Kitozanın viral antijenleri taşıyıcı olarak potansiyelinin in vitro koşullarda değerlendirilmesi - Karaaslan, Mehmet (My University, 2003)
Peptid ilaçlar ve aşılar gibi makromoleküllerin kontrollü serbestleşmesini sağlamak amacıyla, kitinin deasetiasyonu ile elde edilin kitozan [(1-4)-2-amino-2-(b)-D-glukoz] polimerleri ile oluşturulan partiküler sistemler üzerinde yoğun çalışmalar yapılmaktadır. Bu bağlamda yaptığımız çalışma kapsamında, kitozan mikroküre ve boncuklara yüklenen influenza virüslerinin ve model antijen olarak kullanılan BSA'nın serbestleşme özellikleri incelendi. İnfluenza virüsleri (A/ PR/ 8/ 34-H1N1) embriyonlu tavuk yumurtalarının allantoik keselerinde üretildi ve sukroz gradienti santrifüjlemesi ile saflaştırıldı. Kitozan mikroküreler koaservasyon, boncuklar ise iyonotropik jelleşme metodu ile hazırlandı. Mikropartiküller influenza viral antijenleri ve BSA ile adsorpsiyon yöntemiyle yüklendi. Bir kısım örneklerde ise viral antijenler, mikrokürelerin koaservasyon metodu ile hazırlanması esnasında enkapsüle edildi. Mikropartiküllerin antijen tutma etkinlikleri adsorbe olmamış virüslerin ya da BSA'nın, hemaglutinasyon testleri ve/ veya Bradford metodu kullanılarak ölçülmesi ile belirlendi. L-kitozan ile hazırlanan mikropartiküllerin, M-kitozan ile hazırlananlara göre daha yüksek tutma etkinliğine sahip olduğu ortaya kondu. Ayrıca, mikroküre ve boncukların yüklendiği ortam pH'sının antijen tutma etkinliğini etkilediği görüldü. Genellikle, asidik pH'da yüklenen mikropartiküllerin tutma etkinliği bazik pH'da yüklenenlere göre daha yüksek bulundu. Diğer taraftan, pH 9'a ayarlı TPP çözeltisi içerisinde oluşturulan boncukların pH 6'ya ayarlı TPP çözeltisi içerisinde oluşturulanlara göre daha etkin bir şekilde yüklendiği ortaya kondu. Serbestleşme deneylerinde, kitozan mikropartiküllere adsorbe olan antijenlerin serbestleşme özelliklerinin mikropartiküllerin oluşturulmasında ve yüklenmesinde izlenen prosedürlere göre değiştiği gözlendi. Elde edilen sonuçlar, mikroküre ve boncukların antijen serbestleştirme özelliklerinin formülasyon koşullarının değiştirilmesi ile kontrol edilebileceğini gösterdi. The particular systems formed by chitosan [(1-4)-2-amino-2-b-D-glucose] polymers, deacetylated derivative of chitin, have been extensively investigated for developing the controlled release systems for macromolecules such as peptide drugs and vaccines. In our study, we have investigated the releasing properties of influenza viruses and BSA as model antigen loaded onto chitosan microspheres and beads. Influenza viruses (A/ PR/ 8/ 34-H1N1) were amplified in allantoic cavity of the embronated hen eggs and purified by sucrose gradient centrifugation. The chitosan microspheres and beads were prepared by coacervation and ionotropic gelation methods, respectively. The microparticles were loaded with influenza viral antigens and BSA by adsorption. In some of the samples, the viral antigens were entrapped during the preparation of the microspheres by coacervation method. The antigen loading efficiency of the microparticles was determined by measuring unadsorbed viruses or BSA with hemagglutination assay and/ or Bradford method. It was found that microsparticles prepared by using L-chitosan have higher loading efficiency than those prepared with M-chitosan. Furthermore, it was observed that the pH of loading medium affected the antigen loading efficiency of microparticles. Generally, the loading efficiency of microsparticles was found higher at acidic pH than basic pH of the medium. On the other hand, the chitosan beads which were prepared in TPP solution at pH 9 were loaded more efficiently than TPP solution at pH 6. In releasing experiments, it was observed that the releasing properties of antigens adsorbed onto the chitosan microparticles changes depending on the procedures applied for formation and loading of the chitosan microparticles. The results showed that the releasing properties of antigens from the chitosan microparticles can be controlled by changing the condition of formulation.
Keywords: Biyoteknoloji