Türk Ceza Kanununda imamlar, hatiplar, vaizlerle ruhani reislere müteallik cürümler (m.241-242) - Özdemir, Kenan (My University, 2001)
TCK'nun Üçüncü Babın Beşinci Faslında İmamlar, Hatipler, Vaizlerle Ruhani Reislere Müteallik Cürümleri düzenleyen TCK'nun 241 ve 242. maddeleri, hakkında çok az yazı yazılmış olmasına karşılık önemli olması nedeniyle tez konusu olarak seçilmiştir. Tez konusu maddeler ve bunlarla ilgili diğer maddeler hakkında yazılmış çok az sayıdaki kaynakların hepsine ulaşılmıştır. Mukayeseli hukuk bakımından, diğer ülkelerin büyük bir kısmında bu konuda özel hükmün yer almaması, bulunan yerlerde ise konuyla ilgili eserlerin bulunmaması, yabancı kaynaklardan yararlanmada sıkıntıya neden olmuştur. Tezde giriş ve sonuç bölümü haricinde dört bölüm yer almaktadır. Birinci Bölümde tez konusunu oluşturan iki maddeyi de ilgilendiren konulara değinilmiştir. İkinci Bölümde 241. madde, Üçüncü Bölümde ise 242. madde hakkında açıklamalar yapılmıştır. Tezin Dördüncü Bölümünde de her iki madde bakımından müeyyide, usul hükümleri ve Türk Ceza Kanunu Tasarılarında konunun düzenleniş şekline değinilmiştir. Yapılan çalışmada, tez konusunu oluşturan iki maddenin, hukuk devrimi bakımından büyük önem taşımış olmasına karşılık, artık günümüzde uygulamasına az rastlandığı sonucuna ulaşılmıştır. Tez konusunu oluşturan maddelerin, sistematik bakımından doğru yerde ve içerik bakımından da düzgün bir şekilde kaleme alınmadığı; hazırlanan TCK tasarılarında da aynı yanlışların bir kısmının yer aldığı saptanmıştır. Çalışma sonuç kısmında, ulaşılan bulgular doğrultusunda söz konusu maddelerin nasıl düzenlenmesi gerektiğine ilişkin öneride bulunulmuştur.

241th and 242th articles of Turkish Penal Code (TPC), arranging the crimes against imams, preachers, sermons and spiritual leaders, were chosen as a dissertation topic because of its importance although there aren't enough arrangements and written documents about them. Fortunately it has been possible to reach all relevant sources and documents about above-mentioned articles and the other related articles. It also must be emphasized that since most of the judiciaries lack private provisions about this topic and the rest which accommodate such provisions don't have sufficient arrangements, it was rather difficult to benefit by the foreign sources. Except the introduction and the conclusion, there are four chapters. In the first chapter, the subjects forming the dissertation are generally being touched on. Explanations are being made about 241th and 242th articles respectively in the second and third chapters. Sanctions, procedural provisions and the new TPC bill were examined in respect of these articles in the fourth chapter. Although these two articles were attached great importance in respect of the 'law revolution' during the first period of Turkish Republic, it is highlighted in the dissertation that its implementation is tailing off. It is worth mentioning that the current location of these articles is systematically wrong and also the wording, in terms of the content, is not proper. Unfortunately, some of the above-mentioned mistakes are being reiterated in the TPC bills.In the conclusion, some proposals are being put forward aiming to rearrange the formation of these articles.
Keywords: Anayasa ve idare hukuku; Ceza Hukuku; Hukuk; Kamu Hukuku