Probleme dayalı öğrenme modeline uygun viyolonsel eğitiminin öğrenci performansı, akademik başarısı, motivasyonu ve kalıcılığı üzerine etkisinin incelenmesi - Çanakçi, Pınar (My University, 2021)
Bu araştırmada probleme dayalı öğrenme modeline uygun viyolonsel eğitiminin, öğrencilerin çalgılarına yönelik performans, akademik başarı, motivasyon ve kalıcılık üzerine etkilerinin saptanması amaçlanmıştır. Nicel ve nitel araştırma modellerinin bir arada kullanıldığı, iki aşamada gerçekleştirilen bu araştırma karma yöntemle gerçekleştirilmiştir. İki aşamalı olarak kurgulanan ve probleme dayalı öğrenme modeline uygun viyolonsel eğitiminin viyolonsel öğrencilerinin performansı, akademik başarısı, motivasyonu ve kalıcılığı üzerine etkilerinin belirlenmesi amaçlanan bu araştırmada ilk olarak ‘Viyolonsel eğitiminde sıklıkla görülen sorunlar nelerdir?’ sorusuna Delphi tekniği ile yanıt aranmıştır. 3 tur halinde gerçekleştirilen Delphi uygulaması sonucunda istatistiksel grup cevabı olarak 4 başlık altında 47 sorun ve 8 yeterlik maddesine ulaşılmıştır. Araştırmanın ikinci kısmı deneme modelidir. Nicel verilerin toplandığı bu aşamada tek grup ön test-son test deseninden yararlanılmış; çalışma grubunu Karabük Üniversitesi Safranbolu Fethi Toker Güzel Sanatlar ve Tasarım Fakültesi Müzik Bölümü’nde 2020-2021 eğitim-öğretim yılında öğrenim gören toplam 6 viyolonsel öğrencisi oluşturmuştur. Veriler; normal dağılım göstermeyen verilerin karşılaştırılmasında kullanılan, parametrik olmayan yöntemlerden Wilcoxon ve Friedman testleri ile analiz edilmiştir. Bu aşamada araştırmanın amacı doğrultusunda belirlenen alt problemlere ilişkin hipotezler test edilmiştir. Elde edilen nicel bulgulara göre, öğrencilere ön test-son test olarak uygulanan ve araştırmacı tarafından hazırlanan “Viyolonsel Bilgi Testi” puanlarının öğrenim modeli sonunda yükseldiği ve ön test-kalıcılık testi puanlarının ortalamasının 5,8 puanlık bir artış göstererek manidar fark oluşturduğu gözlenmiştir. Öğrencilerin “Bireysel Çalgı Eğitimi Dersi Güdülenme Ölçeği”nden elde ettikleri puanların, öğrenim modeli sonunda yükseldiği ancak ön test-son test arasında manidar bir fark olmadığı tespit edilmiştir. Çalışma grubuna uygulanan “Dereceli Puanlama Anahtarı”, “Viyolonsel Dersine İlişkin Tutum Ölçeği” ve “Probleme Dayalı Öğrenmeye İlişkin Tutum Ölçeği” puanlarının sonuçlarına göre ise öğrencilerin toplam puanlarının öğrenim modeli sonunda yükseldiği; ön test-son test puanları arasında manidar fark olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre; Delphi tekniği ile alan uzmanlarının görüşleri doğrultusunda elde edilen sorunların özellikle ortak bir eğitim olmayan Güzel Sanatlar Fakülteleri müzik bölümlerince dikkate alınması ve probleme dayalı öğrenme potansiyelinin müzik eğitimcileri tarafından daha fazla araştırılması önerileri getirilmiştir.

In this study, the aim was to determine the effects of problem based learning method, which is one of the constructivist learning theories, for violoncello education on students' performance, academic success, motivation and permanence. As a result of the 3 round Delphi method, 47 items and 8 related proficiency items under 4 subjects were selected as a statistical group response. The second part of the research is an experimental model. At this stage, where quantitative data were collected, a single group pre test-post test design was used. The study group consisted of a total of 6 cello students studying at Karabük University Safranbolu Fethi Toker Fine Arts and Design Faculty Music Department in the 2020-2021 academic year. Single group (uncontrolled) pre test-post test data were analyzed with Wilcoxon and Friedman tests, which are non-parametric methods that are used to compare data that do not show normal distribution. At this stage, hypotheses related to the sub-problems determined with the purpose of the research were tested. According to the quantitative findings, it was observed that the scores obtained from the “Violoncello Knowledge Test” applied to the students as a pre-test increased at the end of the problem-based learning model-based cello training, and the average of the pre test-permanence test scores increased by 5.8 points, making a significant difference. It was determined that the scores collected by the students from the “Motivation Scale” increased at the end of the problem-based learning model-based cello training, but there was no significant difference between pre test and post test. According to the “Rubric” results applied to the study group, the performance scores of the students increased at the end of the problem-based learning model-based cello training and that there is a significant difference between the pre-test and post-test performance scores. The students' pre-test-post-test “Problem-Based Learning Attitude Scale” and “Cello Lesson Attitude Scale” scores shows increasing at the end of the cello education based on the problem-based learning model, and there was a significant difference between the pretest-posttest scores. The findings of the study show; the opinions of field experts about the problems frequently encountered in cello education which was collected with the Delphi technique, it should be taken into account by the music departments of Fine Arts Faculties, which do not have a common education program and it is suggested that the potential of problem-based learning should be investigated further by music educators.
An analysis of the effect of problem based learning method for violoncello education on students' performance, academic success, motivation and permanence
Keywords: Cello Education; Constructivist Learning Theory; Çevrimiçi Toplu Çalgı Eğitimi; Delphi Technique; Delphi Tekniği; Learning; Music; Music Education; Müzik; Müzik Eğitimi; Online Collective Instrument Education; Öğrenim ve öğretim; Öğrenme; Performance; Performans; Problem Based Learning; Probleme Dayalı Öğrenme; Study and teaching; Viyolonsel Eğitimi; Yapılandırmacı Öğrenme Kuramı