A turning point in turkish-syrian relations: the öcalan crisis - Kor, Zahide Tuba, 1980- (My University, 2007)
Bu tezin amacı, Türkiye-Suriye iliskilerini ikili iliskilerde bir dönüm noktası olan Öcalan Krizi baglamında incelemektir. Zira sadece 20 gün süren bu Kriz, Ekim 1998’de savasın esigine gelinmesinin ardından yakınlasmanın katalizörü olmus ve onlarca yıldır süregelen çatısmacı iliskileri kısa bir süre içinde isbirligine dönüstürmüstür. Bu baglamda, kriz yönetimi ve çatısmaların yatıstırılmasında bir model olan Kriz derinlemesine bir incelemeyi hak etmektedir. Bu tezde uluslararası kriz ve kriz yönetiminin ele alındıgı teorik çerçevenin ardından, 20. yüzyıl boyunca Türkiye-Suriye iliskilerinde yasanan düsmanlıgın kökenindeki asıl sebepler incelenmistir. Zira bu sebepler, bölgesel ve uluslararası gelismelerle daha da yogunlasan tarihi-psikolojik, siyasi, ekonomik boyutlarıyla oldukça köklü ve çesitliydi. Ardından Öcalan Krizi, A. L. George’un kriz yönetimi stratejilerinden biri olan zorlayıcı diplomasi kavramsal çerçevesi içinde ayrıntılı olarak analiz edilmistir. Son olarak kriz sonrası iliskiler, Öcalan Krizi’nin bir dönüm noktası oldugunu ortaya koymak üzere R. N. Lebow’un kavramsal çerçevesi baz alınarak incelenmistir. Son dönemdeki iliskilere odaklanılarak Kriz’in düsmanlıgın kökenindeki asıl sebeplere etkisi ayrıntılı olarak ele alınmıstır. Tezin sonunda iliskilerin gelecegine dair ihtimaller de tartısılmıstır. Tezde su sonuca ulasılmıstır: Öcalan Krizi bir dönüm noktasıdır; -özellikle 2003’ten itibaren degisen bölge dengelerinde örtüsen tehdit algılamalarının da etkisiyle- karsılıklı düsmanca duygu ve algılamaların, olumsuz beklentilerin ve saldırgan davranıs kalıplarının zayıflamasına katkıda bulunmus, önemli ihtilafların yatısmasını kolaylastırmıs ve isbirligi dinamiklerini tesvik etmistir.

The aim of this thesis is to analyze Turkish-Syrian relations in terms of the Öcalan Crisis that became a turning point in bilateral relations. This 20-day-long Crisis became a catalyst for rapprochement, and transformed decades-old conflictual relations into cooperation only less than a decade after their coming to the brink of war in October 1998. Thus it sets a model of crisis management and conflict settlement worth for analyzing in detail. In this thesis, after the theoretical framework on international crisis and crisis management, the underlying causes of hostility in Turkish-Syrian relations throughout the 20th century were examined since they were deep-rooted and diverse with historical-psychological, political, economic dimensions intensified by regional and international developments. Then, the Öcalan Crisis and its management were analyzed in detail within the theoretical framework of A.L. George on coercive diplomacy that is one of the strategies of crisis management. Finally, post-crisis relationship was analyzed to reveal the Öcalan Crisis was a turning point in Turkish-Syrian relations by adopting R.N. Lebow’s theoretical framework. The effects of the Crisis on the underlying causes of hostility were elaborated in detail by focusing on current relations. Prospects for future relations were also discussed at the end. It was concluded that the Öcalan Crisis became a turning point; and contributed to the weakening of mutual hostile feelings and perceptions, negative expectations and aggressive behaviour patterns; facilitated the settlement of outstanding issues, and encouraged dynamics of cooperation -especially with the convergence of threat perceptions under changing regional balances since 2003.
Keywords: Diplomasi; Kriz Yönetimi; Öcalan Krizi; Türkiye_Dış İlişkiler_Suriye