İntihar eylemleri ekseninde din ve terör ilişkisi - Aydınalp, Halil (My University, 2008)
“İntihar Eylemleri Ekseninde Din ve Terör İlişkisi” isimli bu tezin konusu, “terör ve köktencilik tartışma ve teorilerinden hareketle, din ve terör ilişkisini intihar eylemleri bağlamında anlamak, tasvir etmek ve açıklamak” şeklinde tespit edilmiştir. Din ve terör parametreleri üzerine kurulan araştırma modeli “sosyal şiddet türü olarak terörizm”, “dini terörün entelektüel tabanı olarak köktencilik tartışma ve teorileri” ve “teoriden pratiğe intihar eylemleri” ana bölümleri altında geliştirilmeye çalışılmıştır. Bu model içinde, terörizm bölümü, din ve terör parametrelerinin bir ayağını oluşturan genel terör tartışmalarının görülmesine yardımcı olurken; dini köktencilik tartışma ve teorileri ise, dini terörün tarihsel ve entelektüel gelişim çizgisinin anlaşılmasını sağlayacak kuramsal uzanımlar sunmaktadır. Bu kuramsal çerçeve, din ve terör ilişkisinin en somut ve aktüel tezahürlerinden biri olan intihar eylemleri konusuna geçişi sağlamaktadır. Bu anlamda, araştırma modeli içinde canlı bomba eylemleri teoriden pratiğe geçişi ifade etmektedir. Din ve terör ilişkisinin dünya sisteminin işleyişi dikkate alınmadan sadece dini-kültürel faktörlerle açıklanması ya da sosyal ve psikolojik dinamiklere indirgenmesi yanıltıcı olmaktadır. Bütün dini geleneklerde terör ve şiddeti araç olarak benimseyen alt ve karşıt kimlik unsuru gruplar bulunabilir. Problem küçük grup kimliği olan radikalizmin popülerleşmesi ve çeşitli toplum katmanlarında kabul görmesidir. İslam dünyası açısından bu tespit özellikle Filistin ve Çeçenistan örnekleri için geçerli olmaktadır. Bu yaklaşımlar içinde, intihar eylemleri bağlamında dini terör bütün sosyal katmanlardan gelebilen, dinin ideolojik yorumuna dayalı meşrulaştırma anlatılarından gücünü alan, bir örgütsel yapının desteğine dayanarak askeri ya da sivil hedefler kullanmak suretiyle işgal, baskı ve zulüm kavramlarıyla tanımlanan düşmana karşı kendi yok oluşunu kendi eliyle şiddete dönüştürerek varlık mesajı veren terör çeşidi olmaktadır.

The subject of this dissertation named “The Relationship between Religion and Terror on the axis of Suicide Bombings” is “understanding, describing and explaining the relation between religion and terror based on suicide bombings by utilizing the theories of terrorism and fundamentalism”. The research model has been developed under the main chapters “terrorism as a form of social violence”, “fundamentalism theories as the intellectual bases of religious terrorism” and “suicide bombings: from theory to practice”. In this model, while the terrorism chapter provides the general terrorism theories, fundamentalism argumentations present theoretical explanations which illuminate the historical and intellectual development of religious terror. This theoretical framework provides a transition to suicide bombings which are one of the most concrete manifestations of the relationship between religion and terror. It is misleading to explain this relationship based on merely religious and cultural factors or to reduce it only to social and psychological dynamics without pondering on how the world system operates. All religious traditions may have sub-groups who acknowledge terror and violence as a means. The problem here is that radicalism, an identity of a small group, gets popular and is accepted by larger segments of society. In the light of these thoughts, religious terror in the context of suicide bombings is a terror type that comes from all segments of the society, takes its power from justifying narratives based on the ideological interpretation of religion, chooses military or civil targets by using the support of an organization and gives a message of existence by turning the bomber’s self-destruction into violence in the face of the enemy defined by invasion, oppression and tyranny.
Keywords: Din Sosyolojisi; Din_Sosyoloji; Terör