Vildagliptin içeren matriks tipi transdermal formülasyonların hazırlanması ve in vitro değerlendirilmesi - Cemek, Zeynep (My University, 2024)
Amaç: Vildagliptinin FDA onaylı polimerlerden Eudragit RL100, Eudragit RS100, HPMC E50 ve etil selüloz kullanılarak transdermal yama formülasyonlarının hazırlanarak ve in vitro salım özelliklerinin incelenmesi hedeflenmiştir. Vildagliptinin transdermal terapötik sistem formülasyonları ile ilk geçiş etkisinin elimine edilmesi, kan plazma seviyelerinin daha uzun süre korunması ve dozlama sıklığı azaltılarak hasta uyuncunun artırılması amaçlanmıştır. Literatürde vildagliptinin transdermal yama şeklinde hazırlandığı farklı çalışmalar mevcut olsa da Eudragit RL100, Eudragit RS100, HPMC E50 ve etil selülozun planlanan çalışmada kullanıldığı şekildeki formülasyonlara rastlanmamıştır. Çalışma bu açıdan literatürdeki eksikliği tamamlayacak niteliktedir. Gereç ve yöntem: Ön formülasyon çalışmaları ile elde edilen veriler sonucu polimer olarak farklı oranlarda Eudragit RL100, Eudragit RS100, HPMC E50 ve etil selüloz; plastifiyan olarak %25 PEG 400 veya trietil sitrat kullanılarak 10 farklı transdermal yama formülasyonu hazırlanmıştır. Öncelikle vildagliptinin fizikokimyasal özellikleri tayin edilerek UV spektrofotometrik yöntemin validasyonu yapılmıştır. Daha sonra formülasyonlarda kalınlık, ağırlık sapması, miktar tayini, membran inertliği ve in vitro salım çalışmaları yapılmıştır. Bulgular: Vildagliptinin tayin edilen fizikokimyasal özellikleri literatürdeki çalışmalarla uyumlu bulunmuştur. Analitik yöntemin validasyonu yapılmış, yöntemin doğrusallığı, kesinliği, doğruluğu, seçiciliği, ve stabilitesi ispat edilmiştir. Formülasyonlarda kalınlık, ağırlık sapması, miktar tayini, membran inertliği parametrelerinin transdermal yamalar için ideal olduğu görülmüştür. İn vitro salım çalışmalarında kümülatif vildagliptin salımı %12,941 (F5-GNWP) ila %95,444 (F9, HAWP) arasında değişmiştir. Sonuç: Transdermal terapötik sistemlerden vildagliptin salımı planlandığı şekilde 6 saat boyunca devam etmiştir. Eudragit RL100 ve HPMC E50 (5:2) kullanılarak hazırlanan transdermal yama formülasyonu ile HAWP membranında Higuchi kinetiği ile en fazla salım elde edilmiştir. Vildagliptin kullanılarak hazırlanan transdermal formülasyonlarda ileride yapılacak in-vivo çalışmalar ile etkililik ve güvenliliklerinin kanıtlanması planlanmaktadır.

Objective: It was aimed to prepare transdermal patch formulations of vildagliptin using FDA approved Eudragit RL100, Eudragit RS100, hydroxipropyl metyl cellulose and etyl cellulose as polymers and to evaluate their in vitro release profiles. Transdermal therapeutic system formulations of vildagliptin aim to eliminate the first-pass effect, maintain blood plasma levels for a longer period of time and increase patient compliance by reducing dosing frequency. Although there are different studies in the literature in which vildagliptin was prepared as a transdermal patch, formulations such as Eudragit RL100, Eudragit RS100, HPMC E50 and ethyl cellulose used in the planned study have not been found. Therefore, this study aims to fill this gap in the literature. Material and method: Based on the data obtained from preliminary formulation studies, 10 different transdermal patch formulations were prepared using varying ratios of Eudragit RL100, Eudragit RS100, HPMC E50, and ethyl cellulose as polymers, and 25% PEG 400 or triethyl citrate as plasticizers. Firstly, the physicochemical properties of vildagliptin were determined and the UV spectrophotometric method was validated. Subsequently, thickness, weight variation, content uniformity, membrane inertness and in vitro release studies were conducted on the formulations. Results: The determined physicochemical properties of vildagliptin were consistent with the studies available in literature. By validating the analytical method, the linearity, precision, accuracy, selectivity and stability of the method have been demonstrated. Thickness, weight deviation, quantification and membrane inertness parameters in the formulations were found to be ideal for transdermal patches. In vitro release studies showed cumulative vildagliptin release ranging from 12.941% (F5-GNWP) to 95.444% (F9, HAWP). Conclusion: Release of vildagliptin from transdermal therapeutic systems continued as planned for 6 hours. The highest release was obtained in line with Higuchi kinetics on the HAWP membrane with the transdermal patch formulation prepared using Eudragit RL100 and HPMC E50 (5:2). Further in vivo studies are planned to demonstrate the efficacy and safety of the transdermal formulations prepared using vildagliptin.
Preparation and in vitro evaluation of matrix type transdermal formulations containing vildagliptin
Keywords: ethyl cellulose; etil selüloz; eudragit; eudragit Vildagliptin; Farmasötik teknoloji; hpmc; Pharmaceutical technology; trandermal terapötik sistem; transdermal therapeutic system; Vildagliptin