İlköğretim yedinci sınıf öğrencilerinin maddenin yapısı konusunda sosyobilimsel argümantasyon, bilgi seviyeleri ve bilişsel düşünme becerilerini geliştirmek - Deveci, Aslı (My University, 2009)
İLKÖĞRETİM YEDİNCİ SINIF ÖĞRENCİLERİNİN MADDENİN YAPISI KONUSUNDA SOSYOBİLİMSEL ARGÜMANTASYON, BİLGİ SEVİYELERİ VE BİLİŞSEL DÜŞÜNME BECERİLERİNİ GELİŞTİRMEK Bu çalışmada ilköğretim yedinci sınıf öğrencilerine maddenin yapısı konusunu geleneksel öğretim yerine “bilimsel tartışma (argümantasyon)” yöntemi ile öğreterek argümantasyona dayalı öğretimin öğrencilerin argümantasyon (Toulmin, 1958), bilişsel düşünme becerileri (Bloom, 1956) ve başarı düzeyi üzerine etkisini araştırmak amaçlanmıştır. Araştırma kapsamında Kadıköy-İstanbul bölgesindeki bir devlet okulundan başarı düzeyleri bakımından eşdeğer üç sınıf seçilmiştir. Bu seçim için öncelikle okulda mevcut olan altı sınıftaki tüm öğrencilere genel başarı testi uygulanmıştır. Testin güvenilirliği 0,01 düzeyinde anlamlı bulunmuş, altı sınıftan eşdeğer olan üç sınıf seçilerek iki deney grubu ve bir kontrol grubu oluşturulmuştur. Üç gruba da öğretimden önce ön test uygulanarak baştaki argümantasyon becerilerinin seviyesi, Bloom’a göre bilişsel düşünme becerilerinin seviyesi ve başarı düzeyleri nicel verilerle tespit edilmiştir. Araştırma yarı deneysel olarak tasarlanmıştır. Kontrol grubunda geleneksel öğretime dayalı olarak maddenin yapısı konusu sunuş yolu ile işlenmiş, ek olarak öğretmenin gösteri şeklinde yaptığı bir deney uygulanmıştır. Deney gruplarında ise Toulmin’in argümantasyon modeline göre sosyobilimsel tartışma yöntemi ile maddenin yapısı konusu işlenmiştir. Deney gruplarından birinde (deney-2 grubu) sınıftaki öğrencilerin öğretmenin rehberliğinde oluşturdukları tüm sınıf tartışması yapılmıştır. Diğer deney grubunda (deney-1 grubu) ise öğrenciler yine öğretmenin rehberliğinde dörderli gruplar halinde kendi aralarında grup tartışması yapmıştır. Deney gruplarında argümantasyon yöntemine göre ders işlenirken temelde Toulmin’in argüman modeline dayalı etkinliklerle öğretim uygulanmıştır. Söz konusu etkinlikler Erduran, Simon ve Osborne (2004)’un tartışma için geliştirdiği yapılar, örnek olay durumları ve işbirlikli deney çalışmasına dayalı olarak araştırmacı tarafından hazırlanmıştır. Tüm sınıf ve grup tartışması yapan öğrencilerden rastgele seçilen birer grubun tartışmaları ders sırasında ses kayıt cihazı ile kaydedilmiştir. Öğretim sonunda bu tartışmaların argümantasyon kalitesi Toulmin’in argümantasyon modeli kullanılarak ölçülmüştür. Bu tartışmalarda öğrencilerin konuşma dönüşleri, öğretmenin bu tartışmalara katılma sayısı araştırmacı tarafından hesaplanmıştır. Elde edilen veriler argümantasyon seviyesi, bilişsel düşünme seviyeleri ve başarı düzeyleri açısından araştırmacı tarafından üç ayrı grupta puanlanmıştır. Öğretim sonrası deney grupları ve kontrol grubuna öğretim öncesi uygulanan aynı başarı testi tekrar uygulanarak, öğrenciler üzerinde argümantasyona dayalı öğretimin argümantasyon, bilişsel düşünme becerileri ve bilgi seviyelerindeki gelişmeye etkisi olup olmadığı araştırılmıştır. Tüm gruplarda nicel verilerin normal dağılıma sahip olup olmadığını anlamak için SPPS’te normal dağılım testleri uygulandığında verilerin normal dağılma sahip olduğu tespit edilmiş ve parametrik analizler yapılmıştır. Nicel veriler için t-testleri ve ANOVA testleri uygulanmıştır. SPSS’te yapılan bu testlere göre argümantasyona dayalı öğretimin ön test ve son test sonuçları karşılaştırıldığında gruplar arasında argümantasyon seviyeleri açısından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılığa rastlanmamıştır. Ancak argümantasyona dayalı öğretim dörtlü gruplar deney grubu (deney-1) öğrencilerinin bilişsel düşünme becerilerinde ve başarı düzeylerinde diğer gruplarla kıyaslandığında anlamlı bir farklılığa yol açmıştır. Tüm gruplarda argümantasyon seviyelerinde, düşünme becerilerinde ve başarı düzeylerinde yükselme görülmüştür. Nitel veriler için deney-1 ve deney-2 grubunda öğrencilerin yaptığı etkinliklerden rastgele birkaçı seçilmiş ve bu etkinliklerde öğrencilerin yaptığı tartışmalar ses kaydına alınmıştır. Bu tartışmaların kalitesinin ölçümüne dair Wray ve Lewis’in (1997) öğrencilerin konuşmalarını yazma yöntemi uygulanmıştır. Tartışmalar TAP’e göre ölçüldüğünde deney-1 grubu öğrencilerinin diğer deney grubuna göre üçüncü seviyede daha fazla sayıda argüman oluşturduğu bulunmuştur. Ayrıca tartışmalarda oluşan argümanların ve tartışmaların sayısı, öğretmenin tartışmalara katılma sayısı, tartışmaların süresi hesaplanmıştır. Fen derslerinde argümantasyona dayalı öğretim öğrencilerin sorgulayıcı ve bilimsel olarak tartışabilen bireyler olmalarını sağladığından öğretmenlerin bu yöntemi fen derslerinde kullanmaları çalışmanın önerileri arasındadır.

DEVELOPING SEVENTH GRADE MIDDLE SCHOOL STUDENTS’ SOCIOSCIENTIFIC ARGUMENTATION, LEVEL OF KNOWLEDGE AND COGNITIVE THINKING SKILLS IN THE STRUCTURE OF MATTER SUBJECT In this study, the purpose was to investigate the impact of socioscientific argumentation based teaching method on seventh grade middle school students’ achievement levels, argument levels (Toulmin, 1958) and cognitive thinking skill levels (Bloom, 1956) in the Structure of Matter subject. For the research, three classes equivalent in terms of achievement level were selected from a public primary school in Kadıköy area, Istanbul. For the selection, a general science achievement test was conducted with all of the six Grade 7 classes. The reliability of the test was found to be high at the 0,01 level, and three classes were selected with the two as experimental groups, and one as control group. Pretest was given to all three groups measuring their argumentation, cognitive thinking skills and argumentation levels. The research was designed as quasi-experimental. In the control group, the topic was taught through traditional lecture method and an experiment performed by the teacher as demonstration in front of the class. In the experimental groups the topic was taught through socioscientific discussion according to Toulmin’s argumentation model. In one of the experimental groups under the guidance of the teacher whole classroom discussions took place. In the second experimental group, groups of four students were formed and small group discussions were facilitated under teacher guidance. In the experimental groups the topic was taught through activities which were designed based on Toulmin’s argumentation model. These activities were designed by the researcher and included Erduran, Simon ve Osborne (2004)’s discussion structures, case studies and collaborative experimentation. Randomly selected discussions in the small groups and whole classroom groups were audio recorded by the researcher. The argumentation quality was evaluated based on Toulmin’s argumentation model. In these discussions talk turns of the students in the two experimental groups and the quantity of the teacher’s contributions were calculated by the researcher. The collected data were scored in three separate dimensions to evaluate the students’ argumentation, cognitive thinking skills and achievement levels. After the teaching intervention, the achievement test was conducted as posttest in both the experimental and control groups to understand the impact of the argumentation-based teaching method on student achievement, argument and cognitive thinking skills. Normal distribution tests were conducted on the quantitative data for all groups by using SPSS. As normal distribution was observed parametric statistical tests could be further conducted. Quantitative data were analyzed through t-tests and ANOVA tests. According to pre and posttest results, there was not a statistically significant difference among the groups in terms of argumentation levels. However, teaching based on argumentation improved the small groups experimental group students’ cognitive thinking skills and achievement levels in a statistically significant way as compared with the other groups. Improvement in argumentation and cognitive achievement skills, and achievement levels was observed for all groups. Qualitative data analysis showed that third level arguments in the small groups experimental group was higher than the whole class discussion group at the end of the teaching. Also, in these discussions the number of the arguments and discussions, the quantity of the teacher’s contributions, the time of the discussions were calculated by the researcher. As teaching science through argumentation is found to enhance students’ scientific discussion skills, the utilization of this teaching method in science courses is one of the recommendations of the study.
Keywords: Bilişsel Düşünme; İlköğretim_Öğrenim ve Öğretim; Kimya_Öğrenim ve Öğretim; Maddenin Yapısı