Pilates egzersizlerinin fiziksel uygunluk üzerine etkileri - Altıntaç, Doğa (My University, 2006)
Bu çalısmada aletli (reformer) ve aletsiz (mat work) yapılan pilates egzersizlerinin fiziksel uygunluk üzerine etkilerinin belirlenmesi amaçlanmaktadır. Bu çalısmada, 8 hafta boyunca haftada 3 kere pilates reformer ve pilates yer çalısması programını uygulayan 30 yas üstü bayanların fiziksel uygunluk testleri yapılmıstır. 10 kisiye pilates yer çalısması, diğer 10 kisiye pilates reformer yaptırılmıs ve 10 kisi de kontrol grubu olarak belirlenmistir. Çalısmaya katılan kisilerin programa baslamadan önce ve 8 hafta sonra, fiziksel uygunluk ölçümleri yapılmıstır. Belirlenen fiziksel uygunluk unsurlarının ölçülebilmesinde asağıda belirtilen test bataryaları kullanılmıstır: 1.Biyoelektrik impedans metoduyla vücut kompozisyonu ölçümü 2.Mezurayla bel-kalça ölçümü 3.Flamingo testiyle denge ölçümü 4.Değistirilmis bel korumalı otur-eris testiyle esneklik ölçümü 5.Dolaylı 1-RM (maksimum tekrar) leg press ve bench press testleriyle bacak ve göğüs kaslarının maksimal kuvvet ölçümü 6.Bacak kasının maksimal kuvvetinin % 70’i alınarak dayanıklılık ölçümü 7.YMCA bench press testiyle göğüs kasının dayanıklılık ölçümü 8.Değistirilmis curl up testiyle karın kasının dayanıklılık ölçümü 9.12 dakika Cooper jog-kosu testiyle aerobik kapasite ölçümü Uygulanan 9 adet testin sonuçlarının, SPSS bilgisayar kullanılarak ortalamaları, standart sapmaları hesaplanmıs ve antrenman öncesi ve sonrası istatistikleri yapılmıstır. Bulunan sonuçlar, literatür taraması yapılarak normlarla karsılastırılmıstır. Bu çalısmada, yer hareketleri ve reformer çalısmasına katılan kisilerin ortalama vücut ağırlıklarında, beden kitle indekslerinde, % vücut yağ değerlerinde, vücut yağ kütlesinde, yağsız kütle değerlerinde, bel ve kalça çevre ölçümlerinde, bel/ kalça oranlarında azalma; esnekliklerinde (sağ ve sol bacak için), denge değerlerinde, bacak ve göğüs kası maksimal kuvvetlerinde, bacak, göğüs ve karın kası dayanıklılıklarında, indirekt aerobik kapasite ölçümü için kullanılan kat edilen mesafede ve dolayısı ile maksimum VO2’de (oksijen kapasitesi) artma görülmüstür.

The purpose of the study is to measure the fitness level of the people applying pilates reformer and mat work, based on their fitness status before the study. In this study, fitness tests are applied to women who are older than 30 and who continue “pilates reformer” and “pilates mat work” program for eight weeks, three times a week. 10 people are included in the mat work, 10 people are included in the pilates reformer, while 10 of them are determined as the control group. Fitness measuraments are applied to individuals before the study and eight weeks after the study started. The following tools and methods are used for measuring physical fitness elements: 1.Bioelectric impedance (Body composition) 2.Tape measure (Waist-hip ratio) 3.Flamingo test (Balance) 4.Modified back-saver sit-and-reach test (Flexibility) 5.Indirect 1-RM (repetition maximum) leg press and bench press (Maximal strength of legs and chest) 6.70% of the maximal strength of the legs (Endurance of the legs) 7.YMCA bench press (Endurance of the chest) 8.Modified curl-up test (Endurance of the abdomen) 9.Cooper jog-run test for 12 minutes (Aerobic capacity) Results of these nine tests are evaluated statistically by average and standard deviation parameters using SPSS program. Pre-study and after-study statistics are compared with norms reached by literature review. The conclusion of the study shows that average weight, body-mass index, % fat, fat mass, free fat mass, waist-to-hip circumferences, waist/ hip ratio values of these people have decreased; while flexibility for both legs, balance, maximal strength of leg and chest muscles, endurance of leg, chest and abdomen muscles, distance for indirect aerobic capacity measurement and maximum VO2 (oxygen capasity) values have increased.
Keywords: Beden Eğitimi ve Spor; Egzersiz_Fizyoloji; Fiziksel Uygunluk