Ulnar sinir tuzak nöropatilerinin tanısında eletrofizyolojik yöntemlerin duyarlılığı - Mesci, Erkan (My University, 2008)
Amaç: Bu çalışmada, dirsekte ulnar sinir tuzak nöropatisi olan hastalarda elektrofizyolojik tanı testlerinin duyarlılıklarının saptanması amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Fiziksel tıp ve rehabilitasyon polikliniklerimize başvuran hastalar arasından seçilen ve yapılan elektrodiagnostik testler sonrasında ulnar tuzak nöropatisi olduğuna karar verilen 21 hasta (5 erkek, 16 kadın) ve 20 sağlıklı birey (4 erkek, 16 kadın) üzerinde yapıldı. Hastalardan bilateral tutulumu olanların çalışmada her iki ekstremitesi ayrı olarak ele alındı ve toplam 33 ulnar tuzak nöropatili ekstremite değerlendirildi. Bütün olgulara ulnar sinir duyu, mikst, uzun ve kısa segment motor iletim çalışmaları ile median sinir duyu, mikst, ve uzun segment motor iletim çalışmaları uygulandı. Ayrıca iğne EMG yapıldı. Ulnar ve median sinir F yanıtları çalışıldı. Ulnar sinirin tüm motor iletim ve F yanıtı testleri abduktor digiti minimi (ADM) ve 1. dorsal interosseöz (1Dİ) kaslarından ayrı ayrı yapıldı. Tüm verilerin normal değerlerle karşılaştırılması yanında, mikst iletim çalışması verileri her hasta için ayrı olmak üzere; aynı ekstremitede yapılan median sinir mikst iletim çalışması verileri ile de kıyaslandı. Bulgular: Bu çalışmada elektrofizyolojik testlerin duyarlılıkları sırasıyla, ulnar sinir duyu latansı %24, ulnar mikst iletim hızı %60, ulnar-median sinirler mikst iletim hızları farkı %48, ADM kayıtla uzun segment dirsek iletim hızı %60, 1Dİ kayıtla uzun segment dirsek iletim hızı %69, ADM’den kayıtla ulnar sinir F yanıtı latansı %42, 1Dİ’den kayıtla ulnar F latansı %54, dirsekte kısa segment motor iletim çalışmaları ise her iki kas kayıtları ile %100 olarak bulundu. Sonuç: Ulnar sinir tuzak nöropatisi tanısında, rutinde kullanılmakta olan yöntemlerden, ulnar sinirin 3 noktadan uyarıldığı motor iletim çalışması ve ulnar sinir duyu iletim çalışmasının duyarlılıkları yeterli düzeyde bulunmamış olup tanıda birçok olgunun atlanması riskini de beraberinde getirebilir. Ulnar sinirin mikst iletim çalışması distal duyusal iletim çalışmasından daha değerli olup, en duyarlı yöntem dirsekte kısa segment motor iletim testidir. Sonuç olarak, ulnar sinir tuzak nöropatisi tanısında dirsekte kısa segment çalışması ve dirsek segmentinin dahil edildiği mikst iletim çalışmaları rutin olarak yapılmalıdır. Elektromiyografi, kısa segment iletim, mikst sinir iletim, ulnar tuzak nöropati.

Sensitivities of various electrophysiological methods in the diagnosis of ulnar neuropathy Aim: To determine the sensitivities of electrophysiological diagnosis tests in patients with ulnar nerve compression syndrome at the elbow was aimed in this study. Materials and Methods: The study was made on 21 patients (5 men, 16 women) selected among the patients who applied to our physical medicine and rehabilitation outpatient clinics and clinically & electrophysiologically diagnosed to have ulnar nerve compression syndrome at the elbow and 20 healthy individuals (4 men, 16 women). Both extremities of patients suffering from bilateral involvement were handled separately and a total of 33 extremities with ulnar nerve compression syndrome were evaluated. All the cases were investigated with ulnar nerve sensory, mixed, long and short segment motor conduction and median nerve sensory, mixed and long segment motor conduction studies. Besides, needle electromyography(EMG) was performed. Ulnar and median nerve F responses were studied. All the motor conduction and F responses of ulnar nerve were performed separately from abductor digiti minimi (ADM) and 1st dorsal interosseous (1DI) muscles. Along with comparing all data with normal values; median nerve mixed conduction data performed in the same extremity were also compared with mixed conduction data, separately for each patient. Results: In this study the sensitivities of electrophysiological tests were found respectively as; 24% for ulnar nerve sensory latency, 60% for ulnar mixed conduction velocity, 48% for ulnar-median nerve mixed conduction velocity difference, 60% for ADM base long segment elbow conduction velocity, 69% for long segment elbow conduction velocity recorded over 1DI, 42% for ulnar nerve F response latency recorded over ADM, 54% for ulnar F latency recorded at 1DI, and 100% for short segment motor conduction in elbow recorded from both muscles. Conclusion: Motor conduction method where the ulnar nerve is stimulated from 3 spots and ulnar nerve sensory conduction method are among the methods routinely used in the diagnosis of ulnar nerve compression syndrome; the sensitivities of these two methods were not found as adequate, therefore the risk of missing some patients in diagnosis may arise. The mixed conduction of the ulnar nerve is more valuable than its distal sensory conduction, while the most sensible method is the short segment motor conduction test in elbow. As a conclusion, the short segment method in elbow and mixed conduction methods involving the elbow segment shall be routinely performed in the diagnosis of ulnar nerve compression syndrome. Key words: Electromyography, short segment conduction, mixed nerve conduction, ulnar nerve compression syndrome.
Keywords: Elektrofizyoloji; Nöroloji