4857 Sayılı İş Kanunu’na göre toplu işçi çıkarma - Özen, Nesli Beril (My University, 2018)
Anayasal girişim özgürlüğü, işverenlerin toplu işçi çıkarma ve işyerini kapatma serbestisini de içerir. Nitekim işverenler, ekonomik kriz ve durgunluk dönemlerinde bu yola başvurmak zorunda kalabilecekleri gibi kriz ve durgunluk söz konusu olmaksızın rasyonel işletmecilik hedefi doğrultusunda reorganizasyona giderken de toplu işçi çıkarabilirler. İşverenlerin aldığı bu işletmesel karar, kural olarak yerindelik denetimine tabi tutulamamakla beraber keyfi olarak alınabilecek bir karar da değildir. Üstelik toplu işçi çıkarma müessesesi iş güvencesi hükümlerini dolanmak üzere de kullanılamaz. Nitekim kanun koyucu 4857 sayılı İş Kanunu 29. md. de toplu işçi çıkarma olgusunu tanımlarken işverenlerin uyması gereken bir dizi prosedürü hüküm altına almış; iş güvencesinden yararlanan işçilerin bu güvenceden yararlanmaya devam edeceğini deaçıkça düzenleme yoluna gitmiştir. Bu çalışma ile toplu işçi çıkarma kavramı, Uluslararası Çalışma Örgütü normları ve Türk mevzuat hükümleri çerçevesinde incelenmiş; Yargıtay kararları ışığında değerlendirilmiştir.

Constitutional freedom of enterprise contains liberty to collective redundancy and to close the business. Thus, employers may have to resort this during the economic crisis and recession as well as reorganization in line with the raional managerialism. This managerial decision taken by the employer cannot be reviewed based on legitimacy in principle; however, this decision canot be taken arbitrarily, neither. Moreover, collective redundancy cannot be used as a tool for evasion of job security provisions. Hence law maker prescribed series of procedures need to be followed by the employers while defining the concept of collective redundancy in article 29 of Labour Code numbered 4857 and ensured clearly that the employees who are within the scope of job security to continue to enjoy this security. In this study, concept of collective redundancy is examined under the norms of International Labour Organization and Turkish legislation and in the light of judgments of the Court of Cassation.
Keywords: concept of collective redundancy; Çalışma politikası; International Labour Organisation; İş hukuku; İş hukuku, Uluslararası; Labor laws and legislation; Labor laws and legislation, International; Labor policy; the norms of International Labour Organization; Toplu İşçi Çıkarma; Toplu İşçi Çıkarma kavramı; Turkey; Türkiye; Uluslararası Çalışma Örgütü; Uluslararası Çalışma Örgütü normları Collective Redundancy