The relatıonshıp between organızatıonal justıce and work alıenatıon - Sayü, Pınar (My University, 2014)
Bu çalışmanın temel amacı, örgütsel adalet algısı ile işe yabancılaşma arasındaki ilişkiyi incelemektir. Çalışmada örgütsel adalet; dağıtım adaleti, işlem adaleti ve etkileşim adaleti olarak üç alt boyutta ele alınmış ve bu üç değişkenin, işe yabancılaşmanın alt boyutları olan güçsüzleşme, anlamsızlaşma ve kendine yabancılaşma üzerindeki katkıları da incelenmiştir. Regresyon analizi sonucu, sadece etkileşim adaletinin, güçsüzleşme, anlamsızlaşma ve kendine yabancılaşma üzerinde katkısı olduğu görülmüştür. Etkileşim adaleti, kişiler arası ilişkilerin sağlıklı ve seviyeli oluşunu ön planda tutar. Yöneticinin çalışanlara hitap tarzı, yaklaşımı, güven oluşturması gibi konular bu noktada önem kazanır. Etkileşim adaleti, en çok güçsüzleşme üzerinde katkıya sahiptir. Güçsüzleşme, çalışanın günlük görevini yerine getirirken izleyeceği yolu ve birlikte çalışacağı kişiyi seçme aşamasında özgürce hareket edememesidir. Yönetici çalışanının haklarını koruyucu bir şekilde hareket eder ve çalışanına saygı çerçevesinde yaklaşırsa güven odaklı bir ilişki kurulabilir. Çalışmamızda ayrıca, demografik değişkenlere fark testleri uygulanmıştır. Elde edilen sonuçlara göre kadınlar erkeklere kıyasla daha yüksek seviyede anlamsızlaşma yaşamaktadırlar. Gelir seviyesi yönünden incelendiğinde de, geliri yüksek (2001TL ve üzeri) olan bireylerin adalet algısı olumlu yönde yüksek olmakta işe yabancılaşmaları düşük seviyede olmaktadır, geliri düşük (2000TL ve altı) olan bireylerin ise tam tersine adalet algısı zayıflamakta ve işe yabancılaşma seviyeleri yüksek olmaktadır.

The main purpose of this study is to examine the relationship between perceived organizational justice and work alienation. Organizational justice was considered in this study with its three sub dimensions as distributive, procedural and interactional justice. The contributions of these organizational justice sub dimensions on the three sub dimesions of work alienation (meaninglessness, powerlessness and self-estrangement) were also examined. Results of the regression analysis showed that only interactional justice has a contribution on powerlessness, meaninglessness and self-estrangement. It is important point that only interactional justice contributes to work alienation. Interactional justice is based on the health and courtesy of interpersonal relationships. Manager's ways of approach and confidence to employees are important to strengthen interactional justice perception. Interaction justice has the most contribution on powerlessness. Powerlessness occurs when employees are not free to choose their coworkers and to choose the way of performing daily duties. If managers act protective to the rights of employees and act within the framework of respect, trust -oriented relationship can be established. Moreover, the difference tests were performed for demographic variables. According to the results; compared to men, women have a higher level of meaninglessness. This finding is not surprising in this respect. In terms of income level, high income (over TL2001) individuals have a positive perception of organizational justice and a low level of work alienation; on the contrary, low-income (below TL2000) individuals have high level of work alienation and low level of organizational justice perception.
Keywords: İş Yaşamı Niteliği; İşe Yabancılaşma; İşletme; Örgütsel Davranış; Yönetim