan motivasyonu üzerindeki etkisine dair sonuçlar incelendiğinde ise iletişimin çalışan motivasyonunun pek çok boyutunu pozitif yönlü etkilediği sonucuna ulaşılmıştır. Buna göre bankacılık sektöründe var olan örgüt içi iletişim çalışan motivasyonunu pozitif yönlü etkilese de örgütsel bağlılığı güçlendirme noktasında yeterli değildir sonucuna ulaşılmıştır. Yapılan farklılaşma analizleri eril kültür değerine sahip olan katılımcıların örgüt içi iletişim puanlarının, dişil kültür değerine sahip olan katılımcılara kıyasla daha düşük; yüksek seviyede güç mesafesi benimseyen katılımcıların örgüt içi iletişim puanlarının, düşük güç mesafesi benimseyen katılımcılara kıyasla daha düşük ve; yüksek seviyede belirsizlikten kaçınmayı benimseyen katılımcıların örgüt içi iletişim puanlarının, düşük belirsizlikten kaçınmayı benimseyen katılımcılara kıyasla daha yüksek seviyede olduğunu ortaya koymuştur. Bu anlamda araştırma sonucunda bankacılık sektöründe var olan iletişimin var olan kültürel yapıya tam olarak uyan bir iletişim olmadığı ve bu da çalışanları motive etse de örgütsel bağlılıkları üzerinde yeterli pozitif etki yaratamadığı öngörüsüne ulaşılmıştır.

The main purpose of this study was determined as the investigation of the effect of internal organizational communication on organizational commitment and motivation. In addition to this purpose, whether the communication within the organization differs according to the organizational culture is included among the topics to be examined within the scope of this research. In order to fulfil the purpose of the research, the banking sector has been chosen. The survey method was used in the study and a total of 384 bank employees participated in this study. The results show that communication in the Turkish banking sector is rated as “moderately good”. This result reveals that healthy communication is not in appropriately and thus there is a room for the development of communication within the banking sector. This shows that communication within the sector is open for toxic communication. On the other hand, organizational commitment is below the medium level. Although correlation analysis indicated that there is a positive relationship between communication and organisational commitment, regression analysis revealed that intra-organisational communication in the banking sector affected continued commitment and normative commitment negatively. This situation reveals that intra-organisational communication existing in the sector is not an appropriate one and as stated in the literature, it has a negative effect on organizational commitment while the healthy communication should have a positive effect on organisational commitment. When the results regarding the effect of internal organizational communication on employee motivation are examined, it is concluded that communication affects many dimensions of employee motivation positively. Accordingly, it has been concluded that although internal organizational communication in the banking sector affects employee motivation positively, it is not sufficient at the point of strengthening organizational commitment. According to the differentiation analysis, the internal organizational communication scores of the participants who have masculine cultural value are lower than the participants who have feminine culture value; Participants adopting high power distance have lower internal organizational communication scores compared to those who adopt low power distance; It was found that the internal organizational communication scores of the participants who adopted high levels of uncertainty avoidance were at a higher level compared to the participants who adopted low uncertainty avoidance. In this sense, as a result of the research, it was concluded that the communication existing in the banking sector is not a communication that fully complies with the existing cultural structure, and although this motivates the employees, it cannot have a sufficient positive effect on their organizational commitment.
Keywords: Bankacılık Sektörü Communication; Banking Sector; Interpersonal communication; İletişim; Kişilerarası iletişim; Motivasyon; Motivation; Organizational commitment; Organizational Communication; Organizational Culture; Örgüt İçi İletişim; Örgüt Kültürü; Örgütsel bağlılık