Kişisel verilerin ceza muhakemesi hukukunda delil olarak kullanılması - Dağ, Güray (My University, 2011)
KİŞİSEL VERİLERİN CEZA MUHAKEMESİ HUKUKUNDA DELİL OLARAK KULLANILMASI ÖZET Ceza muhakemesinin amacı, maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır. Bu amacın gerçekleştirilebilmesi için, ceza muhakemesi hukukunda “delil serbestisi” ilkesi kabul edilmiştir. Delil serbestisi ilkesi gereği, hukuka uygun elde edilmiş olmak kaydıyla, maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasına katkısı olabilecek her şey delil olarak kullanılabilir. Son yıllarda terör ve örgütlü suçlarda ciddi bir artış olduğu tartışmasızdır. Bilişim ve teknolojisi alanında yaşanan gelişmeler, bir yandan ulaşım ve iletişim başta olmak üzere, hayatın her alanının hızlanması ve çeşitlenmesini sağlarken, diğer yandan da suç oranlarını artırmış, suçların işleniş biçimini ve niteliğini karmaşıklaştırmıştır. Bu nedenle, klasik ceza muhakemesi tedbirleri kullanılarak, suçla, özellikle örgütlü suçlarla etkin bir mücadele yürütülmesi mümkün olamamaktadır. Artan teknolojik gelişmeler karşısında, suçla ve suçlulukla etkin bir mücadele yürütülebilmesi için ceza soruşturmasında kullanılan araç ve yöntemlerin güçlendirilmesi, yeni bazı tedbirlerin hayata geçirilmesi zorunluluğu doğmuştur. Telekomünikasyon araçlarıyla yapılan iletişimin denetlenmesi, teknik takip, moleküler-genetik incelemeler ve DNA analizleri, suçla mücadelede ortaya çıkan yeni yöntemlerden bazılarıdır. Bu yöntem ve tedbirler, suçların aydınlatılması bakımından yararlı olmakla birlikte, insan onuru, özel hayatın gizliliği ve kişisel verilerin korunması hakları başta olmak üzere, birçok temel hakka müdahale niteliği de taşır. Temel hak ve özgürlükler, suçun aydınlatılması ve maddi gerçeğin ortaya çıkarılması amacına feda edilemeyeceğinden, maddi gerçeğin araştırılması amacı ile temel hak ve özgürlüklerin korunması arasında, hukuka uygun, makul bir denge oluşturulması zorunludur. Bu bağlamda, bu tedbirlere, her suç için değil, sınırlı sayıdaki ağır suçlarla ilgili olarak, bu suçların işlendiği yönünde kuvvetli şüphe bulunması, suçun aydınlatılması bakımından başka türlü delil elde etme imkanı bulunmaması halinde, son çare olarak ve hakim kararıyla başvurulabilir. PERSONAL DATA BE USED AS EVIDENCE IN CRIMINAL PROCEDURAL LAW

The purpose of criminal procedures is to reveal the material facts. In order for this purpose to be realized, the principle of “freedom of evidence” has been accepted. As per the freedom of evidence, everything can be used as evidence so as to reveal the material facts, provided that they are obtained lawfully. In the recent years, it is beyond argument that a significant rise has occurred in terrorism and organized crimes. While, on one hand, the developments carried out in the sectors of information and technology, especially in transportation and communication, enable an acceleration and variation in every aspect of life, on the other hand, they have increased the crime rates and complicated the committing and nature of crimes. For this reason, it is not possible to implement an effective fight against crime, especially organized crime, using the measures of classical crime procedures. Against the increasing technological developments, in order to achieve an effective fight against crime and criminality, a requirement has arisen to strengthen the tools and methods used in criminal investigations and to effectuate some new measures. Controlling the communication made via telecommunication methods, technical follow-up, molecular-genetic examinations, and DNA analyses are some of the new methods that have turned up in the fight against crime. Although these methods and measures are useful with regards to the clarification of crimes, they also have the nature of interference in many fundamental rights, amongst which human honor, confidentiality of private life, and the protection of personal data. Since fundamental rights and freedoms cannot be sacrificed for the purpose of clarifying crimes and revealing the material facts, a lawful, reasonable balance has to be formed between the purpose of investigating the facts and the protection of fundamental rights and freedoms. In this context, one should invoke such measures not for every crime, but for a limited number of gross misconduct, only as a last resort and with judge’s decree and in the cases that there are strong doubts regarding the crime’s having been committed and that there are no other possibilities to obtain evidence to clarify such crimes by other means.
Keywords: Ceza Hukuku; Ceza Muhakemesi; Hukuk_Kamu Hukuku