Deneysel sepsisde silmarinin karaciğer üzerine etkisinin incelenmesi - Cihan, Burcu (My University, 2007)
1. ÖZET Bu çalışmada septik sıçanlarda silmarinin karaciğer üzerine etkisi incelendi. Sepsis ve sepsis+silmarin gruplarında eter anastezisi altında çekal ligasyon ve perforasyon (CLP) tekniğiyle polimikrobiyal sepsis oluşturuldu. Sepsis+silmarin grubu sıçanlarına sepsis oluşumundan 10 gün önce 50 mg/ kg dozunda oral olarak ve sepsis oluşumundan hemen sonra tek doz halinde silmarin (Mikrogen Pharmaceuticals) verildi. Kontrol grubu sıçanlarında yine eter anastezisi altında batın açıldı, çekum bulundu ve başka bir işlem yapılmaksızın kapatıldı. Sepsis oluşumundan 6 saat sonra bütün gruplardaki sıçanlar dekapite edilerek kan ve karaciğer doku örnekleri alındı. Karaciğer homojenatında protein, glutatyon, lipid peroksidasyon düzeyleri, doku faktörü aktivitesi ve karbonik anhidraz, glutatyon-S-transferaz, katalaz, süperoksid dismutaz, alkalen fosfataz, asit fosfataz enzimlerinin aktiviteleri tayin edildi. Ayrıca SDS-poliakrilamid jel elektroforezi uygulandı. Kan örneklerinde ise proenflamatuar sitokinler (TNF-a, IL-1b ve IL-6) incelendi. Sepsisin erken döneminde karaciğerde oksidatif hasar tespit edilmedi. Gerek sepsis ve gerekse silmarin ile tedavi edilen sepsis grubuna ait sıçanların karaciğerinde kontrol grubuna göre indirgenmiş glutatyonda anlamlı artış, doku faktörü aktivitesinde ise anlamlı azalma tespit edildi. Silmarin ile tedavi edilen sepsis grubunda yine kontrol ve sepsis grubuna göre süperoksid dismutaz aktivisinde anlamlı azalma saptandı. Elektroforez ile elde edilen protein bantları arasında anlamlı farklılıklar tespit edilemedi. Silmarin tedavisinin sepsis grubunda artan kan sitokin düzeylerini anlamlı olarak düşürdüğü gözlendi. Tüm değerler göz önüne alındığında glutatyon ile doku faktörü arasında negatif; asit fosfataz ile karbonik anhidraz ve asit fosfataz ile alkalen fosfataz arasında ise pozitif anlamlı korelasyonlar tespit edildi. 2.

Investigation of the Effect of Slymarin on Liver in Experimental Sepsis In this study the effect of slymarin on the liver of septic rats was investigatied. Polymicrobial sepsis was induced by the CLP technique. The control groups were given a laparotomy, and the cecum was manipulated, but not ligated or perforated. Sepsis and sepsis + silymarin treated groups received vehicle or silymarin (Mikrogen Pharmaceuticals, 50 mg/ kg, orally) 10 days prior to the sepsis induction and a single dose immediately after the operation. The rats were decapitated 6 h after the CLP procedure, and liver tissue samples were immediately taken and stored at -70 oC. Afterwards, protein, glutathione, lipid peroxidation levels, tissue factor activity and activities of carbonic anhydrase, glutathione-S-transferase, catalase, superoxide dismutase, alkalen phosphatase, acid phosphatase enzymes were determined. In additon polyacrylamide gel electrophoresis was carried on liver samples. Proinflammatory cytokines (TNF-a, IL-1b ve IL-6) were determined in blood samples. In the early stage of sepsis oxidative damage was not obvious in liver tissue. Glutathione levels significantly increased and tissue factor activity significantly decreased in both sepsis and sepsis+slymarin treated groups when compared with controls. Superoxide dismutase activity significantly decreased in sepsis+silymarin treated group when compared to control and sepsis groups. No significant differences were found between protein bands obtained in electrophoresis. Blood proinflammatory cytokine levels significantly decreased in silymarin treated sepsis group when compared with sepsis group. There were negative significant correlation between glutathion and tissue factor activity; positive significant correlations between acid phosphatase and karbonic anhydrase and alkalen phosphotase activities.
Keywords: Biyokimya