Temporomandibular eklem disfonksiyonu görülen hastalara uygulanan farklı tedavi yaklaşımlarının kondiler hareket yolları üzerindeki etkisinin pantografik olarak incelenmesi - Yücel, Mehmet Ali (My University, 2012)
Temporomandibular Eklem Disfonksiyonu Görülen Hastalara Uygulanan Farklı Tedavi Yaklaşımlarının Kondiler Hareket Yolları Üzerindeki Etkisinin Pantografik Olarak İncelenmesi Bu çalışmadaki amaç: temporomandibular disfonksiyonlara doğru tanı koymak, disfonksiyonların oluşturduğu patolojileri sınıflandırıp, oluşum mekanizmalarını anlayarak tedaviler uygulamaktır. Konservatif tedavi yönteminin ve artrosentez tedavisinin etkinliklerini karşılaştırmalı olarak değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Marmara Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi’ne temporomandibular eklem rahatsızlığı şikayetleri ile başvuran hastalara interoklüzal aparey tedavisi uygulanmıştır. İnteroklüzal aparey tedavisine 6 ay boyunca devam eden 40 birey, hasta gruplarımızı oluşturmuştur. Çiğneme kasları ve temporomandibular eklemin fiziksel muayenesi çiğneme kaslarının palpasyonu, TME seslerinin kontrolü ve mandibular sınır hareketlerinin ölçümünü kapsamaktadır. Elektronik pantograf ile kayıt alındıktan sonra konservatif tedavi yöntemlerinden biri olan interoklüzal aparey tedavisine devam eden hastaların kondiler hareket yollarının kaydı tedavinin 3. ayında yeniden alınmıştır. Daha sonra bu hastalar iki ayrı gruba ayrılmıştır. İlk grup aparey tedavisine 3 ay daha devam etmiştir. İkinci grup da Marmara Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Cerrahi Anabilim dalında artrosentez tedavisi uygulanmıştır ve aparey tedavisine 3 ay daha devam etmiştir. Farklı çalışma gruplarına tedaviler uygulandıktan sonra da elektronik pantograf ile mandibular sınır hareketlerinin üç boyutlu olarak kayıtları alınmış ve aralarında görülen farklar istatistiksel olarak değerlendirilip farklı yöntemlerinin tedaviye olan katkıları incelenmiştir. Temporomandibular eklem, artrosentez, elektronik pantograf The Effect of Different Treatment Modalities on Condylar Pathways of Patients Who Have Temporomandibular Joint Dysfunction The aim of this study is to properly diagnose temporomandibular joint dysfunctions, classify their pathologies and to treat them by understanding the mechanism. The purpose is to assess the effectiveness of arthrocentesis in intracapsular cases over conservative treatment modalities. Patients who checked in to Marmara Univeristy Faculty of Dentistry with temporomandibular joint disorders were administered splint therapy. Forty individuals who continued the splint therapy for 6 months formed our patient groups. The physical examination of masticatory muscles and temporomandibular joint included; palpation of the masticatory muscles, control of TMJ sounds and mandibular border movements. After taking the records of the patients with Cadiax, patients were submitted to splint therapy. After 3 months of splint therapy patients were divided into two groups. The first group continued to use their splints for another 3 months. The second group recevied arthrocentesis therapy at the Surgical Department of Marmara University Faculty of Dentistry and continued to use their splints for another 3 months. Mandbibular border movements were recorded in three-dimension and the differences between the records were statistically evaluated in according to different tretment methods. Key Words: Temporomandibular joint, arthrocentesis, electronic pantograph
Keywords: Ağız ve Diş Sağlığı; Protetik Diş Tedavisi