Evaluation of Serum and Ascitic Fluid Proteomes in Dogs with Dilated Cardiomyopathy - (:unkn) unknown (My University, 2016)
Çalışmamızın amacı ileri düzeyde dilate kardiyomiyopati (DCM) tanısı konulan köpeklerde serum global proteomların araştırılması ve aynı hastaların asites sıvısı proteomları ile ilişkilerinin değerlendirilmesidir. Sekiz sağlıklı (kontrol grubu) ve 8 DCM'li köpek çalışmaya dahil edildi. DCM tanımlaması ekokardiografik olarak sistol ve diyastolde artmış sol ventriküler çap, artmış E point to septal separasyon değeri ve azalmış fraksiyonel kasılma verileri temelinde yapıldı. Serum ve asites sıvı örnekleri label-free LC-MS/MS metoduna göre analiz edilmiştir. Proteom analizi ile tüm örneklerde toplam sekiz adet proteom ekspresyonu belirlendi. DCM'li köpeklerde kontrol grubuna göre serum apolipoprotein (Apo) A1, Ig heavy chain V, superoksit dizmutaz ve plazminojen ekspresyonlarında artış (P<0.001), klasterin, hemoglobin subunit ß, Apo-CII, ve ?2 glikoprotein I (ß2GPI) ekspresyonlarında ise azalma (p<0.001) belirlendi. Buna ek olarak; asites sıvısı serum örnekleri ile karşılaştırıldığında Apo-A1, klasterin, hemoglobin subunit ß, Ig heavy chain V, plazminojen ve ß2GPI azalırken, Apo-CII ve superoksit dizmutaz artış gösterdi. Çalışmada elde edilen bu verilerin; serum ve/veya asites sıvısı proteomlarının DCM gelişiminde rolü alan bazı patofizyolojik mekanizmaların açıklanmasına katkı verebileceği kanısındayız.

The aim of the study was to investigate serum global proteomes in dogs with overt dilated cardiomyopathy (DCM) and to evaluate protein expression in serum with that in ascitic fluid. Eight healthy dogs (control group) and 8 dogs with DCM were included in the study. DCM was diagnosed based on echocardiographic evidence including increased left ventricular dimension at diastole and systole, increased E point to septal separation, and decreased fractional shortening. Serum and ascitic fluid samples were analyzed for proteomes using a label-free LC-MS/MS method. Proteome analyses revealed significantly different expressions of eight proteins in all samples. Expressions in serum of apolipoprotein (Apo) A1, Ig heavy chain V, superoxide dismutase and plasminogen were higher (P<0.001), while expressions of clusterin, hemoglobin subunit ß, Apo-CII, and ?2 glycoprotein I (ß2GPI) were lower (P<0.001) in dogs with DCM than in control dogs. In addition, Apo-A1, clusterin, hemoglobin subunit ß, Ig heavy chain V, plasminogen and ß2GPI were down-regulated whereas Apo-CII and superoxide dismutase were up-regulated in ascitic fluid compared with serum in dogs with DCM. Data obtained in the present study suggest that serum and/or ascitic fluid proteomes may explain some of the pathophysiological mechanisms involved in the progression of DCM.
Dilate Kardiyomiyopatili Köpeklerde Serum ve Asites Sıvısı Proteomlarının Araştırılması
Keywords: Veterinerlik