İnley – onley restorasyonların simantasyonu sırasında önısıtma uygulamasının klinik başarıya etkisi - Emiroğlu, Şeyda Aygün (My University, 2015)
1.ÖZET İnley - Onley Restorasyonların Simantasyonu Sırasında Önısıtma Uygulamasının Klinik Başarıya Etkisi Şeyda Aygün Emiroğlu, Buket Akalın Evren, Protetik Diş Tedavisi ABD Amaç: Bu çalışmanın amacı farklı sıcaklıklara ısıtılan iki farklı rezin siman ile yapıştırılan inley-onley restorasyonların klinik performansını ve marjinal adaptasyonunu değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Çalışmanın klinik değerlendirme bölümünde, 101 adet IPS e.max restorasyon (83 onley, 18 inley) 51 hastaya uygulanmıştır. İki rezin siman [G-Cem Automix (self-adeziv) ve Variolink N, high viscosity (etch-rinse)], 3 simantasyon ısısında (25 0C, 37 0C, 54 0C) uygulanmıştır. Tüm restorasyonlar 1 hafta, 6 ay ve 1 yıl sonunda 2 gözlemci tarafından modifiye USPHS kriterleri ile değerlendirilmiştir. SEM incelemeleri için restorasyon uygulanan dişlerden vestibül yüzeyinde minede marjini olan 30 ekstensiv onley belirlenmiştir. Simantasyondan sonra 1. hafta ve 12. ayda ölçüler alınıp epoksi replikalar hazırlanmıştır. Replikalar üzerinde yer alan marjinler SEM’de (x200) incelenmiştir. Marjinal adaptasyon kantitatif olarak devamlı marjin yüzdesi şeklinde hasaplanmıştır ve marjinal siman aralığı ölçülmüştür. Bulgular: Variolink ve G-Cem siman gruplarının 1 yıllık değerlendirme periyodu sonundaki total yaşam ömürleri sırasıyla %100 ve %93,8’dir. G-Cem ile gerçekleştirilen simantasyonlarda her sıcaklık grubundan 1 adet olmak üzere toplam 3 desimantasyon gerçekleşmiştir. Bir yıllık klinik kullanım sonrasında modifiye USPHS kriterlerine göre Variolink gruplarının ve 37 0C G-Cem grubunun marjinal adaptasyon skorlarında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık oluşmazken 25 0C ve 54 0C G-Cem gruplarının skorlarında azalma olmuştur (p<0,05). SEM değerlendirmelerine göre, Variolink grupları, G-Cem gruplarından daha fazla devamlı marjin yüzdesi göstermiştir (p<0,05). Rezin simanı 37 0C’ye ısıtmak her iki simanın da devamlı marjin yüzdesini arttırmıştır (p>0,05). Simanları farklı sıcaklıklarda kulanmanın marjinal siman aralığına istatistiksel olarak etkisi olmamıştır (p>0,05). Sonuçlar: Variolink N ile tüm sıcaklık derecelerinde simante edilen inley-onley restorasyonlar, posterior diş defektlerinde güvenli tedavi seçenekleridir. Daha iyi bir marjinal adaptasyon için yapıştırıcı simanı 37 0C’ye ısıtmak etkili bir metod olabilir. nısıtma, self-adeziv, onley, marjinal adaptasyon, SEM 2.

The Effect of Pre-Heating Cements on the Clinical Success of Inlay - Onlay Restorations Şeyda Aygün Emiroğlu, Buket Akalın Evren, Department of Prosthodontics Purpose: The aim of this study was to evaluate the clinical performance and marginal adaptation of inlays and onlays luted with two different pre-heated resin cements in different temperatures. Materials and Methods: In the clinical evaluation section of the study, 51 patients recieved 101 IPS e.max restorations (83 onlays, 18 inlays). Three cementation temperatures 25 0C, 37 0C, 54 0C were tested with two resin cements; G-Cem Automix (self-adhesive) and Variolink N, high viscosity (etch-rinse). All restorations were evaluated after 1 week, 6 months and 1 year by two examiners using modified USPHS criteria. For SEM evaluation, 30 extensive onlay restorations which have margins on the vestibular area located above the CEJ in enamel were evaluated. Impressions were taken with additional silicon impression material 1 week and 12 months after cementation and epoxy resin replicas were prepared. Then the margins on the replicas were evaluated under SEM (x200). Marginal gap width was measured and marginal adaptation was quantitatively evaluated in terms of percentage of continuous margin. Results: After 1 year observation period, total survival rates of Variolink and G-Cem groups were 100% and 93,8% respectively. Three decementations occured with G-Cem group, one from each temperature group. For 1-year clinical service time, no significant difference was noticed in the marginal adaptation of Variolink groups and 37 0C G-Cem group while 25 0C and 54 0C G-Cem groups’ marginal adaptation scores decreased (p<0,05). Regarding the SEM evaluations, Variolink groups showed better marginal adaptation than G-Cem groups (p<0,05). Pre-heating resin cement to 37 0C increased continuous margins of both two cements (p>0,05). Cements at different temperatures didn’t have significant effects on marginal gap widths. Conclusions: Cementation of inlay and onlay restorations with Variolink N in all temperatures exhibited a reliable treatment option to restore posterior tooth defects. Pre-heating the cement to 37 0C, can be an effective method to have a better marginal adaptation. Key Words: pre-heating, self-adhesive, onlay, marginal adaptation, SEM
Keywords: Diş Hekimliği; Eğitim; Marjinal Adaptasyon; Onley; Önısıtma; Protetik Diş Tedavisi; Self-adeziv; SEM; Türkiye