Sıçanlarda streptozotosin ile oluşturulan diabetes mellitus modelinde mikrorna’ların kardiyomiyopatide etkileri - Çetinsoy, Aslıhan Şeyda (My University, 2019)
Amaç: Bu çalışmada sıçanlarda streptozotosin ile oluşturulan diyabet modelinde kardiyovasküler komplikasyonları etkileyebilecek miRNA’ların kalp dokusundaki ekspresyon düzeylerine bakılması amaçlanmıştır.Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda, 300-400 gr arasındaki ağırlıkta olan Sprague-Dawley cinsi erkek sıçanlar kullanıldı. Sıçanlar, 2 gruba ayrıldı; birinci gruba uygulama yapılmazken, ikinci gruptaki sıçanlara 60 mg/ kg dozda streptozotosin (STZ) intraperitoneal (ip) uygulandı. Kan glikoz değerleri 200 mg/ dl’nin üzerinde olanlar diyabetik olarak kabul edildi. 6 haftanın sonunda hayvanların dekapitasyonunu takiben çıkarılan diyabetik olan ve olmayan kalp dokularının bir kısmında miRNA’lar mikroarray yöntemi ile belirlendi. Kalp dokularının kalan kısmı % 10’luk formaldehite alınarak histolojik çalışmalarda kullanıldı.Bulgular: Diyabetik kalp dokusunda kontrol grubuna nazaran miRNA ekspresyonunda değişiklikler saptandı. miR-200c-3p, miR-129-5p, miR-150-3p, miR-3584-5p, miR-34c-3p, miR-342-3p, miR-466d, miR-466c-3p, miR-15b-5p, miR-196b-3p, miR-466b-3p, miR-31a-5p, miR-208a-5p olmak üzere 13 miRNA ekspresyon düzeyi çalışıldı. Bu miRNA’lardan; ilk 4 tanesinin upregüle, diğer 9 tanesinin de downregüle olduğu bulundu. Histopatolojik bulgularımızın bu verilerle uyumlu olduğu görüldü.Sonuç: Bugüne kadar yapılan çalışmalarda diyabetik kardiyomiyopati ile miR-200c ve miR-208a’nın ilişkili olabileceği gösterilmiştir. Biz bu çalışmada bu miRNA’ların dışında diyabetik kardiyomiyopatinin tanısında ve tedavisinde etkin olabilecek 11 miRNA daha saptadık.

Aim: This study aims to investigate the expression levels of miRNAs in cardiac tissue that may affect cardiovascular complications in streptozotocin-induced diabetes model in rats.Material and Method: In our study, Sprague-Dawley male rats weighing between 300-400 gr were used. Rats were divided into 2 groups; While the first group was not treated, the rats in the second group received streptozotocin (STZ) intraperitoneal (ip) at a dose of 60 mg / kg. Blood glucose values above 200 mg / dl were considered as diabetic. miRNAs were determined by microarray method some of the diabetic and non-diabetic heart tissues taken after the decapitation of animals at the end of 6 weeks. Remaining heart tissues were used in histological studies by taking 10% formaldehyde.Result: Changes in miRNA expression were detected in diabetic cardiac tissue compared to the control group. While the first 4 miRNA’s (miR-200c-3p, miR-129-5p, miR-150-3p, miR-3584-5p) were upregulated, the other 9 (miR-34c-3p, miR-342-3p, miR-466d, miR-466c-3p, miR-15b-5p, miR-196b-3p, miR-466b-3p, miR-31a-5p,miR-208a-5p) were downregulated. Our histopathological findings were consistent with these data. Conclusion: Studies to date showed that miR-200c and miR-208a may be related to diabetic cardiomyopathy. In this study, we found 11 miRNAs which may be effective in the diagnosis and treatment of diabetic cardiomyopathy.
Keywords: Cardiomyopathy; Diabetes Mellitus; Kardiyomiyopati; miRNA’lar Diabetes Mellitus; miRNAs; Streptozotosin