Vehhab hareketinin ortaya çıkışı ve fıkıh düşüncesinin oluşumu - Cesur, Kerime (My University, 2013)
TEZ ÖZETİ Vehhâbî Hareketi 18. yüzyılda Necid bölgesinde 1702-1792 yılları arasında yaşamış Muhammed b. Abdülvehhâb tarafından toplumdaki inanç, ibadet ve politik bozulmaların ıslahı için başlatılan bir harekettir. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Öncelikle Vehhâbî Hareketi’nin ortaya çıktığı bölgenin tarihi, coğrafi, sosyal, politik ve dinî şartları ele alınmıştır. Vehhâbîliğin XVIII. yüzyıl ihya hareketleri ile ilişkisi, Muhammed b. Abdülvehhâb’ın hayatı, hocaları, talebeleri, harekete yöneltilen eleştiriler birinci bölümün konuları arasında yer almaktadır. İkinci bölümde Vehhâbî hareketine mensup ulemânın fıkıh meselelerinde hükme varırken takip ettikleri metot üzerinde durulmuştur. Ayrıca bu bölümde Muhammed b. Abdülvehhâb’ın fıkıh usulüyle ilgili fikirlerinin geçtiği eserler değerlendirilmiş onun ve takipçilerinin fıkıh usulü düşüncesi netleştirilmeye çalışılmıştır. Üçüncü bölümde Muhammed b. Abdülvehhâb’ın fürû-i fıkıhla ilgili eserleri ve yöntemi ele alınmıştır. Son olarak İbn Teymiyye, Muhammed b. Abdülvehhâb ve bazı Vehhâbî ulemâsından örnek fetvalar verilerek değerlendirme yapılmıştır. THESİS

The Wahhabism is a movement that started in the 18th century by Mohammad b. Abd al-Wahhab who lived between 1702-1792 in Najd, for the purpose of reform of corruption in the area of faith, religious ceremony and politic. This study consists of three chapter. In the first chapter initially region Wahhabi Movement emerged historically, geographically, socially, politically and religious conditions are discussed. The relations of Wahhabism with reform (ihya) movements in 18th century, life of Mohammad b. Abd al-Wahhab, his teachers, his students and critics on the movement are among the subjects of the first chapter. In the second chapter, focused on the methodology of Wahhabi scholars when making judgment in matters of fiqh. Also in this chapter we evaluated in works involving fiqh thoughts of Mohammad b. Abd al-Wahhab and tried to clarify their methodology of fiqh. In the third chapter, we approached to Mohammad b. Abd al-Wahhab’s practice of fiqh works and his methodology. Finally, we have made an assessment of by giving example fatwas belong to İbn Teymiyye, Mohammad b. Abd al-Wahhab and some Wahhabi scholars.
Keywords: Fıkıh; İslam Hukuku