Doksorubisin ile Oluşturulan Nefrotik Sendrom Modelinde Apelinin Böbrek Dokusundaki Histomorfolojik Değişiklikleri - (:unkn) unknown (My University, 2016)
Amaç: Nefrotik sendrom, böbrek yetmezliğine ilerleyebilen bir hastalıktır. Bir vazoaktif peptid olan apelin, etkisini apelin reseptörüne (APJ) bağlanarak gösterir. Glomerüler arteriollerin endotelyal ve vasküler düz kas hücrelerinde bulunan apelinin, böbrek hemodinamiğini düzenleyerek pre ve post mikrodamarlanma üzerinde etkisinin olduğu görülmüştür. Çalışmamızın amacı, doksorubisin ile oluşturulan nefrotik sendrom modelinde, apelinin glomerüler ve tübüler hasar üzerindeki etkisinin ışık mikroskobu seviyesinde incelenmesidir.Yöntemler: Çalışmada yetişkin erkek Sprague-Dawley sıçanlar kullanıldı. Sıçanlar rastgele olarak (n=6) Kontrol (K; 1mL/kg i.p. serum fizyolojik (SF)); Apelin+Kontrol (APK; SF ve 50 mcg/kg/gün apelin-13 i.p.); Nefrotik Sendrom (NS; i.p. 10 mg/kg doksorubisin (DOX)) ve Nefrotik Sendrom+Apelin (NSAP; i.p. 10 mg/kg DOX+50 mcg/kg/gün apelin-13) gruplarına ayrıldı. Işık mikroskobu incelemeleri için 22. günde sıçanlar sakrifiye edilerek böbrek dokuları alındı.Bulgular: Işık mikroskobu incelemelerinde NS grubunda; glomerüllerde mezangial matriks artışı, glomerüler kapiller ve idrar boşluğunda daralma, Bowman kapsülüne yapışma izlendi; tübüllerde ise dilatasyon ve kast oluşumu şeklinde hasar görüldü. NSAP grubunda ise minimal düzeyde hasar gerilemesi gözlendi. Sonuç: Doksorubisin ile oluşturulan deneysel nefrotik sendrom modelinde apelinin glomerüler ve tübüler hasar üzerinde iyileştirici etkisinin histomorfolojik olarak minimal düzeyde olduğu gösterildi.

Objective: Nephrotic syndrome (NS) may result in renal failure. Apelin (AP), a vasoactive peptide, demonstrates its effect by binding to the AP receptor. AP, present in the endothelial and vascular smooth muscle cells of glomerular arterioles, affects the pre- and post-microvascularization by regulating renal hemodynamics. This study aimed to determine the histomorphological changes of AP treatment in a doxorubicin (DOX)-induced NS model. Methods: Male Sprague Dawley rats were used. Rats were randomly divided into four groups (n=6): control [physiological saline (PS) solution intraperitoneal (i.p.)]; AP+PS (PS and 50 mcg/kg/day AP-13 i.p.); NS [10 mg/kg DOX i.p.] and NS+AP (NSAP; 10 mg/kg DOX+50 mcg/kg/day AP-13 i.p.). Renal tissues were collected on the 22nd day for light microscopic investigations.Results: Light microscopic investigations showed that the NS group revealed adhesions between the tuft and Bowman's capsule, mesangial matrix accumulation in the glomeruli, and tubular damage with dilatation and cast accumulation. In the NSAP group, minimal regression in the glomerular and tubular damage was observed. Conclusion: The histomorphological changes of AP treatment in a DOX-induced NS model demonstrated a limited therapeutic effect on glomerular and tubular damage in renal tissues.
Histomorphological Changes of Apelin Treatment in Renal Tissue in Doxorubicin-induced Nephrotic Syndrome Model
Keywords: Tıbbi Araştırmalar Deneysel