Matematik problemi çözme başarısı ile üstbilişsel özdüzenleme, matematik özyeterlik ve özdeğerlendirme kararlarının doğruluğu arasındaki ilişkinin incelenmesi - Çelik, Esin (My University, 2012)
Araştırmanın amacı matematik problemi çözme başarısı ile üstbilişsel özdüzenleme, matematik özyeterlik ve özdeğerlendirme kararlarının doğruluğu arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Araştırmanın çalışma grubu, 2009-2010 eğitim-öğretim yılında, İstanbul ili, Pendik ilçesindeki bir ilköğretim okulunda, 7. sınıfa devam eden 55’ı kız (%54,5), 46’sı erkek (%45,5) toplam 101 öğrenciden oluşmuştur. Öğrencilerin üstbilişsel özdüzenleme düzeylerini ölçmek için, Howard, McGee, Shia ve Hong (2000) tarafından geliştirilen ve araştırmacı tarafından uyarlanan “Üstbilişsel Özdüzenleme Ölçeği” kullanılmıştır. Matematik özyeterlik düzeylerinin ölçülmesi için araştırmacı tarafından geliştirilen “Matematik Özyeterlik Ölçeği” kullanılmıştır. Özdeğerlendirme kararlarının doğruluğunun ölçülmesi için kalibrasyon yöntemi kullanılmıştır. Matematik problemi çözme başarısının ölçülmesi için ise çoktan seçmeli “Matematik Problemi Çözme Testi” kullanılmıştır. Araştırmanın alt problemlerine uygun olarak çıkarımsal analiz yöntemlerinden parametrik testlerden Pearson momentler çarpımı korelasyonu tekniği ile regresyon analizi tekniği kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda matematik problemi çözme başarısı ile üstbilişsel özdüzenleme, matematik özyeterlik ve özdeğerlendirme kararlarının doğruluğu arasında anlamlı ilişki olduğu görülmüştür. Üstbilişsel özdüzenleme, matematik özyeterlik ve söz konusu diğer değişkenler birlikte matematik problemi çözme başarısına ilişkin toplam varyansın %66,7’sini açıklamaktadır ve bütün değişkenler matematik problemi çözme başarısının yordanmasına anlamlı katkı sağlamaktadır. Değişkenlerin açıklayıcılık oranları incelendiğinde en açıklayıcı değişkenin matematik özyeterlik kararlarının doğruluğu olduğu, ardından sırasıyla başarıyı değerlendirme kararlarının doğruluğu, matematik özyeterlik düzeyi ve üstbilişsel özdüzenleme düzeyi değişkenlerinin geldiği görülmüştür.

The aim of this study was to investigate the relationships among mathematical problem solving achievement and metacognitive self-regulation levels, mathematical self-efficacy levels, accuracy of self-evaluations of the elementary school students. The participants were 101 seventh graders from İstanbul, Pendik. 54,5% of the participants were girls (55), 45,5% of them were boys (46). “Metacognitive Self-Regulation Inventory”, developed by Howard, McGee, Shia and Hong(2000), adapted to Turkish by the researcher was used to assess metacognitive self-regulation levels. “Mathematics Self-Efficacy Scale”, developed by the researcher was used to assess perceived self-efficacy levels. Calibration method was used to assess the accuracy levels of the students’ self-evaluations. A multiply choice “Mathematical Problem Solving Test” was used to assess mathematical problem solving achievement levels. The results of the study indicated that mathematical problem solving achievement and metacognitive self-regulation, mathematical self-efficacy, self-judgment accuracy levels were correlated significantly. Metacognitive self-regulation, together with mathematics self-efficacy and accuracy of self-evaluation, were found to be significant factors (66,7%) in explaining mathematical problem solving achievement. Accuracy level of the students’ self-evaluations was found to be the most significant factor in predicting mathematical problem solving achievement. Self-evaluation, mathematics self-efficacy and metacognitive self-regulation levels were also found to be significant factors in predicting mathematical problem solving achievement.
Keywords: Öğrenim ve Öğretim_Matematik; Özdeğerlendirme; Özyeterlilik; Problem Çözme Becerisi