Zaman çarteri sözleşmesinde çartererin yükümlülükleri - Muran, Hakan (My University, 2008)
(Zaman çarteri sözleşmesinde çartererin yükümlülükleri) Denizyolu ile taşımacılıkta kullanım alanı gün geçtikçe genişleyen Zaman Çarteri Sözleşmesi, tezimizde detaylı olarak incelediğimiz üzere navlun sözleşmesi, hukuki niteliğinde kabul ettiğimiz bir deniz ticareti sözleşmesi tipidir. Deniz ticaretinin günlük kullanımında taraflar, BIMCO, ASBA, INTERTANKO gibi denizcilik örgütlerinin ve büyük petrol şirketlerinin bilgi ve tecrübe birikimlerini kullanarak hazırladıkları NYPE, BALTIME, BOXTIME, SHELLTIME, BPTIME gibi tip çarter partiler üzerinden sözleşme yapmaktadırlar. Bu standart çarter sözleşmeleri kapsamında, tezimizin konusu olan çartererin yükümlülükleri belirlenmiş olmaktadır. Zaman çarteri sözleşmesinin temel yapısı, “zaman” kavramı esasına dayanmaktadır. Buna göre sözleşmenin yük tarafı olan çarterer öncelikle zaman çarteri sözleşmesi ile belirlenmiş çarter süresi içinde gemiden yüklerini taşıtmak için faydalanabilecektir. Çarterer, sözleşme kapsamında belirlenmiş olan ticari seyir alanları içinde kalma ve meşru yüklerini taşıtma sınırlamalarına uymakla yükümlüdür. Zaman çarterini diğer navlun sözleşmelerinden ayıran diğer bir unsur, gemi ile yük taşınması neticesinde doğan başta yakıt olmak üzere, liman masrafları, kılavuzluk ve römorkaj ücretleri, boğaz ve kanal geçişleri gibi aktif işletme masraflarını da çartererin karşılamakla yükümlü olmasıdır. Ayrıca çarterer, tam donatılmış ve denize elverişliliği çarter süresince sağlanacak olan gemi için, faydalanılan zaman üzerinden genellikle aylık ve peşin hesaplanan navlunları, donatana ödeyecektir. Zaman çarteri sözleşmesinin gemi tarafı, donatan, yapacağı bir sefere çarterine kıyasen daha düşük navlun elde edecek olmakla birlikte, deniz, hava koşullarından veya denizciliğin diğer gecikme ve her sefer sonu uygun yük bulamama riskleri olmadan, sürekliliği sağlanmış navlun elde edecektir. Zaman çarteri sözleşmesi, yürürlükteki 6762 sayılı Türk Ticaret kanunumuzda düzenlenmemiş olmakla birlikte, 2005 yılında görüşe sunulan yeni tasarıda navlun sözleşmelerinin dışında özel bir sözleşme olarak düzenlenmiştir. Tasarıda çartererin navlun ödeme dışındaki yükümlülüğü olarak, geminin ticari yönetimini üstlenmesi gösterilmiştir. Tezimizde zaman çarterinin uygulamalarında, ticari yönetimin karşılığı olarak, çartererin verdiği detaylı sefer talimatı ele alınmıştır. Donatan gemiadamları vasıtasıyla geminin zilyetliğini çarter süresince muhafaza etmektedir. Bu yüzden zaman çarterinde de donatan ve gemiadamları taşınacak yüklere yakın durmaktadırlar. Çartererin yükümlükleri, İngiliz ve Amerikan içtihatlarından örneklerle çalışmamızda detaylandırılmıştır.

(Charterers’ Obligations in a Time Charter Contract) The Time Charter Contract, of which area of usage expands in maritime transport as time goes on, is a maritime commerce contract type which we address as a Freight Contract legal framework, as we analyzed in detail in our thesis. In the daily use of maritime commerce, parties place contracts on the basis of type charter parties such as NYPE, BALTIME, BOXTIME, SHELLTIME, BPTIME that maritime organizations such as BIMCO, ASBA, INTERTANKO, and large oil companies prepared in accordance with their experiences and knowledge. Within the context of that standard time charter parties, obligations of charterer, which is the subject of our thesis, are determined. Main structure of time charter contract is based on “time” concept. With other words, the time is essence for this type freight contract. Accordingly, charterer, who is the cargo party of the contract, may take advantage of having its loads carried by the ship in the charter time period specified in time charter contract. Charterer is charged to stay in commercial trading limits specified in the scope of contract and to obey lawful merchandise load transportation constraints. An another discriminating element of the time charter from other charter contracts is being liable of the charterer to meet bunkering in the first instance as well as disbursement accounts, pilotage and towage expenses, strait and channel passes etc. active operational charges required for respective load transportation. Furthermore, the charterer will pay freight charges which usually calculated monthly and in advance based on the beneficial time for the ship that will be made available, seaworthy and fully equipped during the charter period, to the owner. Ship party of the time charter contract, the owner, despite the fact that acquiring a lower freight charge than a voyage charter, may have a freight charge provided with continuity, without risk of sea perils, incapacity for locating a suitable load, or other usual maritime delays at the end of each voyages. Although time charter contract was not enacted in the Turkish Trade Act with number 6762 in effect, it is enacted as a specific contract apart from charter contracts in the new draft of law submitted in 2005. In this draft, for the obligation of charter other than freight charge payment, commercial management of the ship has been imposed. In our thesis, detailed voyage order submitted by the charterer in exchange for commercial management in time charter applications have been discussed. Ship owner maintains possession of the ship during the charter period by means of seamen. For that reason, owner and crew stand close to cargo handling and the cargo to be carried. Obligations of charterer have been detailed with examples from British and American ruling cases.
Keywords: Hukuk; Özel Hukuk