Globalleşme sürecindeki dünyada, Türkiye mobilya tasarım anlayışındaki değişmeler - Çalışkan, C. İrfan (My University, 2005)
Batıdan esen değişim rüzgarları çerçevesinde şekil değiştiren “ Türk Mobilyası” eskiye olan bağını koparır; kültürel, bölgesel üretim teknikleri, kullanılan teknoloji ve çağın gereklilikleri ile seri üretim sistemleriyle üretilen global tasarımlara dönüşür. Global tasarımların yaratılması ve bu ürünlerin seri üretim sistemleriyle makinelere uyumlu olarak üretilebilirliği, ürüne tasarımı yanında üretim teknikleri ile ilgili global bir yön çizer. Ürün tasarımının, dünyanın globalleşme süreci içerisinde değişimi, küresel mobilyaya dönüşüm süreci, Türkiye’de mobilya üretimi paralelinde ele alınmıştır. Üretimin atölye tarzı üretimden fabrikasyon üretime dönüşüm süreci, ürünün tasarım ve üretim sistemlerinde ciddi değişikler meydana getirir. Üretim sistemlerindeki değişmeler, ürünün tasarım süreci ile doğrudan ilgili olması nedeniyle ele alınmıştır. Eski tarzda ustanın el işçiliği ile, müşterinin talepleriyle şekillenen, standart bir kalite ve fiyat kriteri, tasarım kaygısı olmadan üretilen ürün; endüstrileşme döneminde birçok konuda standartlaşmış; kalite, ürün için zorunluluk olmuştur. Seri üretim sisteminde üretilen ürün, ölçü ve model standardizasyonu yanında ; ambalaj , montaj kılavuzu gibi standartlara da kavuşmuştur. Globalleşme sürecinde Türk Mobilya’sı , üretici sayısının artması nedeniyle yoğun bir rekabet ortamında pazardan pay alabilme mücadelesi vermektedir. Yurt içi ve yurt dışı pazarlarda alıcı bulma zorunluluğu içerisinde olan üretici, ürünü küresel çizgilere uygun, özgün tasarımlı, kalite açısından problemsiz üretmek zorundadır. Bu zorunluluk ile yaratılan tasarımlar; gerek pazar şartları, gerekse kullanılan üretim teknik ve teknolojileri gereği kültürel izlerden soyutlanmış, küresel, yalın çizgilere bürünmüş; toplum eğilimlerinin büyük üretici modellerine yönelmesi, atölyeleri de bu tarz modelleri üretmeye yöneltmiştir. Sonuç itibari ile el emeği göz nuru ile üretilen, oyma, kakma sanatlarının uygulandığı, geleneksel yöntemlerle usta – çırak tarzında üretilen “Türk Mobilyası”, global renk ve tarzı ile, ileri teknoloji kullanılan, bir tasarım ürünü olan yeni “Türk Mobilya” sına dönüşmüştür.

Because of the wind of changes stammed from the West, Turkish furniture breaks off its bonds with the old style. Cultural, regional production techniques have been left, contemporary techniques and style are chosen by using mass production systems. Globally determined designs and to produce these designs in accordence with mass production systems and high-tech machine standards, evolve Turkish furniture to a universal standard and characteristics. The process of transformation of workshop style production into factory production give rise to serious changes in production systems and product itself. The concepts of “quality control”, “ergonomy”, “standardization”, division of labor”, “high tech machines in the production process”, “optimization”, and etc. began to be important in this process. In the new style production, product is modular and ready to assemble in a safe and flat package. While it requires master’s ability and has no standart quality, price and size in the old style production, in the new style the product has a standardized quality sizes and prices. In the new system of mass production, product reaches the standards of safe packages, assembly prospects in addition to standard sizes and models. In the process of industrialization, Turkish furniture sector has a harsh competition because the amount of producers arises and of course products also. The producers have to produce qualified, originally designed products. On the other hand; in todays globalized world, producers aiming to reach world markets, present their products with the designs fit to global lines, and understandings. So; these conditions stemmed from the market needs and universal production techniques and technological standarts, result with new designs and models, isolated from cultural effects and similar, familiar and universally common modern designs. The tendency of customers turns towards modern designs and this change forces small workshops to copy these kind of models in order to survive. Consequently; Turkish furniture, produced with the hand work and traditional understanding by using the “repousso work” (kakma) techniques evolve into modern design products with its global style and colour.
Keywords: Endüstriyel Tasarım; Güzel ve dekoratif sanatlar; Mobilya Tasarımı_Türkiye; Mobilya ve aksesuvarları