Bağlanma ve psikolojik sağlamlık arasındaki ilişkide kişilerarası iletişimin aracı rolü - Narin, Şulenur (My University, 2025)
Bu çalışma, bağlanma ve psikolojik sağlamlık arasındaki ilişkide kişilerarası iletişimin aracı rolünü incelemeyi amaçlamaktadır. Nicel araştırma yöntemlerinden biri olan ilişkisel tarama modeline uygun olarak tasarlanan çalışmada, kolayda örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Çalışmanın örneklem grubu 18-45 yaş arası yetişkinlerden oluşmaktadır. Çalışma kapsamında veriler çevrimiçi anketler ile toplanmıştır. Veri toplama araçları olarak Kişisel Bilgi Formu, Üç Boyutlu Bağlanma Stilleri Ölçeği, Kişilerarası İletişim Yetkinliği Envanteri ve Kısa Psikolojik Sağlamlık Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma sürecinde verilerin analizi için IBM SPSS Statistics 26 paket kullanılmıştır. Bağlanma stilleri, kişilerarası iletişim yetkinliği ve psikolojik sağlamlığın demografik değişkenlere göre farklılaşma durumunu incelemek amacıyla Bağımsız Grup t-Testi ve Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA) uygulanmıştır. Değişkenler arasındaki ilişkileri araştırmak amacıyla Pearson Momentler Çarpım Korelasyon Katsayıları incelenmiştir. Bağlanma ve psikolojik sağlamlık arasındaki ilişkide kişilerarası iletişim yetkinliğinin aracı rolünü sınamak amacıyla Hayes (2013)'in geliştirmiş olduğu Process Makro v4.2 eklentisi kullanılmıştır. Araştırmada önerilen modele ait doğrudan ve dolaylı etkinin anlamlılığını belirlemek amacıyla bootstrapping tekniği kullanılarak güven aralıkları incelenmiştir. Araştırmada elde edilen bulgular, güvenli bağlanma, kaçınan bağlanma, kaygılı-kararsız bağlanma, kişilerarası iletişim yetkinliği ve psikolojik sağlamlık değişkenleri arasında anlamlı ilişkiler olduğunu göstermektedir. Aynı zamanda bu değişkenler, çeşitli demografik değişkenlere göre anlamlı farklılıklar göstermektedir. Son adım olarak gerçekleştirilen aracılık analizleri bulgularına göre, kişilerarası iletişim yetkinliğinin güvenli, kaçınan, kaygılı-kararsız bağlanma stilleri ve psikolojik sağlamlık arasındaki ilişkide kısmi aracılık rolü olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak; çalışmanın bulguları kişilerarası iletişim yetkinliğinin psikolojik sağlamlık açısından koruyucu bir rolü olduğunun altını çizmektedir. Mevcut çalışmada kişilerarası iletişim yetkinliğinin aracı rolünün tespit edilmiş olması ilerideki önleme ve müdahale çalışmalarında özen gösterilmesi gereken noktalara dikkat çekmektedir.

This research aims to examine the mediating role of interpersonal communication in the relationship between attachment and psychological resilience. Convenience sampling methods were used in the study, which was designed in accordance with the relational screening model.The sample group of the study consists of adults between the ages of 18-45. Data were collected through online surveys. Personal Information Form, Three-Dimensional Attachment Styles Scale, Interpersonal Communication Competence Inventory and Brief Psychological Resilience Scale were used as data collection tools. IBM SPSS Statistics 26 was used to analyze the data in the research process. To investigate whether attachment styles, interpersonal communication competence and psychological resilience differs according to demographic variables Independent Samples t-Test and One-Way Anova was applied. The relationships between attachment styles, interpersonal communication competence and psychological resilience variables were examined using Pearson Product Moment Correlation Coefficient Analysis. Secondly, Process Macro v4.2 plugin developed by Hayes (2013) were used to test the mediating role of interpersonal communication competence in the relationship between attachment and psychological resilience. In addition, confidence intervals were examined using the bootstrapping technique in order to determine the significance of the direct and indirect effects of the model proposed in the study. According to the findings of the study, there are significant relationships between secure attachment, avoidant attachment, anxious-ambivalent attachment, interpersonal communication competence, and psychological resilience. Moreover, it was found that the research variables showed significant differences based on demographic characteristics. In the final step, in the mediation analysis revealed that interpersonal communication competence has a partial mediating role in the relationship between secure, avoidant, and anxious-ambivalent attachment styles and psychological resilience. In conclusion, the findings underscore the protective role of interpersonal communication competence in fostering psychological resilience. The identification of this mediating role of interpersonal communication competence in the present study highlights important considerations for future prevention and intervention efforts.
The mediating role of interpersonal communication in the relationship between attachment and psychological resilience
Keywords: Attachment; Attachment behavior; Bağlanma; Bağlanma davranışı; Interpersonal relations; interpersonal communication competence; interpersonal relationships; kişilerarası iletişim yetkinliği; Kişilerarası ilişkiler; psikolojik sağlamlık; psychological resilience