9-10 yaş ilkokul çocuklarında ritim eğitiminin turnike becerisi ve görsel dikkat becerisi üzerine etkisinin incelenmesi - Tanır, Ayşe (My University, 2019)
Bu araştırmanın amacı, 9-10 yaş öğrencilerde ritimli basketbol eğitiminin turnike becerisi ve görsel dikkat becerisi üzerine etkisinin incelenmesidir. Makedonya Cumhuriyetinde eğitim gören 56 ilkokul öğrencisi (28 deney, 28 kontrol) gönüllülük esasına göre araştırma kapsamına alınmıştır. Araştırmanın başlangıcında, öğrencilere basketbolda turnike becerisi değerlendirme ölçeği ve görsel dikkati ölçmek için dikkat (Stroop Renk) testi uygulanmıştır. Ritimli eğitim grubu (REG) ile (6 hafta-2 gün-1 saat) toplam 12 ders ritimli basketbol dersi, geleneksel eğitim grubu (GEG) ile klasik yöntemle basketbol dersi uygulanmış ve son testler tekrar edilmiştir. Grupların puan artışlarını test etmek için parametrik olmayan Wilcoxon eşleştirilmiş iki örnek testi, gruplar arasındaki karşılaştırmalar için ise Mann -Whitney U testi kullanılmıştır. Sonuç olarak ritimle ve geleneksel eğitim yöntemi ile turnike becerisinin öğretildiği her iki grupta da son testlerde, dikkat testi hata puanı hariç, turnike becerisi ve görsel dikkat performanslarının arttığı bulunmuştur. Grupların görsel dikkat ve turnike becerisi ön test-son test puanları arasındaki farklar karşılaştırıldığında ise R lehine istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur (p<0,05). Bu araştırma sonuçlarının; (1) Basketbolda turnike becerisini ve görsel dikkat becerisini geliştirmede, öğrencilerin etkinliklerden zevk alabileceği yeni öğretim yöntemleri kazandırmak; (2) yeni Beden Eğitimi öğretim programlarına uygulama açısından spor eğitimine katkı sağlayacağını düşünmekteyiz.

The aim of this study is to examine the effect of rhythm training in basketball on the lay-up skill and visual attention ability of 9-10-year-old school children. 56 primary school children (28 experimental groups and 28 control groups) receiving education in the Republic of Macedonia took part voluntarily in the study. At the beginning of the study, the Stroop Colour Test was applied to the students to evaluate their basketball lay-up skill and to measure their visual attention ability. With the Rhythm Educational Group (REG) , a total of 12 lessons of rhythmic basketball (1 hour a day, 2 days per week for 6 weeks) were applied, while the Traditional Education Group (TEG) were given basketball lessons in the traditional way, and the post-tests were repeated. To test the score increases of the groups, the non-parametric Wilcoxon signed rank test was used, while for comparisons between the groups, the Mann-Whitney U test was utilised. Results show that in the post-tests for both groups (REG and TEG) in which the lay-up skill was taught by the rhythm and traditional methods respectively, the performances for both the lay-up skill and visual attention increased, with the exception of the attention error scores. When comparing the differences in the pre-test and post-test scores between the groups for their lay-up skill and visual attention abilities, a statistically significant difference (p<0,05) in favour of the REG group was found. It is considered that the findings of this study may (1) lead to the acquisition of new teaching methods in developing lay-up skills and visual attention skills in basketball by which students can take pleasure from the activities, and (2) contribute to the implementation of new Physical Education teaching programmes.
Keywords: Attention; Basketball; Basketbol; Beden eğitimi ve antrenman; Children; Çocuklar; Dikkat; Öğrenim ve öğretim; Physical education and training; Rhythm; Rhythm Training; Ritim; Ritim Antrenmanı; Study and teaching