Kentsel güvenlik hakkı ve yaşam kalitesi arasındaki ilişki : İstanbul örneği - Kaplan, Burak (My University, 2025)
Bu kentsel güvenlik hakkı ile yaşam kalitesi arasındaki ilişkiyi İstanbul örneği üzerinden incelemeyi amaçlamaktadır. Artan kentleşme, mekânsal eşitsizlikler ve güvenlik algısındaki değişimler, kentli bireylerin yaşam kalitesi üzerindeki etkileriyle birlikte değerlendirilmesi gereken çok boyutlu sorun alanlarını gündeme getirmektedir. Konu, bireylerin kent mekânında güvenli bir şekilde yaşama, barınma, dolaşma ve katılım hakkının, yaşam kalitesi üzerindeki etkilerini analiz etmeye yöneliktir. Çalışmanın kapsamı, İstanbul’un farklı sosyo-ekonomik ve demografik profillere sahip ilçelerinde yaşayan bireylerin kentsel güvenlik algıları ve yaşam kalitesi değerlendirmeleriyle sınırlıdır. Bu bağlamda hem nicel hem de nitel araştırma yöntemleri birlikte kullanılmıştır. Araştırmanın nicel ayağını oluşturan anket çalışması, SPSS 30. versiyonu kullanılarak istatistiksel analizlerle değerlendirilmiştir. Nitel yöntem ise anket formunun hazırlanmasında ve bulguların yorumlanmasında destekleyici ve derinleştirici bir işlev üstlenmiştir. Örneklem, İstanbul’un sosyo-ekonomik ve demografik çeşitliliğini yansıtacak biçimde, yaşam kalitesi düzeyi ve suç oranları temel alınarak tabakalı örneklem yöntemiyle seçilen ilçelerden oluşmaktadır. Bu araştırmanın önemi, kentsel güvenliğin yalnızca fiziki tehditlerden korunma meselesi değil, aynı zamanda bireylerin kente dair aidiyet duygusu, toplumsal katılımı ve genel yaşam memnuniyetini etkileyen temel bir hak olduğunu ortaya koymasıdır. Bulgular, güvenlik hissinin kentli bireylerin yaşam kalitesini belirleyen en temel faktörlerden biri olduğunu göstermektedir. Ayrıca, güvenlik algısında yaş, eğitim, gelir, mülkiyet ve ikamet süresi gibi sosyo-demografik değişkenlerin belirleyici olduğu anlaşılmıştır. Çalışmanın sınırlılıkları arasında, araştırmanın yalnızca İstanbul ili ile sınırlı olması nedeniyle bulguların genellenebilirliğinin sınırlı olması; güvenlik algısının ölçümünde öznel değerlendirmelere dayanılması ve kesitsel veriyle çalışılması dolayısıyla neden-sonuç ilişkilerinin sınırlı düzeyde yorumlanabilir oluşu yer almaktadır. Ayrıca, güvenlik algısının zamana ve mekâna göre değişkenlik gösterebilmesi, çalışmanın bulgularının bağlamsal olarak değerlendirilmesini gerekli kılmaktadır.

This doctoral dissertation aims to examine the relationship between the right to urban security and quality of life, using the case of Istanbul as an empirical setting. Increasing urbanization, spatial inequalities, and shifts in perceptions of security bring to light multidimensional problem areas that must be evaluated in conjunction with their impact on the quality of urban life. The focus of the study is to analyze how the right of individuals to live, reside, move, and participate safely in urban spaces affects their overall quality of life. The scope of the study is limited to the assessment of urban security perceptions and quality of life among residents living in districts of Istanbul with varying socio-economic and demographic profiles. In this context, both quantitative and qualitative research methods have been employed. The quantitative component consists of a survey study, the results of which were statistically analyzed using SPSS version 30. The qualitative method played a complementary and deepening role, particularly in the development of the questionnaire and the interpretation of the findings. The sample was selected through a stratified sampling method, based on quality of life levels and crime rates, in order to reflect the socio-economic and demographic diversity of Istanbul. The significance of this research lies in its revelation that urban security is not merely a matter of protection against physical threats but a fundamental right that directly influences individuals’ sense of belonging to a place, their social participation, and their overall life satisfaction. The findings indicate that the feeling of safety emerges as one of the most significant variables affecting urban life satisfaction. Moreover, it was found that factors such as age, education, income, property ownership, and length of residence are key determinants in shaping individuals’ perceptions of security. Among the limitations of the study are the geographic restriction to Istanbul, which limits the generalizability of the findings; the reliance on subjective assessments in measuring perceptions of security; and the use of cross-sectional data, which constrains the extent to which causal relationships can be inferred. Furthermore, since perceptions of security may vary across time and space, the findings of the study should be interpreted within their specific contextual boundaries.
Relationship between the right to urban security and quality of life : the Istanbul case
Keywords: City and town life; Güvenlik; İstanbul; Kent ve kasaba yaşamı; Kentsel Güvenlik; Kentsel Güvenlik Hakkı; Quality of Life; Right to Urban Security; Security; Social problems; Sosyal sorunlar; Suç; Turkey; Türkiye; Urban Security; Yaşam Kalitesi Crime