Boyun ağrılı hastalarda uygulanan konvansiyonel fizyoterapi programına eklenen ağrı eğitiminin etkinliği - Yaşarer, Özden (My University)
Amaç: Bu çalışmanın amacı kronik boyun ağrılı yetişkinlerde konvansiyonel fizyoterapiye eklenen ağrı eğitiminin; ağrı düzeyi, basınç ağrı eşiği, özürlülük, eklem hareket açıklığı, yaşam kalitesi, kinezyofobi ve ağrı bilgi düzeyi üzerindeki etkinliğini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: 3 ay veya daha uzun zamandır devam eden boyun ağrısı olan ve çalışmaya dahil edilme kriterlerini taşıyan 49 katılımcı randomize edilerek 2 gruba ayrıldı. Her iki gruba da konvansiyonel fizyoterapi hafta boyunca uygulandı. Buna ek olarak deney grubu ağrı eğitimi aldı. Katılımcıların başta ve 8 hafta sonunda ağrı düzeyleri Visüel Analog Skala (VAS), basınç ağrı eşiği BASELINE®, Doloriometer marka bir analog algometre cihazı ile, servikal eklem hareket açıklığı CROM 3 aleti ile, özürlülük durumu Boyun Özürlülük Anketi (BÖA) ile, kinezyofobileri Tampa Kinezyofobi Ölçeği (TKÖ) ile, yaşam kalitesi Nottingham Sağlık Profili (NSP) ile modifiye ağrı nörofizyoloji bilgi düzeyi (MANA) ile değerlendirildi. Bulgular: Grup içi analizlerde tedavi sonrasında tedavi öncesine göre hem kontrol hem de deney grubunun ağrı şiddetinde, BÖA, Tampa Kinezyofobi skorlarında anlamlı düzeyde azalma saptanırken (p=0,001); basınç ağrı eşiği değerlerinin, servikal eklem hareket açıklığının, NSP, MANA ise anlamlı ölçüde arttığı tespit edildi (p=0,001). Gruplar arası karşılaştırma analizlerinde ise deney grubunun ağrı şiddetinde, basınç ağrı eşiğinde ve özürlülükteki azalma, yaşam kalitesinde ve ağrı bilgi düzeyindeki artış miktarı kontrol grubuna göre anlamlı ölçüde daha fazla bulundu (p=0,001). Sonuç: Bu çalışma ağrı eğitimi ile birlikte uygulanan konvansiyonel fizyoterapinin ağrı düzeyi ve özürlülüğünde azalma ve basınç ağrı eşiği, yaşam kalitesi, ağrı bilgi düzeyindeki artış üzerinde yalnızca konvansiyonel fizyoterapi uygulanan kontrol grubuna göre üstün olduğunu göstermektedir.

Objective: This study evaluated the effectiveness of pain education added to conventional physiotherapy on pain level, pressure pain threshold, disability, range of motion, quality of life, kinesiophobia, and pain knowledge level in adults with chronic neck pain. Materials and Methods: 49 participants with neck pain lasting 3 months or longer and fulfilling the inclusion criteria were randomly divided into 2 groups. A conventional physiotherapy program was applied to both groups for 8 weeks. In addition, the experimental group received pain education. Pain levels of the participants at the beginning and the end of 8 weeks were measured by Visual Analogue Scale (VAS), pressure pain threshold by analog algometer device, and cervical range of motion by CROM 3 instrument, Disability status was assessed with Neck Disability Questionnaire (NDI), kinesiophobia was assessed with Tampa Kinesiophobia Scale (TKS), quality of life was assessed with Nottingham Health Profile (NSP) and modified pain neurophysiology knowledge level (MANA). Results: According to intra-group studies, cervical range of motion, NSP, MANA, and pressure pain threshold values all considerably rose (p=0.001). In comparison to the control group, the experimental group's quality of life and degree of pain knowledge increased, while their pain intensity, pressure pain threshold, and disability decreased significantly (p=0,001). Conclusion: Conventional physiotherapy combined with pain education is superior to the control group who received only conventional physiotherapy on the reduction in pain level and disability and increase in pressure pain threshold, quality of life, and pain knowledge.
The effectiveness of pain education added to the conventional physiotherapy program in patients with neck pain
Keywords: Ağrı; ağrı yönetimi; bilgi düzeyi; boyun ağrısı; chronic pain; Fizyoterapi; knowledge; kronik ağrı; neck pain; Pain; pain management; Physiotherapy