Jineko-onkolojik cerrahi sonrası kadınlara ve eşlerine verilen taburculuk eğitiminin destekleyici bakım gereksinimlerine ve yaşam kalitesine etkisi: randomize kontrollü çalışma - Dehmen Dağdeviren, Özgenur (My University, 2025)
Amaç: Jineko-onkolojik cerrahi sonrası kadınlara ve eşlerine verilen taburculuk eğitiminin destekleyici bakım gereksinimlerine ve yaşam kalitesine etkisini belirlemektir. Gereç ve Yöntem: Çalışma randomize kontrollü, prospektif deneysel bir araştırmadır. 1 Ocak 2024- 1 Kasım 2024 tarihlerinde Etlik Şehir Hastanesi Jinekolojik Onkoloji Kliniğinde yürütülen araştırmanın evrenini; jineko-onkolojik cerrahi geçiren kadınlar oluşturmuştur. Araştırmanın örneklemini ise; çalışmaya katılmayı kabul eden ve örneklem kriterlerine uyan 140 hasta ve eşi oluşturmuştur. Araştırma verileri; Destekleyici Bakım Gereksinimleri Ölçeği (DBGÖ), Yaşam Kalitesi Ölçeği (YKÖ), Bakım Verenlerin Destekleyici Bakım Gereksinimleri Ölçeği (BDBGÖ) ve Kanserli Hastalara Bakım Verenlerde Yaşam Kalitesi Ölçeği (KHBVYKÖ) uygulanarak toplanmıştır. Bulgular: Jineko-onkolojik cerrahi geçiren kadınların ortalama yaş ortalaması 48,11 ±11,5, eşlerinin yaş ortalaması 50,15 ±11,5 saptanmıştır. Kadınların en fazla tanı aldığı jinekolojik kanser türleri; %44,3 ile endometrium kanseri, %27,9 ile serviks kanseri, %12,9 ile over kanseri olmuştur ve %22,9’u bir haftadan daha uzun süre hastanede kalmıştır. Eşlerin bakım için ayırdığı süre ortalama 7,3 ± 3,07 saattir. Eğitim müdahalesi DBGÖ puanları üzerinde müdahale ve kontrol grubu arasında istatistiksel olarak anlamlı fark olduğu (F=226,891, p<0.001, η²=0,624) göstermektedir. Eğitim müdahalesi YKÖ alt boyutlarında anlamlı farklılık yaratmıştır (p<0,001). Kontrol grubundaki eşlerin BDBGÖ puanları müdahale grubuna göre anlamlı derecede daha yüksek saptanmıştır. (p<0,001). Bu da destekleyici bakım ihtiyaçlarının daha fazla olduğu göstermektedir. Müdahale grubundaki eşlerin eğitim sonrası KHBVYKÖ anlamlı şekilde daha yüksek saptanmıştır (p<0,001). Sonuç: Taburculuk eğitim müdahalesi ile destekleyici bakım gereksinimlerinin azaltılabileceği yaşam kalitesinin arttırılabileceği görülmüştür. Hastalar ve eşlerine ihtiyaçlarına yönelik taburculuk eğitim planlanması önerilmektedir.

Objective: To determine the effect of discharge education given to women and their spouses on supportive care needs and quality of life after gyneco-oncologic surgery. Materials and Methods: The study is a randomized controlled prospective experimental study. It was conducted between January 1, 2024 and November 1, 2024. The population of the study conducted in the Gynecologic Oncology Clinic of Etlik City Hospital consisted of women who underwent gyneco-oncologic surgery. The sample of the study consisted of 140 patients and their spouses who agreed to participate in the study and met the sampling criteria. Data were collected by administering the Supportive Care Needs Scale (DBGÖ), Quality of Life Scale (YKÖ), Supportive Care Needs of Caregivers Scale (BDBGÖ) and Quality of Life in Caregivers of Cancer Patients Scale (KHBVYKÖ). Results: The mean age of the women who underwent gyneco-oncologic surgery was 48.11±11,5 years and the mean age of their husbands was 50.15 ±11,5 years. The most common types of gynecologic cancer diagnosed were endometrial cancer with 44,3%, cervical cancer with 27,9%, ovarian cancer with 12.9%, and 22.9% of the women stayed in the hospital for more than one week. The mean time allocated by spouses for care was 7,3±3,07. The educational intervention showed that there was a statistically significant difference between the intervention and control groups on the DBGÖ scores (F=226,891, p<0,001, η²=0,624). The training intervention created a significant difference in the sub-dimensions of the YKÖ (p<0.001). Spouses in the control group were found to have significantly higher scores in the BDBGÖ compared to the intervention group (p<0.001). This shows that they have more supportive care needs. The spouses in the intervention group had significantly higher KHBVYKÖ scores after the training (p<0.001). Conclusion: Discharge education interventions reduce supportive care needs and enhance quality of life, necessitating tailored programs for patients and spouses.
The effect of discharge education given to women and their spouses on supportive care needs and quality of life after gyneco-oncologic surgery : a randomized controlled study
Keywords: Destekleyici bakım; discharge education; Doğum hemşireliği; gynecologic cancer; Gynecologic Surgical Procedures; Jinekolojik cerrahi işlemler; jinekolojik kanser; kalitesi; Obstetric nursing; quality of life; Supportive care; taburculuk eğitimi; yaşam