The relationship between perceived sufficiency of HRM practices, person-organization fit, person-job fit and anxiety - Yaşar, Neslihan (My University, 2009)
nsan Kaynakları Uygulamalarının Algılanan Yeterliliği, Kişi-Kurum Uyumu, Kişi-İş Uyumu, Kaygı ÖZET İNSAN KAYNAKLARI UYGULAMALARININ ALGILANAN YETERLİLİĞİ, KİŞİ-KURUM UYUMU, KİŞİ-İŞ UYUMU VE KAYGI ARASINDAKİ İLİŞKİLER Bu araştırmanın temel hedefi, İnsan Kaynakları Yönetimi (İKY) uygulamalarının yeterli algılanmasının kişi-kurum ve kişi-iş uyumunu nasıl etkilediğini incelemektir. İKY uygulamalarının algılanan etkinliğinin kişi-kurum ve kişi iş uyumunu artıracağı ifade edilmiştir. Çalışmanın ikinci amacı ise, durumlu/ sürekli kaygı değişkeninin, İKY uygulamalarının algılanan yeterliliği ile kişi-kurum uyumu ve kişi-iş uyumu arasındaki ilişki üzerindeki ılımlaştırıcı etkisini incelemektir. Araştırma verileri, 13 farklı sektördeki büyük işletmelerde çalışan 196 kişilik bir örneklem grubundan toplanmıştır. Çoklu ve hiyerarşik regresyon kullanılarak veriler analiz edilmiştir. Bulgular, insan kaynakları uygulamaları yeterli algılandıkça, kişi-kurum ve kişi-iş uyumlarının yükseldiğini göstermiştir. Kaygı değişkeninin insan kaynakları uygulamalarının yeterliliği ile kişi-kurum uyumu ve kişi-iş uyumu arasındaki ilişkiyi etkilemediği görülmüştür. Organization Fit, Person-Job Fit, State-Trait Anxiety

THE RELATIONSHIP BETWEEN PERCEIVED SUFFICIENCY OF HRM PRACTICES AND PERSON-ORGANIZATION FIT, PERSON-JOB FIT AND ANXIETY The main purpose of the present study is to investigate the relationship between perceived sufficiency of human resource management (HRM) practices and person-organization fit and person-job fit. It is stated that perceived sufficiency of HRM practices will increase person-organization fit and perceived person job fit. The second purpose of the study is to figure out the moderating effect of state-trait anxiety on the relationship between perceived sufficiency of HRM practices and person-organization fit and perceived person-job fit. Data were gathered form a sample of 196 employees who work in large-sized companies from 13 different sectors. Multiple and hierarchical regression analyses are used to analyze data. Results showed that perceived sufficiency of HRM practices has a significant effect on person-organization fit and perceived person-job fit. However, no significant moderating effect of anxiety has been found.
Keywords: İnsan Kaynakları Yönetimi; İş Uyumu; Kaygı; Personel Yönetimi