Havayolu yönetiminde I-gel ve klasik larengeal maske kullanımının karılaştırılması - Pehlivan, Gökhan (My University, 2012)
Çalışmamızda I-gel’i, günümüzde en sık kullanılan supraglottik havayolu aracı olan cLMA ile hemodinamik parametreler üzerine etkileri, orofarengeal travma insidansları, anatomik yerleşimleri, kaf kaçak basınçları, yerleştirme başarı oranları ve 4. yıl anestezi asistanlarının her iki aracı kullanım memnuniyetleri açısından karşılaştırmak amaçlandı. Dr. Lütfi Kırdar Eğitim ve Araştırma Hastanesi Etik Kurul onayı ve çalışmaya katılacak hastaların yazılı onamları alınarak genel anestezi altında kısa ve orta süreli, supraglottik havayolu aracı kullanımına uygun cerrahi girişim planlanan, ASA I-II grubu, 18-65 yaş arası toplam 80 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastalar Grup LMA (n=40) ve Grup I-gel (n=40) olmak üzere randomize olarak iki gruba ayrıldı. Anestezi indüksiyonu tiyopental sodyum 5-7 mg/ kg ve rokuronyum bromür 0.6 mg/ kg iv ile, anestezi idamesi %65 azotprotoksit içerisinde %35 oksijen ve %6 desfluran ile sağlandı. Supraglottik havayolu aracı girişimi 4. yıl anestezi asistanı tarafından yeterli kas gevşekliği sağlandıktan sonra yapıldı. Girişim sayısı ve süresi, girişim esnasında optimizasyon manevrası gereksinimi, fiberoptik görünüm ve komplikasyonlar kaydedildi. İndüksiyon öncesi kalp atım hızı, ortalama arter basıncı ve periferik oksijen saturasyonu değerleri 0. dakika değerleri olarak kabul edilerek, indüksiyon sonrası ilk beş dakika 1’er dakika ara ile, 5. dakikadan sonra 5’er dakika ara ile kaydedildi. Girişimin 10. dakikasında kaf kaçak basıncı ölçüldü. Anestezinin sonlandırılmasından sonra çıkarılan havayolu aracının üzerinde kan olup olmadığı kaydedildi. Postoperatif 1. saatte hastaların boğaz ağrısı sorgulandı. Havayolu girişimi yapan 4 anestezi asistanına “Doktor Memnuniyet Anketi” uygulanarak sonuçlar kaydedildi. Ortalama arter basıncı, kalp atım hızı, periferik oksijen saturasyonu, tidal sonu CO2 basıncı, farengeal travma insidansı açısından gruplar arasında anlamlı fark bulunmadı (p>0,05). İki grup arasında yerleştirme süresi, girişim sayısı, optimizasyon manevrası gereksinimi, Brimacombe Sınıflaması, kaf kaçak basıncı ve kullanıcı memnuniyeti açısından I-gel grubu lehine anlamlı fark bulundu (p<0,05). Sonuç olarak; I-gel’in, cLMA’dan yerleştirme süresi, girişim sayısı, kaf kaçak basıncı, anatomik pozisyon ve kullanıcı memnuniyeti açısından daha üstün olduğu, hemodinamik yanıt ve komplikasyon insidansı açısından farklı olmadığı kanısına varılmıştır.

In our study, we aimed to compare the most widely used airway device cLMA and I-gel according to the effects on hemodynamic parameters, cuff leak pressure, success rate, oropharyngeal trauma incidence and satisfaction of 4th year anesthesiology residents. Eighty patients, ASA class I-II, aged between 18-65 years, undergoing middle-term and long-term operations suitable to use a supraglottic airway device were included to the study after approval of Dr. Lütfi Kırdar Education and Research Hospital Ethics Committee and patients’ written consent. Patients were randomly assigned into two groups as Group LMA (n=40) and Group I-gel (n=40). Anesthesia was induced with thiopental sodium 5-7 mg/ kg and rocuronium bromide 0,6 mg/ kg iv., and was maintained with desflurane 6% and 65% nitrous in oxygen. Supraglottic airway device was inserted by a 4th year anesthesiology resident after sufficient muscle relaxation was obtained. Insertion success rate, time for insertion, number of optimization maneuvers, fiberoptic grade of view with Brimacombe Classification and complications were recorded. Mean arterial pressure, heart rate, peripheric oxygen saturation before induction were accepted as control values and were recorded with 1 minute intervals during first 5 min. and with 5 minute intervals thereafter. At 10th minute of insertion, cuff leak pressure was measured. Presence of blood on airway device was checked after termination of anesthesia. Pharyngeal trauma was evaluated at 1. postoperative hour by asking to patients if they had sore throat. Four anesthesiology residents who inserted the devices were questioned with “Satisfaction Questionnaire”. There was no significant differences in heart rate, mean arterial blood pressure, peripheral oxygen saturation, end-tidal carbon dioxide pressure and pharyngeal trauma incidences between two groups (p>0,05). Time for insertion, success rate, number of attempts, need of optimization maneuver, “Brimacombe Classification” scores, cuff leak pressure and “Satisfaction Questionnaire” results were significantly better in I-gel Group (p<0,05). In conclusion, we decided that I-gel is superior to cLMA according to time for insertion, number of attempts, cuff leak pressure, satisfaction scores and anatomical positioning, however there was no significant differences in hemodynamic response and complications
Keywords: Anestezi; Tıp