Çağdaş sanatta bir medyum olarak hayvan kullanımı - Arslantaş, Hazal (My University, 2019)
Modernizm sonrası toplumlarda gelişen bilim ve teknoloji, sanatı da beraberinde etkilemiştir. 20. Yüzyılda doğan kapitalizmle beraber insan-doğa arasındaki ahenk bozulmuştur. Hayvanlar, insanlık tarihi boyunca sahip olduğu “yüce, tanrısal” kavramlardan koparak, modern insanın artan ihtiyaçlarını gidermek amacıyla büyük bir hammadde zincirine dönüşmüştür. İnsanların yaşamını sürdürdüğü siyasal ortamın dışında yaşayan “hayvan” yasaya tabii olmayan doğanın bir parçasıdır. Toplumsal ahlâkı geliştirmek, eğitmek kimi zaman da yermek için yazılan eserlerde, fabllarda insan yerine hayvan söz söylemektedir. Peki bu dilden yoksun canlılar bizlere nasıl masal anlatabilir? Siyasal yaşamda egemen olan insan, benzerlik ilişkisinden yararlanarak adın anlamını değiştirmiş, kavramları dönüştürmüştür. Ontolojik ayrılıkların ortak bir dil bütünlüğü içinde iletişime geçebilmesi için hayvan insanlaştırılır veya insan hayvanlaştırılır. Bu geçit sayesinde doğa; hayvan ile insan arasındaki sınırları ve birlikteliği anlamlandırılır. İnsanın kendi kökenini kavrayabilmesinde aracı olan hayvanlar, insanla olan benzerlikleri ve farklılıkları açısından merak uyandırırlar. Bu tez insanlığın varoluşundan bu yana hayvanlarla kurduğu ilişki bağlamında; ihtiyacına yönelik ürün elde etme amacından farklı olarak, sanat nesnesi üretme sürecine dâhil olan hayvanları konu almaktadır. Felsefe, göstergebilim, psikoloji gibi farklı disiplinlerden yararlanarak 1960 sonrası çağdaş sanatta hayvanın bir medium olarak kullanıldığı eserler incelenmektedir.

Science and technology developed in post-modernist societies have also influenced art. With the capitalism born in the 20th Century, the harmony between man and nature has unfortunately deteriorated. Animals have been separated from their “supreme, divine” concepts throughout human history and turned into a large raw material chain in order to meet and satisfy the increasing demands of modern man. The animal”, which lives outside the political environment in which people live, is a part of the nature that is not subject to the law. The animals speak instead of human beings in the works and all fables written to develop and to educate and sometimes to criticize social morality. Well, how can living beings that lack this language tell us fairy tales? The dominant man in political life has changed the meaning of the name and transformed the concepts by making use of the similarity relationship. The animal is humanized or the human is animalized so that ontological divisions can communicate in a common language. Thanks to this transformation, nature makes sense of boundaries and unity between human and animal. Animals, which help people to comprehend their own origins, arouse curiosity in terms of their similarities and differences with human beings.This thesis focuses on the animals which involved in the process of producing art objects, unlike the aim of obtaining products that meet the needs of human beings in the context of their relationship with animals since their existence. By using different disciplines such as philosophy, semiotics and psychology, the works that use animal as a medium in contemporary art after 1960 are examined.
Keywords: animal; beden; body; Contemporary art; Çağdaş sanat; deconstruction; Fine arts education; göstergebilim; Güzel sanatlar eğitimi; hayvan; semiotics; yapıbozum