Multipl sklerozlu hastalarda kısa latanslı somatosensoriyel uyandırılmış potansiyeller ve santral iletim zamanı - Türker, Hande (My University, 2001)
Multipl sklerozun elektrofizyolojik tanısında somatosensoriyel uyandırılmış potansiyeller (SUP) çalışmaları 70'li yıllardan beri yaygın olarak yapılmaktadır. Santral iletim zamanının SUP parametreleri arasındaki önemi de bir çok çalışmada ortaya konmuştur . Bu çalışmada multipl sklerozlu olgularda SUP kaydı sırasında farklı uyarım frekanslarının santral iletim zamanı ve mutlak latanslara yapabileceği etkileri araştırmak amaçlanmıştır . Buna göre uyarım frekansı 2/ s, 4/ s, 6/ s ve 9/ s olacak şekilde değiştirilerek hem hasta hem de kontrol gruplarında medyan SUP çalışılmıştır . N9 pik, N11 pik, N13 ve N20 pik, N11-13 başlangıç, N20 başlangıç latansları ile N11-13 kompleksi başlangıç - N13 pik latansı farkı, pik santral iletim zamanı ve başlangıç santral iletim zamanı parametrelerinin farklı uyarım frekanslarındaki değerleri hasta ve kontrol gruplarında belirlenmiştir . Daha sonra bu değerler hem hasta hem de kontrol gruplarında, grup içinde istatistiksel olarak karşılaştırılmış, ayrıca hasta ve kontrol gruplarının değerleri arasında da istatistiksel karşılaştırma yapılmıştır . Çalışmamızdan çıkan sonuçlar aşağıdadır : · N20 pik latansı, pik santral iletim zamanı, N20 başlangıç latansı ve başlangıç santral iletim zamanı ile N11-13 kompleksi başlangıç - N13 pik latansı farkı hasta grubunda kontrollere göre istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulunmuştur . · Kortikal potansiyellerin spinal potansiyellerden, santral iletim zamanının da mutlak latanslardan daha fazla tanısal değere sahip olduğu istatistiksel sonuçlardan anlaşılmaktadır . · Uyarım frekansı artışları ise istatistiksel anlamlılığı artırmış ve bu artışın N20 başlangıç latansı ve başlangıç santral iletim zamanı ile karşılaştırıldığında, N20 pik latansı ve pik santral iletim zamanında daha belirgin olduğu izlenmiştir . · Çalışmamızda hasta grubunda SUP potansiyellerinin alınamama yüzdesinin diğer patolojilere oranla daha düşük olduğu izlenmiştir . MS olgularında, SUP sırasında uyarım frekansını değiştirmenin, standart frekansla ( 2/ s ) çalışmaya kıyasla ne tür farklılıklar yaratacağı yolundaki çalışmaların, hem MS'in elektrofizyolojik tanısına hem de, henüz birçok bilinmezlerin olduğu SUP'ların fizyolojik dinamiği konusuna katkıda bulunacağına inanıyoruz

SHORT LATENCY SOMATOSENSORY EVOKED POTENTIALS IN MULTIPLE SCLEROSIS PATIENTS AND CENTRAL CONDUCTION TIME Somatosensory evoked potentials are widely used in the electrophysiological diagnosis of multiple sclerosis since 1970s . The importance of central conduction time among SEP parameters is also well known and its diagnostic importance has been documented by various studies . In this study our aim was to find out the effects of the change of stimulus frequencies on absolute latencies and central conduction time in median SEPs of multiple sclerosis patients . In our study we have changed the stimulus frequencies by 2/ sec, 4/ sec, 6/ sec and 9/ sec both in the patient and control groups during median SEP recordings . N9 peak, N11 peak, N13 peak, N20 peak and N11-13 complex onset latency, N20 onset latency, peak central conduction time, onset central conduction time and N11-13 complex onset latency - N13 peak latency difference have been determined both in the patient and the control groups . All the parameters of different stimulation frequencies were compared statistically with each other both in the patient and the control groups . The parameters of the patient and the control groups were also compared statistically with one and other. The results that we have obtained from our study are as follows : · N20 peak latency, peak central conduction time, N20 onset latency, onset central conduction time and N11-13 complex onset latency -N13 peak latency difference were found to have statistically significant higher values in the patient group when compared with the control group . · Cortical potentials were found to be more diagnostic when compared with the spinal potentials in the patient group . Central conduction time was found more pathological when compared with the absolute latencies in the patient group . · Stimulus frequency changes made the statistical significancy higher for N20 peak and peak central conduction time values when compared with N20 onset and onset central conduction time values . · The percentage of the absence of SEP potentials was observed to be much lower than other SEP pathologies in our study . It is our belief that the studies on stimulus frequency changes in SEPs in MS, would have an impact both in the electrophysiological diagnosis of MS and the physiological dynamics of SEPs .
Keywords: Hastalıklar; Merkezi sinir sisteminin diğer organik hastalıkları; Nöroloji; Sinir sistemi ve akıl hastalıkları; Teknoloji (Uygulamalı bilimler); Tıp bilimleri