Endonezya’da hadis çalışmaları - Susilawati, Susilawati (My University, 2022)
Bu araştırma, Endonezya’daki hadis çalışmalarının tarihini başlangıcından günümüze kadar kapsamlı bir şekilde analiz ederek zaman içerisindeki ilerlemesini, gelişmesini ve dinamizmini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Çalışmada Endonezya’daki hadis çalışmaları üç döneme ayrılarak tetkik edilmiştir. Birinci dönem: Başlangıç dönemi (XVII.-XIX. yüzyıl). Bu dönem, hadis çalışmalarının başlaması, durgunluk döneminden sonra yeniden hareketlenmesi, icazetli hadis aktarım süreci, eğitim kurumlarında hadis faaliyetleri ve eleştirel hadis çalışmaları konularını içerir. Bu dönemdeki hadis çalışmaları, Endonezya Müslüman toplulukları ile Ortadoğu coğrafyası arasında XVI. yüzyılda başlayan ilmî etkileşim sürecinin tesiri altında ortaya çıkmıştır. İkinci dönem: Gelişme dönemi (XX. yüzyıl). İslâm üniversitelerinde hadis çalışmalarının başlaması, hadis literatürüne dair eserlerin yayımlanmaya ve tercüme edilmeye başlaması gibi gelişmeleri içerir. Gelişme dönemindeki hadis çalışmalarına, İslâm’a modern yaklaşımların ve İslâm eğitiminde modern eğitim sistemine geçişin önemli etkisi olmuştur. Üçüncü dönem: İlerleme dönemi (XXI. yüzyıl başından günümüze kadar). İslâm üniversitelerinde Hadis İlmi Bölümlerinin açılması, hadis araştırma müesseselerinin kurulması ve teknoloji temelli hadis çalışmaları bu dönemde gerçekleşmiştir. İlerleme dönemindeki hadis çalışmaları, eğitim kurumlarının gelişmesine dair devlet politikaları ve teknolojik gelişmelerden etkilenmiştir. Netice itibariyle, Endonezya’daki hadis çalışmaları XVIII. yüzyılda bir durgunluk dönemi geçirmiş, ancak sonraki dönemlerde hızlı bir ilerleme kaydetmiştir. Çalışmamızda Endonezya’daki hadis çalışmalarının ilerlemesi ve gelişmesinde üç hususun önemli rolü bulunduğu vurgulanmıştır. Bu hususlar şunlardır: 1) Medrese, pesantren, İslâm Üniversitelerinde Hadis İlmi Bölümü ve Hadis Araştırma Merkezi gibi hadis alanında faaliyet gösteren kurumların ortaya çıkması ve çoğalması. 2) Endonezya’da hadis çalışmalarının gelişmesine katkıda bulunan hem geleneğe bağlı ve hem de akademisyen âlimlerin ortaya çıkması. 3) Klasik ve güncel konularda makale, kitap, yüksek lisans ve eklindeki çalışmalar ile dijital olarak yapılan hadis çalışmalarının artması. Bu hususlar Endonezya’da hadis çalışmalarının ilerlemesini ve artmasını sağlamıştır. Artan çalışmalar hadislerin araştırılması ve anlaşılmasına yönelik çeşitli yöntem ve yaklaşımların geliştirilmesini de beraberinde getirmiş, hadis alanındaki ilmî faaliyetlere katkı sağlamıştır. Bütün bunlar, Endonezya’da hadis çalışmalarının hem nitelik hem de nicelik açısından ilerlemekte ve gelişmekte olduğunu göstermektedir.

This study aims to analyze the history of hadith in Indonesia qualitatively and quantitatively, as well as explain the progress and dynamics. The history of hadith studies In Indonesia is divided into three periods. First period: The Beginning period (17th-19th century) mobilization was rebuilt after previous stagnation, then the transmission of hadith to studies in several educational institutions in Indonesia. In this period the study of hadith emerged under the influence of the scientific community and Indonesian Muslim scholars who were studying in Middle Eastern countries since the 16th century. Second period: The Development period (20th century). The Department of Tafsir-Hadith at Islamic universities, publishing and translation of hadith literature, became the beginning of the development of hadith studies in Indonesia. in this period the study of hadith was influenced by modern approaches to Islam and the transition to a modern education system in Islamic education. Third period: Progress period (from the beginning of the 21st century until today). The opening of the Department of Hadith Science in Islamic universities, the formation of hadith research associations and technology-based hadith studies occurred during this period. The study of hadith in the progressive period was influenced by state policies and technological developments regarding the development of educational institutions. As a result of this research we can conclude that the study of hadith in Indonesia had a period of stagnation in the 18th century, but progressed rapidly in the following periods. The next result in our study is that the progress of hadith studies in Indonesia is quantitatively demonstrated through three things: 1) The emergence and proliferation of institutions that conduct hadith studies such as madrasas, Islamic boarding schools, majors in hadith science at Islamic universities and hadith research centers. 2) The emergence of traditional ulama and academics who contributed to the development of hadith studies in Indonesia. 3) Increasing the study of hadith in the form of articles, books, master's or doctoral theses on classical and contemporary issues as well as digital hadith studies. The points above quantitatively reveal the progress and dynamism of hadith studies. The expansion of the scope and field of studies, as well as the development of various methods and approaches to hadith research and understanding of hadith, and hadith thinking shows the progress and dynamism of qualitative hadith studies. Based on this, it can be said that the study of hadith in Indonesia has progressed and developed both in terms of quality and quantity.
Keywords: Endonezya; Hadis; Hadis Çalışmaları Far East; Hadith; Hadith Studies; Indonesia; Islam; İslam; Uzakdoğu