5-6 yaş döneminde, okul öncesi eğitim kurumuna devam eden çocuğu olan eşlerin çocuk yetiştirme stilleri ile evlilik uyumları arasındaki ilişkinin incelenmesi - Garip, E. Sibel (My University, 2010)
5-6 YAŞ DÖNEMİNDE, OKUL ÖNCESİ EĞİTİM KURUMUNA DEVAM EDEN ÇOCUĞU OLAN EŞLERİN ÇOCUK YETİŞTİRME STİLLERİ İLE EVLİLİK UYUMLARI ARASINDAKİ İLİŞKİNİN İNCELENMESİ Bu araştırma 5-6 yaş döneminde, okul öncesi eğitim kurumuna devam eden çocuğu olan eşlerin çocuk yetiştirme stilleri ile evlilik uyumları arasındaki ilişkinin incelenmesi amacıyla ilişkisel tarama modelinde gerçekleştirilmiştir. Çocuk yetiştirme stilleri demokratik (yetkili), otoriter ve çocuk merkezli (aşırı hoşgörülü) stil olmak üzere üç boyutta ele alınmış ve eşlerin evlilik uyumlarıyla ilişkisi incelenmiştir. Aynı zamanda çocuk yetiştirme stillerinin ve evlilik uyumlarının eşlerin sosyo-demografik özelliklerine göre farklılaşıp farklılaşmadığına da bakılmıştır. Araştırmanın verileri 11 sorudan oluşan ‘Kişisel Bilgi Formu’, 15 itemden oluşan ‘Evlilikte Uyum Ölçeği’ ve 27 itemden oluşan ‘Anne Babalık Stilleri ve Boyutları Ölçeği’ ile toplanmıştır. Araştırmanın örneklemi oranlı küme örnekleme yönteminden hareketle kademeli örnekleme ile oluşturulmuştur. Buna göre, İstanbul’da 6’sı Anadolu (Kadıköy, Üsküdar, Ümraniye, Ataşehir, Çekmeköy, Sultanbeyli) ve 6’sı Avrupa (Beşiktaş, Sarıyer, Bahçelievler, Güngören, Sultangazi, Gaziosmanpaşa) yakasından olmak üzere toplam 12 ilçe belirlenmiştir. Bu ilçelerde bulunan ilköğretim okulları içerisinden, 12’si anaokulu, 13’ü anasınıfı bulunan ilköğretim okulu olmak üzere 25 okul belirlenmiştir. Örneklem grubu, 25 okuldan ulaşılabilen 21 okulda bulunan, 5-6 yaş dönemindeki çocukların anne ve babalarından oluşturularak, evli 664 çifte ulaşılmıştır (664 anne ve 664 baba). Her çocuğun anne ve babasından bu üç ölçeği yanıtlamaları istenmiştir. Eşlerden elde edilen verilerin analizinde SPSS 16.00 paket kullanılmıştır. Çocuk yetiştirme stilleri ile evlilikte uyum puanları arasındaki ilişkiyi belirlemek için Pearson Çarpım Momentler Korelâsyon analizi ve elde edilen puanların hangi gruplar arasında farklılaştığını saptamak için Anova Tek Yönlü Varyans Analizi, Bağımsız Gruplar t Testi, Mann Whitney-U ve Kruskal Wallis-H teknikleri kullanılmıştır. Araştırma sonucuna göre eşlerin demokratik çocuk yetiştirme stili ile evlilik uyumları arasında pozitif yönde; çocuk merkezli ve otoriter çocuk yetiştirme stilleri ile evlilik uyumları arasında ise negatif yönde anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Buna göre anne ve babaların demokratik stil puanları arttıkça evlilikte uyum puanları artarken; otoriter ve çocuk merkezli stil puanları arttıkça evlilikte uyum puanlarının düştüğü saptanmıştır. Ayrıca babaların evlilik uyumlarının annelere göre daha fazla olduğu tespit edilmiştir. Annelerin çocuk yetiştirme stillerinin yaş, eğitim durumu, meslek, çalışma durumu, aylık gelir, evlilik süresi, çocuk sayısı, 5-6 yaş dönemindeki çocuk sayısı ve bu dönemdeki çocuğun cinsiyeti değişkenlerine göre farklılaştığı tespit edilirken; çalışılan sektör, evlilik sayısı ve aile türü değişkenlerine göre farklılaşmadığı görülmüştür. Babalarda ise çocuk yetiştirme stilleri yaş, eğitim durumu, meslek, aylık gelir, evlilik süresi, çocuk sayısı, 5-6 yaş dönemindeki çocuk sayısı ve bu dönemdeki çocuğun cinsiyeti değişkenlerine göre farklılaşırken; çalışma durumu, çalışılan sektör, evlilik sayısı ve aile türü değişkenlerine göre farklılaşmamaktadır. Annelerin evlilikte uyumlarının yaş, eğitim, meslek, çalışma durumu, çalışılan sektör, aylık gelir, evlilik süresi, aile türü, çocuk sayısı, 5-6 yaş dönemindeki çocuk sayısı ve bu dönemdeki çocuğun cinsiyeti değişkenlerine göre farklılaşmadığı görülürken, sadece evlilik sayısı değişkenine göre farklılaştığı tespit edilmiştir. Babaların evlilik uyumları ise eğitim, meslek, çalışma durumu, çalışılan sektör, aylık gelir, evlilik süresi, evlilik sayısı, aile türü, çocuk sayısı, 5-6 yaş dönemindeki çocuk sayısı ve bu dönemdeki çocuğun cinsiyeti değişkenlerine göre farklılaşmazken, sadece yaş değişkenine göre farklılaşmaktadır. Anahtar Sözcükler: Çocuk yetiştirme stilleri, evlilik uyumu, okul öncesi eğitim, 5-6 yaş dönemi

THE RELATION BETWEEN CHILD RAISING STYLES AND THEIR MARITAL HARMONY IN MARRIED COUPLES WHO HAVE 5-6 YEARS OLD CHILDREN ATTENDING TO PRESCHOOL This research is designed to investigate the relationships between child raising styles and marital harmony in married couples who have 5-6 years old children attending to preschool. The study was carried out in survey method. Three child raising categories are included: 1) authoritative, 2) authoritarian, and 3) permissive. This study is also examined the differentiations between child raising styles and marital harmony in terms of their socio-demographic features. Three measures were applied: 1) Demographic Form consists of 11 questions, 2) Marital Adjustment Test, and 3) Parenting Styles & Dimensions Questionnaire consists of 27 items to collect the data. The sample is consisted of 664 couples who have children attending kindergarten at both private/ state primary schools in the city of Istanbul. The 25 schools were chosen randomly in Istanbul. Participants resided in six towns in Asian side (Kadıköy, Üsküdar, Ümraniye, Ataşehir, Çekmeköy, Sultanbeyli) and six towns in European side (Beşiktaş, Sarıyer, Bahçelievler, Güngören, Sultangazi, Gaziosmanpaşa) in total 12 towns who completed the 3 questionnaires . The analysis of data is carried out by the SPSS 16.00 package programme. Pearson Product Moments Correlation analysis is used to analyze the relationship between Parenting Styles&Dimensions and Marital Adjustment Test, and Independent-Samples T Test, Mann Whitney-U, and Kruskal Wallis-H are used to determine the differentiation of dyads’ subhead scores in PSAQ and MAT. The results indicated that there is a positive relationship between parents’ authoritative child raising style and their marital harmony; on the other hand there are negative relationships between authoritarian and permissive child raising styles and their marital harmony. It means when the authoritative child raising scores increase the marital harmony scores also increase and when the authoritarian and permissive raising style scores increase the marital harmony scores decrease. The results show that fathers’ marital harmony scores higher than the mothers’ scores. There are significant differences between mothers’ child raising styles and age, education level, occupation, employment, income, the marriage period, number of children, and the gender of the child at 5-6 years old. However there are not any significant differences between mothers’ child raising styles and the variables including employment sector, number of marriage or type of family. There are significant between fathers’ child raising styles and age, education level, occupation, income, the marriage period, number of children, and the gender of the child at 5-6 years old. However there are not any significant differences between fathers’ child raising styles and the variables including employment sector, employment, and number of marriage or type of family. While there are not any significant differentiations between mothers’ marital harmony and age, education level, occupation, employment, income, the marriage period, number of children, and the gender of the child at 5-6 years old there is a difference with the number of marriage variable. In terms of fathers’ marital harmony there are not any significant differentiations with the variables but the variable of age. Key Words: Child raising style, marital harmony, early childhood education, children with 5-6 years old.
Keywords: Aile; Çocuk Bakımı; Çocuk Eğitimi; Okul Öncesi_Eğitim