“Akılcı ilaç kullanımı bilincini teşvik etmeye” yöneliketkinlik kapsamında anket yoluyla bir kurumun çalışanlarınınilaç atığıyla ilgili tutumlarının incelenmesi - SUR ÜNAL, ÜLKÜ; AKICI, AHMET (My University, 2015)
GİRİŞ VE AMAÇ: İlaç israfını ve dolayısıyla akılcı olmayan ilaç kullanımı sorunlarını azaltmanın yollarından birisi de ilacı kullananların bu konuda doğrudan farkındalıklarının arttırılmasıdır. Türkiye’de toplumun akılcı ilaç kullanımı (AİK) konusunda bilinçlendirilmesi daha çok kamu aracılığıyla yürütülen faaliyetlerle sağlanmaktadır. Sosyal sorumluluk projeleri üstlenen kurum ve kuruluşların konuya desteği bu sürecin başarısına ciddi ölçüde ivme katabilir. Araştırmada özel bir iletişim şirketi çalışanlarının evde ilaç bulundurma ve bu ilaçların atığını yönetme konusundaki tutumlarının incelenmesi amaçlandı. YÖNTEM: AİK bilincini geliştirmeyi teşvik etmeye yönelik Turkcell Global Bilgi özel iletişim şirketi tarafından yürütülen projenin üç bölümden oluşan ayrıntılı değerlendirmesinin katılımcı anketini içeren ikinci bölümünün verileri bu sunumda ele alındı. Kurum çalışanlarının ilaç kullanım alışkanlıklarını sorgulayan bir anket hazırlandı ve 14.11.2013-18.11.2013 tarihleri arasındatoplam 4 ildeki (İstanbul, İzmir, Diyarbakır, Erzurum) kurum çalışanlarına elektronik posta yoluyla iletildi. Gönüllülük esasına dayanarak ankete yanıt vermeleri istendi. Ankette özetle, kurum çalışanlarının evde ilaç bulundurma ve bu ilaçların atığını yönetme konusundaki tutumları sorgulandı. BULGULAR: Toplam 4415 kurum çalışanına anket gönderildi; bunlardan 1739’u (%39,4) ankete yanıt verdi. Ankete katılanların %49,0’ı evinde kullanmadığı ilaç bulunduğunu beyan etti. Katılımcıların son kullanma tarihi geçen ilaçlarının %79,4’ünü normal çöpe attığı, %11,4’ünü ise lavabo ve klozete attığı tespit edildi. Katılımcıların %83,6’sı ise bu şekilde evde bulundurdukları ilaçları imkan olursa, birilerinin değerlendirmesine verebilecekleri yönünde istekli olduklarını beyan etti. TARTIŞMA VE SONUÇ: Anketi yanıtlayanların yaklaşık yarısının evinde kullanılmayan ilaç bulunduğu, bu kişilerin büyük çoğunluğunun söz konusu ilaçların atık yönetiminde sorun yaşadığı ve bu ilaçları imkan olursa, elverişli biçimde değerlendirmesi için verebilecekleri yönünde istekli oldukları anlaşılmaktadır. Bu tespitler, toplumun evde gereksiz yere ilaç bulundurma konusunda ciddi ölçüde bilgilendirme ve yönlendirmelere ihtiyacı olduğunu ortaya koymaktadır.
Keywords: AKILCI İLAÇ KULLANIMI; EVDEKİ KULLANILMAYAN İLAÇ; İLAÇ ATIĞI YÖNETİMİ; HAYVAN BARINAĞI; İLAÇ İMHASI