Seçmen tercihlerinin yönlendirilmesinde argümantasyon faktörü: cumhurbaşkanlığı hükümet sistemi referandumu kapsamındaki tartışmalara dair örnek bir politik argümantasyon analizi - Çalışkan, Osman (My University, 2018)
ÖZETSEÇMEN TERCİHLERİNİN YÖNLENDİRİLMESİNDE ARGÜMANTASYON FAKTÖRÜ: CUMHURBAŞKANLIĞI HÜKÜMET SİSTEMİ REFERANDUMU KAPSAMINDAKİ TARTIŞMALARA DAİR ÖRNEK BİR POLİTİK ARGÜMANTASYON ANALİZİSiyasi partiler, siyasal iletişim çalışmalarıyla seçmenin tutum, davranış ve oy tercihlerini yönlendirmeye çalışırlar. Bu maksatla geliştirilen söylemin gayesi de seçmeni ikna etmek ya da var olan bağlılıkları arttırmaktır. Siyasal iknanın, iletişim disiplinin sistematiği dahilinde birçok faktörün etkisi altında gerçekleştiği bilinmektedir. Bu faktörleri, içinde çok çeşitli duyguların da bulunduğu irrasyonel faktörler ve rasyonel faktörler olarak ikiye ayırmak mümkündür. Araştırmanın kapsamı gereği irrasyonel unsurları dışarıda bırakacak olursak rasyonel düzlemde sözün ikna edici şekilde ve belirli mantık ilkelerine göre tasarlanmasını argümantasyon olarak adlandırmak mümkündür. İşte bu çalışmada da, seçmen tercihlerinin yönlendirilmesi sürecinde siyasal söylemin inşası ve argümantasyon ilişkisi incelenmiştir. Diğer bir söyleyişle, siyasal ikna sürecinde belirli siyasi kurumların argümantatif mesaj tasarımı ele alınmıştır. Bu doğrultuda, Türkiye’de Nisan 2017’de gerçekleştirilen Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi Referandumu kapsamındaki siyasi tartışmalar analiz edilmiştir. TBMM’de grubu bulunan AK Parti, MHP, CHP ve HDP’nin referendum kapsamında ortaya koyduğu yazılı kampanya materyalleri üzerinden politik argümantasyon analizi yapılmıştır. Referandum tartışmaları çerçevesinde partiler tarafından üretilen argümanlar toplamda 9 ana başlık altında Evet ve Hayır bloğu şeklinde iki kategoride analiz edilmiştir. Politik argümantasyon analizinin esasını ve bilimsel çerçevesini belirleyen ilkeler Chaim Perelman ve L. Olbrechts-Tyteca’nın Yeni Retorik diye adlandırdığı ve bu anlayıştan hareketle oluşturduğu argümantasyon yaklaşımıdır. Referandumun tartışmalı 9 konusu özelinde yapılan argümantasyon analizi, Türk siyasi kültüründe üretilen söylemin argümantatif yapısına dair bir bakış geliştirmeyi amaçlamıştır. Siyasi partilerin argüman çıkış noktası tercihleri, argüman hedef kitlesi, kullanılan argümantasyon tekniği, argümanların yönelimi gibi hususlarda hem akademiye ve hem de siyasal iletişim uzmanlarına bilimsel veriler sunulmuştur. Çalışma dahilinde aktarılan teorik yapı ve bu çerçevede girişilen analizin sonraki çalışmalar için yol gösterici olması ümit edilmiştir.İÇİNDEKİLERSayfa No.ÖZETiABSTRACTiiiŞEKİL LİSTESİxiTABLO LİSTESİxiiKISALTMALARxiv1. GİRİŞ12. SEÇMEN TERCİHİ: KURAMSAL TEMELLER82.1. Tercihte Bulunmanın Sosyo-Psikolojik Yapısı82.1.1. Tutumlar92.1.1.1. Tutum Oluşumu ve Bu Konudaki Temel Çalışmalar122.1.1.2. Tutum ve Davranış İlişkisi142.1.1.3. Tutum ve Değer İlişkisi152.1.1.4. Tutum ve Karar Verme İlişkisi162.1.1.5. Tutum ve İdeoloji İlişkisi172.1.1.6. Tutum, Siyasal Davranış ve Oy Verme İlişkisi172.1.1.7. Tutum Değişikliği182.1.2. Değerler192.1.3. Güdüleme (Motivasyon)222.2. İletişim Disiplini Çerçevesinde Tutum Değişimi Veya Tercihlerin Yönlendirilmesi252.2.1. İletişim Yoluyla Siyasal Tutum Değişimi292.2.1.1. Siyasal Tutumların Değiştirilmesinde Mesaj Faktörü302.2.1.2. Siyasal Tutumların Değiştirilmesinde Kaynak Faktörü322.2.1.3. Siyasal Tutumların Değiştirilmesinde Alıcı Faktörü332.2.1.4. Siyasal Tutumların Değiştirilmesinde Kanal Faktörü342.2.2. Tutum Değişikliğine veya İkna Edici Mesajlara Direnme342.2.3. İkna Edici İletişim ve Siyasal İkna362.2.4. Retorik402.2.5. Siyasal Karar Verme492.3. Seçmen Tercihi veya Siyasal Karar Verme Konusunun Kuramsal Zemini502.3.1. Rasyonel/ Ekonomik Tercih Modeli502.3.2. Sosyolojik Yaklaşım522.3.3. Psikolojik Yaklaşım552.3.4. Seçmen Tercihi Konusundaki Diğer Yaklaşımlar582.3.4.1. Konuya Oy Verme Yaklaşımı582.3.4.2. İdeolojik Oy Verme Yaklaşımı593. DİLBİLİM ve GÖSTERGEBİLİM AÇISINDAN MESAJ613.1. Dilbilim623.2. Dil ve Düşünce633.3. Dilin İşlevleri633.4. Dil, İletişim ve Mesaj673.5. Göstergebilim ve Anlambilim Çerçevesinde Mesaj673.5.1. Göstergebilim683.5.1.1. Gösterge683.5.1.2. Gösteren693.5.1.3. Gösterilen703.5.1.4. Göstergebilimin Başlıca İlkeleri703.5.1.5. Gösterge Türleri763.5.2. Anlambilim ve Anlamlandırma783.5.2.1. Anlambilim783.5.2.2. Anlamlandırma803.5.2.3. Anlam ve Bağıntı803.5.2.4. Düzanlam823.5.2.5. Yananlam833.5.2.6. Mitler843.5.2.7. Simgeler843.5.2.8. Dil, Anlam ve Mesaj844. MESAJIN ARGÜMANTASYONU veya ARGÜMANTATİF MESAJ TASARIMI864.1. Argüman Kavramı874.2. Argümantasyon Nedir?894.3. Klasik Argümantasyon Yaklaşımları914.3.1. Analitik/ Klasik Yaklaşım veya Aristoteles Mantığı914.3.2. Retoriksel Yaklaşım944.3.3. Diyalektik Yaklaşım954.4. Neo-klasik Yaklaşımlar1004.4.1. Stephen Toulmin Yaklaşımı1014.4.1.1. Stephen Toulmin’in Klasik Mantık Eleştirileri ve Temel Tartışmaları1014.4.1.2. Toulmin Modeli’nin Unsurları1064.4.1.3. Toulmin Modeli’ne Yönelik Eleştiriler1204.4.2. Yeni Retorik Yaklaşımı1224.4.2.1. Yazarlar ve Yazarların Akademik İlgi Alanları1234.4.2.2. Yeni Retoriğin Karakteristik Özellikleri1234.4.2.3. Yeni Retorikte Hedef Kitle Anlayışı1264.4.2.4. Yeni Retorikte Argümantasyon Çıkış Noktası1294.4.2.5. Yeni Retorikte Argüman Taslakları1334.4.2.5.1. İlişkisel Sürece Dayalı Argümantasyon1344.4.2.5.2. Ayrıştırma Sürecine Dayalı Argümantasyon1494.4.2.6. Yeni Retorik Anlayışına Yöneltilen Eleştiriler1505. CUMHURBAŞKANLIĞI HÜKÜMET SİSTEMİ REFERANDUMU’NUN POLİTİK ARGÜMANTASYON ANALİZİ1535.1. Araştırmanın Teknik Yapısı1535.1.1. Araştırmanın Yöntemi1535.1.2. Araştırmanın Sorunsalı1545.1.3. Araştırmanın Amacı1555.1.4. Araştırmanın Kapsamı ve Sınırlılıkları1565.1.5. Araştırmanın Önemi1585.2. Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi Referandumu’nun Politik Argümantasyon Analizi1595.2.1. “Evet Bloğu” Argümantasyon Analizi1595.2.1.1. Referandum Konularına Göre AK Parti Argümanlarının Analizi1595.2.1.1.1. AK Partinin “Kuvvetler Ayrılığı” Konusundaki Argümantasyonu1605.2.1.1.2. AK Parti’nin “Denge ve Denetleme Mekanizması ve Unsurları” Konusundaki Argümantasyonu1625.2.1.1.3. AK Parti’nin “Yürütme Organının Yetkileri” Konusundaki Argümantasyonu1645.2.1.1.4. AK Parti’nin “Yürütme Organının Cezai Sorumluluğu” Konusundaki Argümantasyonu1665.2.1.1.5. AK Parti’nin “Rejim Değişikliği” Konusundaki Argümantasyonu1675.2.1.1.6. AK Parti’nin “Yargı Sistemi” Konusundaki Argümantasyonu1685.2.1.1.7. AK Parti’nin “Kararnameler” Konusundaki Argümantasyonu1705.2.1.1.8. AK Parti’nin “Üniter Yapı” Konusundaki Argümantasyonu1715.2.1.1.9. AK Parti’nin “Partili Cumhurbaşkanı” Konusundaki Argümantasyonu1725.2.1.2. AK Parti Argümantasyonunun Genel Değerlendirmesi1735.2.1.3. Referandum Konularına Göre MHP Argümanlarının Analizi1775.2.1.3.1. MHP’nin “Kuvvetler Ayrılığı” Konusundaki Argümantasyonu1785.2.1.3.2. MHP’nin “Denge ve Denetleme Mekanizması ve Unsurları” Konusundaki Argümantasyonu1805.2.1.3.3. MHP’nin “Yürütmenin Yetkileri” Konusundaki Argümantasyonu1825.2.1.3.4. MHP’nin “Yürütme Organının Cezai Sorumluluğu” Konusundaki Argümantasyonu1845.2.1.3.5. MHP’nin “Rejim Değişikliği” Konusundaki Argümantasyonu1865.2.1.3.6. MHP’nin “Yargı Sistemi” Konusundaki Argümantasyonu1885.2.1.3.7. MHP’nin “Kararnameler” Konusundaki Argümantasyonu1905.2.1.3.8. MHP’nin “Üniter Yapı” Konusundaki Argümantasyonu1925.2.1.3.9. MHP’nin “Partili Cumhurbaşkanı” Konusundaki Argümantasyonu1935.2.1.4. MHP Argümantasyonunun Genel Değerlendirmesi1935.2.2. “Hayır Bloğu” Argümantasyon Analizi1965.2.2.1. Referandum Konularına Göre CHP Argümanlarının Analizi1965.2.2.1.1. CHP’nin “Kuvvetler Ayrılığı” Konusundaki Argümantasyonu1975.2.2.1.2. CHP’nin “Denge ve Denetleme Mekanizması ve Unsurları” Konusundaki Argümantasyonu1995.2.2.1.3. CHP’nin “Yürütme Organının Yetkileri” Konusundaki Argümantasyonu2025.2.2.1.4. CHP’nin “Yürütme Organının Cezai Sorumluluğu” Konusundaki Argümantasyonu2045.2.2.1.5. CHP’nin “Rejim Değişikliği” Konusundaki Argümantasyonu2065.2.2.1.6. CHP’nin “Yargı Sistemi” Konusundaki Argümantasyonu2085.2.2.1.7. CHP’nin “Kararnameler” Konusundaki Argümantasyonu2105.2.2.1.8. CHP’nin “Üniter Yapı” Konusundaki Argümantasyonu2125.2.2.1.9. CHP’nin “Partili Cumhurbaşkanı” Konusundaki Argümantasyonu2145.2.2.2. CHP Argümantasyonunun Genel Değerlendirmesi2155.2.2.3. Referandum Konularına Göre HDP Argümanlarının Analizi2195.2.2.3.1. HDP’nin “Kuvvetler Ayrılığı” Konusundaki Argümantasyonu2195.2.2.3.2. HDP’nin “Denge ve Denetleme Mekanizması ve Unsurları” Konusundaki Argümantasyonu2215.2.2.3.3. HDP’nin “Yürütme Organının Yetkileri” Konusundaki Argümantasyonu2215.2.2.3.4. HDP’nin “Yürütme Organının Cezai Sorumluluğu” Konusundaki Argümantasyonu2235.2.2.3.5. HDP’nin “Rejim Değişikliği” Konusundaki Argümantasyonu2255.2.2.3.6. HDP’nin “Yargı Sistemi” Konusundaki Argümantasyonu2285.2.2.3.7. HDP’nin “Kararnameler” Konusundaki Argümantasyonu2305.2.2.3.8. HDP’nin “Üniter Yapı” Konusundaki Argümantasyonu2315.2.2.3.9. HDP’nin “Partili Cumhurbaşkanı” Konusundaki Argümantasyonu2315.2.2.4. HDP Argümantasyonunun Genel Değerlendirmesi2326. SONUÇ235EKLER241KAYNAKÇA264

GENERAL KNOWLEDGEName and Surname: Osman ÇALIŞKANField: Public RelationsProgramme: Public RelationsSupervisor :Associate Professor Emel POYRAZDegree Awarded and Date:Doctor of Philosophy - April 2018ABSTRACTARGUMENTATION FACTOR IN MANIPULATING VOTER PREFERENCES: A SAMPLE POLITICAL ARGUMENTATION ANALYSIS OF THE DEBATE ABOUT THE REFERENDUM ON PRESIDENTIAL SYSTEM OF GOVERNMENT Political parties try to manipulate voters' attitudes, behavior and voting preferences through political communication campaignes. The purpose of the discourse they develop for this goal is to persuade voters or to increase existing commitment. It is known that political persuasion takes place under the influence of many factors in the context of communication discipline. It is possible to divide these factors into rational and irrational factors, which also have a wide range of emotions. Excluding the irrational elements as they are outside the scope of this research, it is possible to name designing a discourse persuasively in accordance with certain logical principles on a rational base as argumentation. This study examines the relationship between the construction of political discourse and the argumentation in the process of manipulating voter preferences. To put it another way, this study discusses the argumentative message design of certain political institutions in the process of political persuasion. With this purpose in mind, the political debate regarding the Presidential System Referendum held in Turkey in April 2017 has been analyzed. Political argumentation analysis has been conducted basing on the printed campaign material of the AK Party, MHP, CHP and HDP presented in the TBMM during the referendum process. The arguments produced by the parties within the frame of the referendum debates have been classified in two categories as Yes and No blocks of the debate under 9 main headings in total. The principles that determine the basis and scientific framework of the analysis of political argumentation are the argumental approach known as The New Rhetoric suggested by Chaim Perelman and L. Olbrechts-Tyteca. The argumentation analysis in the context of the 9 controversial issues of the referendum aims to provide an insight to the argumentative nature of the discourse produced in the Turkish political culture. Scientific data has been presented to both academy and political communication specialists in terms of the political parties' choice of standpoint, the audience of the argument, the argumentation technique which was implemented, and the orientation of the arguments. It is hoped that the theoretical structure presented within the study and the analysis undertaken in this framework will guide for future studies.İÇİNDEKİLERSayfa No.ÖZETiABSTRACTiiiŞEKİL LİSTESİxiTABLO LİSTESİxiiKISALTMALARxiv1. GİRİŞ12. SEÇMEN TERCİHİ: KURAMSAL TEMELLER82.1. Tercihte Bulunmanın Sosyo-Psikolojik Yapısı82.1.1. Tutumlar92.1.1.1. Tutum Oluşumu ve Bu Konudaki Temel Çalışmalar122.1.1.2. Tutum ve Davranış İlişkisi142.1.1.3. Tutum ve Değer İlişkisi152.1.1.4. Tutum ve Karar Verme İlişkisi162.1.1.5. Tutum ve İdeoloji İlişkisi172.1.1.6. Tutum, Siyasal Davranış ve Oy Verme İlişkisi172.1.1.7. Tutum Değişikliği182.1.2. Değerler192.1.3. Güdüleme (Motivasyon)222.2. İletişim Disiplini Çerçevesinde Tutum Değişimi Veya Tercihlerin Yönlendirilmesi252.2.1. İletişim Yoluyla Siyasal Tutum Değişimi292.2.1.1. Siyasal Tutumların Değiştirilmesinde Mesaj Faktörü302.2.1.2. Siyasal Tutumların Değiştirilmesinde Kaynak Faktörü322.2.1.3. Siyasal Tutumların Değiştirilmesinde Alıcı Faktörü332.2.1.4. Siyasal Tutumların Değiştirilmesinde Kanal Faktörü342.2.2. Tutum Değişikliğine veya İkna Edici Mesajlara Direnme342.2.3. İkna Edici İletişim ve Siyasal İkna362.2.4. Retorik402.2.5. Siyasal Karar Verme492.3. Seçmen Tercihi veya Siyasal Karar Verme Konusunun Kuramsal Zemini502.3.1. Rasyonel/ Ekonomik Tercih Modeli502.3.2. Sosyolojik Yaklaşım522.3.3. Psikolojik Yaklaşım552.3.4. Seçmen Tercihi Konusundaki Diğer Yaklaşımlar582.3.4.1. Konuya Oy Verme Yaklaşımı582.3.4.2. İdeolojik Oy Verme Yaklaşımı593. DİLBİLİM ve GÖSTERGEBİLİM AÇISINDAN MESAJ613.1. Dilbilim623.2. Dil ve Düşünce633.3. Dilin İşlevleri633.4. Dil, İletişim ve Mesaj673.5. Göstergebilim ve Anlambilim Çerçevesinde Mesaj673.5.1. Göstergebilim683.5.1.1. Gösterge683.5.1.2. Gösteren693.5.1.3. Gösterilen703.5.1.4. Göstergebilimin Başlıca İlkeleri703.5.1.5. Gösterge Türleri763.5.2. Anlambilim ve Anlamlandırma783.5.2.1. Anlambilim783.5.2.2. Anlamlandırma803.5.2.3. Anlam ve Bağıntı803.5.2.4. Düzanlam823.5.2.5. Yananlam833.5.2.6. Mitler843.5.2.7. Simgeler843.5.2.8. Dil, Anlam ve Mesaj844. MESAJIN ARGÜMANTASYONU veya ARGÜMANTATİF MESAJ TASARIMI864.1. Argüman Kavramı874.2. Argümantasyon Nedir?894.3. Klasik Argümantasyon Yaklaşımları914.3.1. Analitik/ Klasik Yaklaşım veya Aristoteles Mantığı914.3.2. Retoriksel Yaklaşım944.3.3. Diyalektik Yaklaşım954.4. Neo-klasik Yaklaşımlar1004.4.1. Stephen Toulmin Yaklaşımı1014.4.1.1. Stephen Toulmin’in Klasik Mantık Eleştirileri ve Temel Tartışmaları1014.4.1.2. Toulmin Modeli’nin Unsurları1064.4.1.3. Toulmin Modeli’ne Yönelik Eleştiriler1204.4.2. Yeni Retorik Yaklaşımı1224.4.2.1. Yazarlar ve Yazarların Akademik İlgi Alanları1234.4.2.2. Yeni Retoriğin Karakteristik Özellikleri1234.4.2.3. Yeni Retorikte Hedef Kitle Anlayışı1264.4.2.4. Yeni Retorikte Argümantasyon Çıkış Noktası1294.4.2.5. Yeni Retorikte Argüman Taslakları1334.4.2.5.1. İlişkisel Sürece Dayalı Argümantasyon1344.4.2.5.2. Ayrıştırma Sürecine Dayalı Argümantasyon1494.4.2.6. Yeni Retorik Anlayışına Yöneltilen Eleştiriler1505. CUMHURBAŞKANLIĞI HÜKÜMET SİSTEMİ REFERANDUMU’NUN POLİTİK ARGÜMANTASYON ANALİZİ1535.1. Araştırmanın Teknik Yapısı1535.1.1. Araştırmanın Yöntemi1535.1.2. Araştırmanın Sorunsalı1545.1.3. Araştırmanın Amacı1555.1.4. Araştırmanın Kapsamı ve Sınırlılıkları1565.1.5. Araştırmanın Önemi1585.2. Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi Referandumu’nun Politik Argümantasyon Analizi1595.2.1. “Evet Bloğu” Argümantasyon Analizi1595.2.1.1. Referandum Konularına Göre AK Parti Argümanlarının Analizi1595.2.1.1.1. AK Partinin “Kuvvetler Ayrılığı” Konusundaki Argümantasyonu1605.2.1.1.2. AK Parti’nin “Denge ve Denetleme Mekanizması ve Unsurları” Konusundaki Argümantasyonu1625.2.1.1.3. AK Parti’nin “Yürütme Organının Yetkileri” Konusundaki Argümantasyonu1645.2.1.1.4. AK Parti’nin “Yürütme Organının Cezai Sorumluluğu” Konusundaki Argümantasyonu1665.2.1.1.5. AK Parti’nin “Rejim Değişikliği” Konusundaki Argümantasyonu1675.2.1.1.6. AK Parti’nin “Yargı Sistemi” Konusundaki Argümantasyonu1685.2.1.1.7. AK Parti’nin “Kararnameler” Konusundaki Argümantasyonu1705.2.1.1.8. AK Parti’nin “Üniter Yapı” Konusundaki Argümantasyonu1715.2.1.1.9. AK Parti’nin “Partili Cumhurbaşkanı” Konusundaki Argümantasyonu1725.2.1.2. AK Parti Argümantasyonunun Genel Değerlendirmesi1735.2.1.3. Referandum Konularına Göre MHP Argümanlarının Analizi1775.2.1.3.1. MHP’nin “Kuvvetler Ayrılığı” Konusundaki Argümantasyonu1785.2.1.3.2. MHP’nin “Denge ve Denetleme Mekanizması ve Unsurları” Konusundaki Argümantasyonu1805.2.1.3.3. MHP’nin “Yürütmenin Yetkileri” Konusundaki Argümantasyonu1825.2.1.3.4. MHP’nin “Yürütme Organının Cezai Sorumluluğu” Konusundaki Argümantasyonu1845.2.1.3.5. MHP’nin “Rejim Değişikliği” Konusundaki Argümantasyonu1865.2.1.3.6. MHP’nin “Yargı Sistemi” Konusundaki Argümantasyonu1885.2.1.3.7. MHP’nin “Kararnameler” Konusundaki Argümantasyonu1905.2.1.3.8. MHP’nin “Üniter Yapı” Konusundaki Argümantasyonu1925.2.1.3.9. MHP’nin “Partili Cumhurbaşkanı” Konusundaki Argümantasyonu1935.2.1.4. MHP Argümantasyonunun Genel Değerlendirmesi1935.2.2. “Hayır Bloğu” Argümantasyon Analizi1965.2.2.1. Referandum Konularına Göre CHP Argümanlarının Analizi1965.2.2.1.1. CHP’nin “Kuvvetler Ayrılığı” Konusundaki Argümantasyonu1975.2.2.1.2. CHP’nin “Denge ve Denetleme Mekanizması ve Unsurları” Konusundaki Argümantasyonu1995.2.2.1.3. CHP’nin “Yürütme Organının Yetkileri” Konusundaki Argümantasyonu2025.2.2.1.4. CHP’nin “Yürütme Organının Cezai Sorumluluğu” Konusundaki Argümantasyonu2045.2.2.1.5. CHP’nin “Rejim Değişikliği” Konusundaki Argümantasyonu2065.2.2.1.6. CHP’nin “Yargı Sistemi” Konusundaki Argümantasyonu2085.2.2.1.7. CHP’nin “Kararnameler” Konusundaki Argümantasyonu2105.2.2.1.8. CHP’nin “Üniter Yapı” Konusundaki Argümantasyonu2125.2.2.1.9. CHP’nin “Partili Cumhurbaşkanı” Konusundaki Argümantasyonu2145.2.2.2. CHP Argümantasyonunun Genel Değerlendirmesi2155.2.2.3. Referandum Konularına Göre HDP Argümanlarının Analizi2195.2.2.3.1. HDP’nin “Kuvvetler Ayrılığı” Konusundaki Argümantasyonu2195.2.2.3.2. HDP’nin “Denge ve Denetleme Mekanizması ve Unsurları” Konusundaki Argümantasyonu2215.2.2.3.3. HDP’nin “Yürütme Organının Yetkileri” Konusundaki Argümantasyonu2215.2.2.3.4. HDP’nin “Yürütme Organının Cezai Sorumluluğu” Konusundaki Argümantasyonu2235.2.2.3.5. HDP’nin “Rejim Değişikliği” Konusundaki Argümantasyonu2255.2.2.3.6. HDP’nin “Yargı Sistemi” Konusundaki Argümantasyonu2285.2.2.3.7. HDP’nin “Kararnameler” Konusundaki Argümantasyonu2305.2.2.3.8. HDP’nin “Üniter Yapı” Konusundaki Argümantasyonu2315.2.2.3.9. HDP’nin “Partili Cumhurbaşkanı” Konusundaki Argümantasyonu2315.2.2.4. HDP Argümantasyonunun Genel Değerlendirmesi2326. SONUÇ235EKLER241KAYNAKÇA264
Keywords: Argümantatif Mesaj Tasarımı; Başkanlık sistemi; Chaim Perelman and L. Olbrechts-Tyteca; Chaim Perelman ve L. Olbrechts-Tyteca; Elections; Kamuoyu; Oy verme araştırmaları; Political Argumentation; Political Persuasion; Politics and government; Politik Argümantasyon; Presidential system; Public opinion; Seçimler; Seçmen Tercihi; Siyasal İkna; Siyaset ve yönetim; Stephen Toulmin; The Argumentative Message Design; The New Rhetoric; Turkey; Türkiye; Voter Preference; Voting research; Yeni Retorik