Sinema filminde müziğin dramaturjiye yaptığı yapısal ve işlevsel katkı bağlamında film analizi - Güney, Erdal (My University, 2016)
TEZ ÖZETİ Sinemanın bir anlatım dili haline gelmesi, tarihsel olarak hem teknolojik yenilik ve gelişmelerin hem de sanatsal arayışların bir toplamı olmasıyla mümkün olmuştur. İlk başlarda müziğin görüntüyle buluşması sessizliği aşma, projeksiyon aygıtının gürültüsünü kapatmak amaçlı iken, zamanla sinemada müzik, yönetmenlik ve anlatı türlerinin varlığıyla birlikte hem yapısal hem de işlevsel özellikleriyle sinemanın vazgeçilmez unsurlarından birisi olmuştur. Müzik ve sinema buluşması aslında müzisyenle yönetmenin buluşmasıdır da. Her ne kadar sinema bir yönetmen sanatı ise de çok farklı sanat disiplinlerinin toplamı olması sebebiyle sadece yönetmenin yaratabileceği bir sanat değildir. Senarist, görüntü yönetmeni, sanat yönetmeni, editör/ kurgucu, müzisyen yönetmenin yaratısına katkı sağlamaktadır. Bir sinema filminin sanatsal yaratı sahipleri yönetmen, senarist ve müzisyendir. Film müziğinin ‘’ saf müzik’’ ten ‘’ kullanılan müzik ‘’ niteliğine dönüşmesi, müziğe dramaturji içinde yapısal ve işlevsel özellikler yüklemektedir. Bu yapısal ve işlevsel özellikler yönetmenle müzisyen arasındaki yaratı aşamasında soyut, ‘’ içten duyulan ses ‘’ yerine müziğin nerede, nasıl ve ne kadar süre ile kullanılacağı, nerede başlayıp nerede sonlanacağı , görüntüde, dramaturjide, atmosferde neyi açığa çıkartacağı ya da belirleyeceği, hissettireceği üzerine yoğunlaşmayı sağlamaktadır. Bu çalışma, sinemada müziğin ‘’kullanılan müzik’’ olarak yapısal ve işlevsel özellikleriyle yer alması halinde bir filme yapabileceği katkıları açığa çıkartmayı amaçlamaktadır. Özellikle karakter, atmosfer, yer, mekan, zaman, dramatik yapı, olay örgüsü, filme ait bilgi, leitmotif gibi, filmin anlatım dilini içeriklemeye yardımcı olması, müziği sinemada önemli bir araç haline getirmektedir. Film müziği kullanımındaki yapısal ve işlevsel özelliklerin herbirini farklı örnek film ve sahnelerle açıklama çabası, konunun daha anlaşılır ve somut olarak kavranılmasını hedeflemektedir. Örnek film ise bir filmde müziğin katkısını yapısal ve işlevsel özellikleriyle yorumlanması açısından bir bütünlük oluşturması nedeniyle analiz edilmiştir. Sinemada müzik , birbirinden kopuk tematik ezgilerin salt görüntü üzerine eşlenmesiyle oluşan bir ses kuşağı değil, baştan sona filmdeki karakterlerin, olay örgüsünün, atmosferin ,mekanın, zamanın, dramaturjinin izleyene geçmesini sağlayan , filmdeki altı çizilmesi hedeflenen , konu ve bilgiyi senaryo, oyunculuk, çekim, kurgu gibi sinemasal araçlarla birlikte destekleyen, bu buluşmayla daha farklı ve güçlü bir katman oluşturmak amacıyla düzenlenmiş ritmik, melodik ve armonik bir sesler bütünüdür. Bu çalışmayla hedeflenen diğer nokta ise, bir sinema filminin yaratıcı pozisyonundaki senarist ve yönetmenlerin filmlerinde kullanmayı tercih edecekleri müzik kuşağının ne olacağına karar verirlerken, müzisyenle oluşturacakları dilin çerçevesidir. Bu çerçeve Müziğin , mevcut görüntüye yakışan müzikten çok daha fazlası olduğu ve aslolanın filmin zamansal ve uzamsal boyutuna getirebileceği katkıyı açığa çıkartmalarına yardımcı olabilecek bir dili karşılıklı inşa etmelerini kapsamaktadır .Bu noktada müzisyenin de sinemasal parametrelere , dramaturjiye, karakter analizine, öykü akışına hakim olması ve çözümleyebilmesi zorunludur. Güzel melodilerden çok filme katkı sağlayan müzik kullanımı sinema için doğru tercih olacaktır. Bu çalışmanın çıkış noktasını son cümle olarak da yinelemek gerekirse ; müzik, bir başka sanat dalıyla birlikte olduğunda ‘’ saf müzik ‘’ özelliğinden çıkarak ‘’ kullanılan müzik’’ özelliğine dönüşmektedir.

Cinema's becoming a narrative language has historically been made possible by the combination of technological innovation and development as well as artistic quests. In the beginning, meeting the music with cinema it was aimed to prevent the silence while closing the noise of the projector, but in time music has become one of the indispensable elements of the cinema with its structural and functional features, together with the existence of the types of directing and narration.The meeting of music and cinema is actually a meeting of the director with the musician. Although cinema is a director's art, it is not an art that the director can create because it is the sum of many different art disciplines. Screenwriter, image director, art director, editor and the director contribute to the creation of musical director. Artistic creators of a cinematic film are directors, screenwriters and musicians. The transformation of movie music from pure music to prepared music features structural and functional features in dramaturgy. These structural and functional features will make you feel what music will be used, where and how it will be used, where it will start and where it will end, what it will bring out in the picture, the dramaturgy, the atmosphere, instead of the abstract, internally audible sound in the stage of creation between the director and the musician to concentrate. This study aims to reveal the contributions that can make a film if the music is used as prepared music in the cinema with its structural and functional features. The fact that it helps to include the language of the film, such as character, atmosphere, space, place, time, dramatic structure, event braid, information about film, leitmotiv, makes music an important tool in cinema. The structural and functional characteristics of the use of film music are each aimed at understanding the subject in a more concise and concrete way, with the aim of explaining each sample to different films and scenes. The sample film is analyzed because it constitutes an integral part of the interpretation of the contribution of music in a film as structural and functional characteristics. In cinema, music is not a sound band formed by the fusion of disjointed thematic melodies on a pure image, but it is the subject and the informative scenario aiming to underline the characters, the event scene, the atmosphere, the space, the time, the dramaturgy, rhythmic, melodic and harmonic voices that are organized together with cinematic means such as fiction to create a different and stronger layer than this meeting. The other point that is aimed at this work is the language that the musicians will create while deciding what music genre they would prefer to use in the films of screenwriters and directors in the creative position of a cinema film. This framework involves the mutual construction of a language that can be more helpful than the music that suits the present image and which can help to increase the contribution of the original to the temporal and spatial dimension of the film. In this point, the musician also has the ability to understand and analyze the flow of the story through cinematic parameters, dramaturgy, character analysis which is necessary. The use of music that contributes much to the filing of beautiful melodies will be the right choice for cinema. As the last sentence of this work, music becomes a feature of '' prepared music '', emerging from '' pure music '' feature when it is accompanied by another art movement.
Keywords: Film tasarımları; Sinema