Structural change, total factor productivity and economic growth in developing countries - Ejigu, Wondwosen Getaneh (My University, 2020)
Yapısal değişim genellikle ekonomik kalkınma ile olur ve eğilimi, esas olarak ekonomik kalkınma düzeylerinden dolayı farklı ülke grupları için farklıdır. Gelişmiş ülkeler başarılı bir şekilde hem istihdam hem de GSYH’ye sektörel katkı açısından önce yüksek verimli üretime ve daha sonra hizmet sektörünün baskın olduğu ekonomilere dönüşürken, gelişmekte olan ülkelerin farklılaşmış ve her zaman tekrarlamayan türde yapısal değişim eğilimi gösterdikleri kabul edilmektedir. Bu nedenle, farklı ülke grupları için yapısal değişimin ana belirleyicilerini belirlemek ve bunların değişik makro düzeydeki ekonomik göstergeler üzerindeki etkisini belirlemek çok önemlidir. Sonuç olarak, kişi başına düşen GSYH, tarımsal istihdamın payı ve hammadde ihracatına bağımlılık, gelişmekte olan ülkelerde olumlu bir yapısal değişime yol açarken, gelişmiş ülkelerin yapısal değişimlerine zıt bir etki yaratmaktadır. Öte yandan, sektör içindeki teknolojik gelişme ve kurumsal kalite içindeki sektörel katılıklar gelişmekte olan ülkelerde yapısal değişim sürecini olumsuz etkilemektedir. Yapısal değişimin ekonominin bütünü üzerinde geniş kapsamlı etkileri vardır. Bu çalışma, yapısal değişikliğin seçilmiş bir Afrika ülkeleri grubunda TFV'sinin büyümesine olumlu katkıda bulunduğunu ortaya koymuştur. Ancak, beklenebileceğine ters olarak, sektörler arasında emeğin yer değiştirmesi, sektör içi emek verimliliğinde önemli bir değişikliğe yol açmamaktadır. Ayrıca, yapısal değişikliğin Etiyopya ekonomisinde GSYH büyüme oranı üzerindeki etkisini de inceledim. 1991'den beri Etiyopya ekonomisi tarafından benimsenen geniş kapsamlı politika reformlarının ardından, üretim yapısında önemli bir değişiklik görülmektedir. Hem kısa dönemde hem de uzun dönemde, ekonominin yapısındaki değişim, işgücünün ağırlıklı olarak tarım ve imalat sektörlerinden hizmet sektörüne taşınması yoluyla GSYH büyüme oranını artırmaktadır. Bu nedenle, gelişmekte olan ülkeler TFV ve GSYİH büyüme oranını artırmak için emeğin tarım sektöründen modern sektörlere kaymasını teşvik etmelidir.

Structural change usually happens with economic development and its trend is different for different groups of countries mainly due to their level of economic development. While developed countries successfully transform their economies to highly productive manufacturing and then to service sector dominant economies both in terms of employment and sectoral contribution to GDP, developing countries are recognized to have a diverse and infrequent type of structural change trend. Therefore, it is vital to identify the main derivers of structural change for different groups of countries and define its effect on different economic aggregates. As a result, GDP per capita, the share of agricultural employment, and dependency on raw material export produce a positive structural change in developing countries while they have an opposite effect on the structural change of developed countries. On the contrary, sectoral wedges, within sector technological advancement and institutional quality affect structural change term in developing countries negatively. On the other hand, structural change has far-reaching effects on economic aggregates. This study also found out that structural change has contributed positively to the growth of the TFP of a sample of African countries. But, against the odds, relocation of labor between sectors does not result in a significant change of sector-specific labor productivity. Furthermore, I also analyzed the effect of structural change on the GDP growth rate of Ethiopian economy. Following wide-ranging policy reforms adopted since 1991, a considerable change in the structure of production is perceived. Change in the structure of the economy boosts GDP growth rate both in the short run and long run through the relocation of labor mainly from the agriculture and manufacturing sectors to the service sector. Hence, developing countries should promote the relocation of labor from the agriculture sector to the modern sectors to increase TFP growth and GDP growth.
Keywords: Economic Growth; Ekonomik Büyüme Structural Change; Emeğin Yer Değişimi; Finance; Labor Relocation; Maliye; Sectoral Labor Productivity; Sektörel Emek Verimliliği; Shift-Share Analizi; Shift-Share Analysis; Toplam Faktör Verimliliği; Total Factor Productivity; Yapısal Değişim