İnce flep gereksinimi için ALT ve SCIP fleplerinde suprafasyal plan kullanımı - ÇAVUŞ ÖZKAN, MELEKBER; SAÇAK, BÜLENT; AKDENİZ DOĞAN, ZEYNEP DENİZ (My University, 2018)
Giriş: Rekonstrüktif mikrocerrahide perforatör flepler standart olarak kabul edilmeye başlanmıştır. Günümüzde perforatör flepler için amaç sağ kalım değil, en az ameliyatla daha iyi fonksiyonel ve estetik sonuçlar elde etmektir. Özellikli vücut bölgelerinin rekonstrüksiyonu gerektiğinde fleplerin suprafasyal diseksiyon tekniği ile ince olarak kaldırılmasının pek çok avantajı vardır. Bu çalışma ile kliniğimizde suprafasyal teknikle kullandığımız anterolateral uyluk (ALT) ve süperfisyel sirkumfleks iliak arter perforatorü (SCIP) fleplerinin sonuçları paylaşılmaktadır. Hastalar ve Metod: Çalışmaya Nisan 2016 ile Temmuz 2018 tarihleri arasında kliniğimizde suprafasyal teknik kullanılarak ameliyat edilen ardışık 31 hasta dahil edildi. Bu hastaların 23’ü erkek 8’i kadın ve ortalama yaşları 39,2 (5 - 76) idi. 20 hastaya SCIP flebi,11 hastaya Suprafasyal ALT flebi ile rekonstrüksiyon yapıldı. Bu hastaların defekt yerleşimleri değerlendirildiğinde; defektler hastaların 20’sinde alt ekstremitede, 9’unda üst ektremitede, 2’sinde ise başboyun bölgesindeydi. Hastaların hepsinde perforatörler el doppleri yardımı ile işaretlenerek flepler suprafasyal plandan eleve edildi. SCIP fleplerinin tamamında donör alan primer olarak, 11 ALT flebinin 7’si primer, 4’ü ise ince kalınlıklı deri grefti kullanılarak kapatıldı. Bu çalışmada ameliyat ve hasta kayıtları üzerinden flep sağ kalımı, operasyon süresi, pedikül uzunluğu, flep boyutları, flep kalınlığı, alıcı ve donör alan ile ilişkili komplikasyonlar, alıcı alan enfeksiyonları ve taburculuk süreleri değerlendirildi. Sonuçlar: Çalışmamıza dahil edilen serbest SCIP flebi ile rekonstrüksiyon yapılan 20 hastanın 5’inde, serbest suprafasyal ALT flebi ile rekonstrüksiyon yapılan 11 hastanın 2’sinde total flep kaybı görüldü. SCIP flebi sağ kalımı %75 iken, suprafasyal ALT flebi sağ kalımı %81,8 oranında hesaplandı. Sadece 1 adep serbest SCIP flebi ile onarım yapılan hastada parsiyel flep kaybı görüldü. Total flep kaybı görülen hastaların tümünde donör sahada enfeksiyon tespit edildi. Hastaların operasyon süreleri ortalama 280 dakika olarak saptandı. Flep boyutları ortalama 11,8 cm(5-24),* 6,5 cm(3-11) olarak hesaplandı. SCIP fleplerinin ortalama pedikül uzunluğu 3,6 cm(2-5), ALT fleplerinin ortalama pedikül uzunluğu 8,5 cm(4,5-14) idi. Suprafasyal ALT flep kalınlıkları ortalama 7,6 mm(6-12) idi. SCIP flep kalınlıkları ortalama 6,5 mm(4-10) idi. Hiçbir hastada donör alan komplikasyonu görülmedi. 7 hastada erken dönemde alıcı alanda enfeksiyon görüldü ve bu hastalarda total flep kaybı görüldü. 6 hastada ise medikal tedaviye yanıt veren alıcı alan enfeksiyon görüldü. Diğer hastalarda defekt alanı ile ilgili herhangi bir komplikasyon ile karşılaşılmadı. Flep kaybı yaşanan hastalarda yatış süresi ortalama 14,2 gün(2- 31) olarak saptanırken, flep kaybı yaşanmayan hastalarda ortalama yatış süresi 5,4 gün(2-7) olarak bulunmuştur. Tartışma: Bu olgu serisinde ince flep gereksinimi olan üst ekstremite, alt ekstremite ve baş-boyun bölgesinde SCİP ve suprafasyal ALT fleplerinin kliniğimizdeki kullanımının sonuçları ortaya konmaktadır. Her iki flebin ince örtüm gereken yerlerde kullanımının uygun olması avantaj olarak değerlendirilebilir. SCİP flep pedikülünün kısa olması ve süpermikrocerrahi gereksinimi temel zorlukları olarak değerlendirilirken Suprafasyal ALT flebinin uzun olması ve göreceli büyük damar çapı avantaj olarak görülebilir. SCIP flebi için donör alan skarı ideale yakınken, ALT flebinin dönör alan skarlarının kabul edilebilir olduğu kanaatindeyiz. Her iki flep pedikül diseksiyonunun öğrenme eğrisi olup deneyim gerektirmektedir. Sonuç olarak her iki flep ince doku örtümü gereken yerler için uygun ve güvenli birer seçenek olarak değerlendirilebilir. Küçük ve orta büyüklükte defektler için SCIP flebi, defekt boyutunun orta-büyük olduğu ve uzun pediküle ihtiyacın öne çıktığı durumlarda ALT flebi tercih edilebilir.