Üniversite öğrencilerinde gizli işitme kaybı - Bal, Nilüfer (My University, 2021)
Amaç: Üniversite öğrencilerinde kişisel kulaklıklarla müzik dinleme alışkanlıklarının işitme sistemi üzerine etkilerini ve gizli işitme kaybı bulgularını değerlendirmektir. Gereç ve yöntem: Çalışmamız 3 aşamada planlanmıştır. İlk aşamada anket üzerinden genel müzik dinleme alışkanlıkları değerlendirilmiştir. 2. aşamada Tahmini Günlük Total Gürültü Seviyeleri (TGTGS)’ne göre katılımcılar 3 gruba (düşük risk ayrılarak, immitansmetrik değerlendirme, otoakustik emisyon, konvansiyonel odyometri, yüksek frekans odyometri değerlendirmeleri yapılmıştır. 3.aşamada TGTGS’ne göre katılımcılar 2 gruba ayrılmıştır. Düşük Riskli Grup (DRG) (n=25; ≤75dB (A)) ve Yüksek Riskli Grup (YRG)(n=25: ≥80dB (A)) olarak belirlenmiştir. Bu aşamada katılımcılara Türkçe Matris Test, Elektrokokleografi, tiptrot ve yüzey elektrotları kullanılarak İşitsel Beyinsapı Cevapları testleri yapılmıştır Bulgular: İlk aşamaya katılan katılımcıların %37,9 ‘unun ( n=143) TTGGS’leri 80dB (A)’dan yüksektir. 2. aşamada TTGGS’ne göre 70dB SPL (A)’dan düşük olanlar DR (n=25; 24 K, 2 E), 70- 80 dB SPL (A) arası olanlar orta risk grubu (OR) (n=39; 34 K, 5 E) ve 80 dB SPL (A)’dan fazla olanlar YR (n=25; 21 K 4 E) olarak 3 gruba ayrılmıştır. Tinnitus görülme oranı, TTGGS arttıkça artmaktadır ve gruplar arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlıdır (p>0,001). Konvansiyonel ve yüksek frekans odyometre eşikleri gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık göstermemiştir (p>0,05). 3. aşamada YRG, -5 SGO ve -7,5 SGO koşullarında diğer gruplara göre daha kötü performans göstermiştir (p<0.01). Kulaklıklarla yapılan adaptif test protokolünde YRG’nin %50 konuşmayı anlama eşiği daha yüksek elde edilirken (p<0.01), binaural dinleme koşulunda bu fark belirlenmemiştir(p>0.05). ECochG testinde YRG’nin SP ve AP latansları daha uzun (p<0.05), AP amplitüdleri ise daha düşük bulunmuştur (p<0.01). Tip-trode ve yüzey elektrotları ile yapılan ABR ölçümlerinde V. dalga amplitüdleri YRG’de anlamlı derecede düşük bulunmuştur (p=0,022 ve p=0,021). Sonuç: Çalışmamızda elde edilen bulgular kişisel kulaklıklarla yüksek şiddetlerde müzik dinlenmenin koklear sinaptopatiye neden olabileceği hipotezini desteklemektedir. Ancak, bu etkinin merkezi işitme sistemini ve binaural işitmeyi ne kadar sürede etkilediğini belirlemek için uzun vadeli çalışmalara ihtiyaç vardır.

Objective The purpose of this study is To evaluate the effects of personal listening to music with headphones on the hearing system and hidden hearing loss findings in university students. Material and methods: Our study is planned in 3 stages general music listening habits were evaluated through the questionnaire. In the second stage, the participants were divided into 3 groups (low risk and immitansmetric evaluation, otoacoustic emission, conventional audiometry, high frequency audiometry evaluations according to the Estimated Daily Total Noise Levels (TGTGS). Risk Group (DRG) (n = 25; 75dB (A)) and High Risk Group (YRG) (n = 25: ≥80dB (A)). Auditory Brainstem Responses tests were performed using Results: The TTGGS of 37.9% (n = 143) of the participants participating in the first stage is higher than 80dB (A). In the second stage, those with a SPL lower than 70 dB SPL (A) according to TTGGS were DR (n = 25; 24 F, 2 E), those between 70-80 dB SPL (A) were in the medium risk group (OR) (n = 39; Those more than 34 K, 5 E) and 80 dB SPL (A) were divided into 3 groups as YR (n = 25; 21 K 4 E). The incidence of tinnitus increases as TTGGS increases, and the difference between the groups is statistically significant (p> 0.001). Conventional and high frequency audiometer thresholds did not show statistically significant difference between the groups (p> 0.05). In the third stage, YRG performed worse than the other groups under -5 SGO and -7,5 SGO conditions (p <0.01). In the adaptive test protocol made with headphones, while YRG's threshold for understanding speech was obtained 50% higher (p <0.01), this difference was not determined in binaural listening condition (p> 0.05). In the ECochG test, SP and AP latencies of YRG were longer (p <0.05), and AP amplitudes were lower (p <0.01). In ABR measurements made with tip-trode and surface electrodes, V. wave amplitudes were found to be significantly lower in YRG (p = 0.022 and p = 0.021). Conclusion: It supports the hypothesis that at high intensities, personal listening devices will cause cochlear synaptopathy. Long-term studies are needed to determine how long it takes for this effect to affect the central hearing system and binaural hearing.
Hidden hearşng loss in university students
Keywords: ABR; Audiology; ECochG; Koklear Sinaptopati; Konuşma bozuklukları; Odyoloji; Speech disorders; TurMATRIX; TurMATRIX Cochlear synaptopathy