Exit from the crisis mode : the case of Kuwaiti firms - Al-Suraihi, Farah (My University, 2022)
COVID-19 salgını büyük bir krize yol açmış ve pek çok şirket yeni şartlara uyum sağlamak için faaliyetlerinde çeşitli değişiklikler yapmak durumunda kalmıştır. Geçmişteki araştırmaların çoğu örgütlerin krizlere nasıl hazırlandığına ve krizleri nasıl yönettiğine odaklanmaktayken, bu çoklu vaka çalışmasının amacı örgütlerin kriz modundan nasıl ve ne ölçüde çıkabildiklerini değerlendirmektir. Bu araştırma sorusunu yanıtlamak için Kuveyt’ten iki şirket 12 yarı-yapılandırılmış mülakat ve arşiv verisi üzerinden incelenmiştir. Hem banka hem de petrol şirketi, örgütlerin ‘duygu düzenlemesi’ ve ‘yeni normlara uyum sağlama’ alt süreçlerini işletebildikleri ölçüde kriz halinden çıkabildiklerini göstermiştir. Örgütler, kriz esnasında stres yönetimi uygulamalarını hayata geçirdikleri ve destek kaynaklarını erişilebilir kıldıkları müddetçe çalışanlarının duygularını düzenleyebilmiştir. Aynı örgütler, iç iletişim kanallarını yeniden düzenledikleri, örgüt yapısını değiştirdikleri ve yeni çalışma usüllerini sürdürdükleri müddetçe yeni normlara uyum sağlayabilmiştir. COVID-19 salgını esnasında örgütlerin kriz modundan çıkış yaklaşımlarını inceleyen bu çalışma, gelecekte de örgütlerin krizleri ve kriz sonrasını daha etkili yönetebilmeleri için keşfedilen alt süreçlerle uyumlu olan çeşitli öneriler sunmaktadır.

The COVID-19 pandemic underpin a major crisis, and many organizations had to implement various changes to their business practices. While most previous studies focus on how organizations prepare and manage crisis, this multiple case study aims to examine how and to what extent organizations are able to exit from the crisis mode. I examine two different Kuwaiti organizations through twelve semi-structured in-depth interviews and archival data. Both the oil company and the bank demonstrate that organizations can exit from the crisis mode to the extent that the subprocesses of ‘emotion regulation’ and ‘adapting to a new norm’ unfold. Particularly, organizations are able to regulate their members’ emotions by implementing stress-management practices and by ensuring that support sources are accessible. The same organizations also adapt to new norms by modifying their internal communication and organizational structure, and by maintaining new ways of working. By exploring organizational approaches to exit from the crisis mode during the COVID-19 pandemic, this study offers practical implications to organizations to manage crisis and post-crisis processes more effectively in the future
Keywords: Business; change; COVID-19; duygu düzenleme; emotion regulation; İşletme; Kriz yönetimi; normlar Crisis management; norms; organizational; örgütsel değişim