Edebiyatın öksüz türünün tutunamayan dergileri : Düşler öyküler, üçüncü öyküler, imge öyküler - Turgut, Jale Nur (My University, 2024)
“Edebiyatın Öksüz Türünün Tutunamayan Dergileri: Düşler Öyküler, Üçüncü Öyküler, İmge Öyküler” başlıklı bu tez çalışmasının giriş bölümünde öncelikle öykü türünün kavramsal olarak tanımına değinilmiştir. Bu bölümde, özellikle türün “hikâye”den ayrılan özellikleri ve en yeni türlerden biri olarak hem yazar hem de okuyucu için tercih edilme sebepleri irdelenmiştir. Ardından yine giriş bölümüne dahil olmak suretiyle Türk edebiyatında öykü türünün serüveni, kronolojik bir biçimde özetlenmiştir. Giriş bölümünde son olarak değinilen husus, çalışmanın söz konusu dergilerinin yayımlandığı dönem olan 1996-2006 yıllarından ötürü 1990’lı yıllarda Türk edebiyatında öykü türüne bakış olmuştur. Bu noktada tez çalışmasına kaynaklık eden problem, Türk edebiyatında öykü türünün gördüğü rağbete karşın öykü dergiciliğinin hezimetle sonuçlanmasıdır. Zira bu problem, resmi olmayan çeşitli yazınsal ya da sözlü kaynaklar aracılığıyla dile getirilen bir gerçek gibi görülmesine rağmen bir tez çalışması olarak ortaya konulmamıştır. Çalışmanın ana bölümünde edebiyatın öksüz türü öykünün yazınsal yaşamında bir türlü uzun soluklu bir serüveni yakalayamamış olmasına, yani “tutunamaması”na örnek olarak üç dergi incelenmiştir. Bu üç öykü dergisi Düşler Öyküler (9 sayı, 1996-1998), Üçüncü Öyküler (12 sayı, 1998-2001) ve İmge Öyküler (7 Sayı, 2005-2006) dergileridir. Kronolojik sıra gözetilerek ana bölümde ilkin Düşler Öyküler, ardından Üçüncü Öyküler ve son olarak İmge Öyküler dergileri içeriklerinin kategorilere ayrılmasıyla birlikte incelenmiştir. Dergilerin ortaklıkları üzerine yoğunlaşmakla başlayarak içerikleri detaylı olarak irdelenmiştir. Dergilerde bugünün önemli öykücülerinin ilk öyküleriyle birlikte, öyküye dair teorik metinler de kaleme alındığı örneklerle gösterilmiştir. Bununla birlikte yine çeviri öyküler ve öyküye dair kuramsal çeviri metinlere de yer verilmiştir. Ayrıca bu dergilerin, bugün devam etmekte olan, öykü türü için son derece önemli bir mihenk taşı kabul edilen ulusal düzeyde gerçekleştirilen “öykü günleri”nin başlatılmasına da öncülük etme serüveni gibi detaylar çalışmanın ana bölümünde detaylıca ele alınmıştır. Dergilerin kısacık yaşamlarına rağmen önemli isimleri yetiştirdikleri, öykü türüne ivme kazandırdıkları, bugün hâlâ yankılarını görebileceğimiz etkinliklere öncülük ettikleri, öykünün teorik olarak tartışılmasına olanak sağladıkları söylenebilir. Ancak buna rağmen literatürde, söz konusu dergilere dair müstakil hiçbir çalışma bulunmamaktadır.

The introductory chapter of this thesis titled “The short-lived journals of the neglected genre of literature: Düşler Öyküler, Üçüncü Öyküler, İmge Öyküler” firstly delves into the conceptual definition of the short story genre. In this chapter, particular attention is paid to the distinct characteristics of the genre, diverging from the broader category of “story,” and to the reasons why it is chosen by both writers and readers as one of the newest genres. Subsequently, within the introductory chapter, the journey of the short story genre in Turkish literature is summarized chronologically. Lastly, the introductory chapter touches upon the perception of the short story genre in Turkish literature during the 1990s, the period in which the aforementioned journals were published, spanning from 1996 to 2006. The underlying issue that serves as the basis for this thesis is the discrepancy between the popularity won by the short story genre in Turkish literature and the demise of short story journals. Despite being acknowledged as a reality through various informal literary or oral sources, it has not been formally addressed by a separate thesis study. In the main part of the study, three journals are analyzed as examples of the fact that the short story, the neglected genre of literature, has not been able to catch a long-lasting adventure in its literary vita: Düşler Öyküler (9 issues, 1996-1998), Üçüncü Öyküler (12 issues, 1998-2001), and İmge Öyküler (7 issues, 2005-2006). Following a chronological order, each journal is examined in detail after categorizing their contents. The analysis begins by focusing on the commonalities among the journals and proceeds to delve into their contents meticulously. Examples are provided illustrating the inclusion of the initial short stories of prominent contemporary authors alongside theoretical texts pertaining to the short story genre. Furthermore, translations of short stories and translated theoretical texts related to the short story are also featured. Additionally, details such as these journals’ contribution to initiating nation-level “short story days,” which are highly significant milestones for the short story genre, are thoroughly discussed within the main part of the study. Despite their brief existence, it can be argued that these journals nurtured notable figures, propelled the short story genre forward, facilitated events whose echoes can still be felt today, and provided avenues for theoretical discussions on the short story. Nevertheless, despite these contributions, there exists no independent scholarly work dedicated solely to these journals in the literature.
Keywords: Düşler Öyküler; History; İmge Öyküler; Öykü; Öykü Dergiciliği; Short story; Story journalism; Tarih; Turkish periodicals; Turkish Story; Türk Öyküsü; Türk süreli yayınları; Üçüncü Öyküler