Türkiye'de sivil toplum kuruluşları arası örgütlenme : ağ stratejileri - Akyıldız, Kübra (My University, 2021)
1990’lı yıllar Türkiye’de önemli değişim ve gelişmelerin yaşandığı yıllardır. Gelişen teknolojiler ve küreselleşme ile birlikte yönetişim ve katılımcılık gibi kavramlar öne çıkmıştır. Bu dönemde gündeme gelen “Sivil Toplum” kavramı ise dönemin parlayan yıldızlarındandır. Tüm Dünya’da sivil toplum ve katılımcılık ile ilgili pek çok konferans ve zirve düzenlenmiş, pek çok rapor yayınlanmıştır. 1992 yılında Rio Çevre ve Kalkınma Zirvesi ve özellikle 1996 yılında BM Habitat II Zirvesi, Türkiye’deki STK’lar açısından önemli bir dönüm noktası olmuştur. Yine 2001’de Türkiye’nin AB üyelik süreci kapsamında kabul ettiği Kopenhag Kriterleri ve 2000’li yılların ortasında yerelde sivil toplumun gelişmesi adına uygulanan Yerel Gündem 21 projeleri ve kent konseylerinin kurulması önemli gelişmelerden bazılarıdır. Bu dönemde yapılan yasal düzenlemeler ile sivil toplum kuruluşları (STK) kent konseyleri, federasyon, konfederasyon ve platformlar vb. şekillerde örgütlenmeye ve ağlar kurmaya başlamış, bunun yanında gelişen teknoloji ve artan iletişim araçları da STK’ların hem yerelde hem de uluslararası seviyede iletişimlerini geliştirmesine ve ağlar kurmasına olanak sağlamıştır.Tez araştırması kapsamında yapılan literatür taramasında STK’ların ağ kurmalarına ve ağ kurma şekillerine yönelik çalışmalara rastlanırken doğrudan “STK Ağları” kavramını ağırlıklı olarak merkeze alan bir çalışmaya rastlanılmamıştır. Bu nedenle çalışmamızda STK ağı ifadesi özellikle kavramsallaştırılmaya çalışılmış ve bu kavram çerçevesinde farklı platformların STK ağı olup olmadığı özelliklerine göre değerlendirilmiştir. Buradan yola çıkarak Kocaeli’de faaliyet gösteren yedifarklı STK ile görüşmeler yapılmıştır. Bu araştırmada nitel araştırma metotlarından olan yarı yapılandırılmış mülakat metodu kullanılmıştır. Yapılan görüşmelerde STK’ların ağ özelliği gösteren oluşumlara dahil olduktan sonra etki alanlarına etkisi analiz edilmiştir. Tezin hipotezi kapsamında geliştirilen araştırma soruları ışığında seçilen kuruluşların kapasite ve etkileri analiz edilmiştir. İlgili bölümde detayları ile açıklanacağı gibi analiz edeceğimiz STK’lar için öncelikle birincil kaynaklar ile durum analizi yapılması ve arkasında önceden belirlenen mülakat soruları ile sonuca gidilmesi planlanmıştır. Ancak tüm bunlardan önce, bu tür bilimsel araştırmalarda olması gerektiği gibi, ilgili alanda kapsamlı bir kavramsal çerçeve literatür analizi yapılmıştır. Bu kapsamda kamu yönetimde değişim, yönetişim, sivil toplum kuruluşlarının gelişimi ve ağ oluşum stratejileri üzerinde durulmuştur.

In Turkey, there were significant changes and developments in 1990s. Such as governance and participation concept have come to the fore with the developing technologies and globalization. The concept of Civil Society, which came to the fore during this period, is one of the shining stars of the period. Many conferences and summits on civil society and participation have been held all over the world, and many reports have been published. Rio Environment and Development Summit in 1992 and specifically the UN Istanbul HABİTAT II Summit in 1996, have been a major turning point for CSOs in Turkey. Again in 2001, the Copenhagen criteria adopted by the scope of Turkey's EU membership process, Agenda 21 projects implemented for the development of local civil society in the mid-2000s, and the establishment of city councils are some of the important developments. In this period, Civil Society Organizations (CSOs) began to organize and establish networks such as city councils, federations, confederations, and platforms, etc. with the legal regulations made in. In addition, developing technology and increasing communication tools have enabled CSOs to improve their communication and establish networks both at local and international levels.In the literature review conducted within the scope of the thesis research, while studies on the networking and networking styles of CSOs were encountered, no study directly focused on the concept of CSO Networks was found. For this reason, the term CSO network has been tried to be conceptualized and within the framework of this concept, different platforms are evaluated according to their characteristics. Based on this, interviews were made with seven different CSOs operating in Kocaeli. Semi-structured interview method, which is one of the qualitative research methods, was used in this study. In the interviews, after CSOs joined into the organizations which show CSO network characters, the change in their domains was analyzed. In terms of the results obtained as a result of the thesis study, it has been observed that the domains of CSOs have expanded after joining the formations that have network functions.
Keywords: Civil Society Organizations; CSO Networks; Governance; Kamu Yönetimi; Non-governmental organizations; Public Administration; Sivil Toplum; Sivil Toplum Kuruluşları Civil Society; Sivil toplum örgütleri; Social Network Theory; Social networks; Sosyal Ağ Kuramı; Sosyal ağlar; STK Ağları; Turkey; Türkiye; Yönetişim