Tacü’l-Arifin Ebü’l-Vefa’nın menakıbı -inceleme ve metin- - Özkul, Ayşenur (My University, 2008)
Menâkıb-ı Tâcü’l-Ârifîn, XVI. asırda Seyyid Velâyet’in mürîdlerinden birisi tarafından tercüme edilmiş bir eserdir. Bu eser, öncelikle Ebü’l-Vefâ el-Bağdâdî’nin hayatı ve tasavvufî kişiliği hakkında geniş bilgi vermektedir. Bunun dışında Ebü’l-Vefâ’nın yaşadığı devirdeki mutasavvıflar ve daha sonra Vefâilik’in, özellikle Anadolu’daki etkileri hakkında bilgi veren önemli bir kaynaktır. Bu çalışmada Ebü’l-Vefâ’nın târihî ve tasavvufî hayatı üzerinde durulmuş, menâkıbnâmenin tasavvufî eserler içindeki yeri ve öneminden bahsedilmiş ve Menâkıb-ı Tâcü’l-Ârifîn, şekil ve muhtevâ açısından incelenmiştir. Özellikle menâkıbnâmede geçen önemli şahsiyetler ve tasavvufî kavramlar ayrıntılı olarak işlenmiştir. En sonunda eserin transkripsiyonuna yer verilmiştir. Vefâ el-Bağdâdî; Tasavvuf; Menâkıbnâme.

Manāqib-ı Tāj al-Ārifīn, is a book translated by one of Sayyid Wilāyat’s disciples in the sixteenth century. This work primarily offers a wide range of information about Abū’l-Wafā al-Baghdādī’s life and his personality as a sufi. Apart from that, it is a significant source which sheds light on other sufis of Abū’l-Wafā’s time and the impacts of Wafāism particularly in Anatolia. This dissertation, as well as accentuating Abū’l-Wafā’s historical and sufi life, indicating its place and the significance of the Manāqib among other mystical sources and scrutinizes the writing for its structure and content. Important figures and sufi concepts are particularly examined in detail. The transcription of the writing is placed at the end of this work. Key words: Abū’l-Wafā al-Baghdādī, Sufism, Manāqibnāme.
Keywords: İslam Dini; Tasavvuf