Adolesan kız futbolcuların psikolojik gelişiminde pozitif gençlik gelişimi temelli grupla psikolojik danışma uygulamalarının rolü : deneysel bir çalışma - Bora, Hande (My University, 2022)
Amaç: Bu çalışmanın amacı 10 haftalık pozitif gençlik gelişimi temelli grupla psikolojik danışma uygulamasının adolesan kız futbolcuların yetkinlik, öz güven, karakter, empati ve bağ kurma düzeylerine etkisini incelemektir. Gerekçe ve Yöntem: Araştırmaya İstanbul Kadınlar Ligi’nde oynayan bir kulübün iki ayrı takımında yer alan 12-17 yaş arası kız futbolcular dahil edilmiştir. Toplamda 24 kişiden oluşan çalışmada 12 (Xyaş=14,58 ±1,00) kız futbolcu deney 12 (Xyaş=14,92 ±1,44) kız futbolcu kontrol grubunu oluşturmuştur. Araştırmaya katılan sporcuların sosyo demografik bilgilerini öğrenmek amacıyla araştırmacı tarafından geliştirilen kişisel bilgi formu ile birlikte “Ergenler İçin Benlik Algısı Profili”, “Spor Karakter Ölçeği”, “Ebeveyn ve Arkadaşlara Bağlanma Envanteri”, “Ka-Si Empatik Eğilim Ölçeği Ergen Formu” ve “Sporda Empati Ölçeği” katılımcılara uygulanmıştır. Çalışma pandemi koşullarınca çevrimiçi olarak 10 hafta sürmüş ve haftada bir kez 90 dakika sürecek şekilde uygulanmıştır. Uygulanan ölçme araçları 10 haftalık programa başlamadan 1 hafta önce ön test olarak ve 10 haftalık programdan sonra son test olarak uygulanmıştır. Elde edilen verilerin analizinde deney ve kontrol gruplarının son test puanlarını karşılaştırmak için tek faktörlü Kovaryans Analizi (ANCOVA) kullanılmıştır. Bulgular: Yapılan ANCOVA analizi sonuçları, 10 haftalık pozitif gençlik gelişimi temelli grupla psikolojik danışma uygulamasının kız futbolcuların yetkinlik, öz güven, karakter, empati ve bağ kurma düzeyleri üzerindeki etkisinin anlamlı olmadığını göstermiştir (p > 0.05). Sonuç: Sonuç olarak uygulanmış olan grupla psikolojik danışma oturumlarının bireylerin 5C özellikleri üzerinde olumlu etki etmediği söylenebilir.

Purpose: The aim of this study was to examine the effect of 10-week positive youth development-based group counseling program on the competence, confidence, character, empathy and connection levels of adolescent female football players. Methods: Twenty four girl football players aged between 12 and 18 years old from two different teams of one club voluntarily participated in this study. The experimental (Mage=14,58 ±1,00) and control groups (Mage=14,92 ±1,44) consisted of 12 girls football player separately. The personal information form developed by the researcher to learn the socio-demographic information of the athletes participating in the research and the Self-Perception Profile for Adolescents, Sport Character Scale, Parental and Friends Attachment Inventory, Ka-Si Empathic Tendency Scale Adolescent Form and Empathy Scale ın Sports” was applied to the participants. The study lasted 10 weeks online under pandemic conditions and was administered once a week for 90 minutes. The measurement tools were applied as a pre-test one week before the program and as a post-test after the program. Analysis of Covariance (ANCOVA) was used to compare the post-test scores of the experimental and control groups. Findings: The results of the ANCOVA showed that the effect of 10-week positive youth development-based group counseling on the competence, confidence, character, empathy and connection levels of female football players were not significant (p > 0.05). Conclusions: It can be concluded that the group counseling sessions based on positive youth development had no positive effect on the psychological development of girl football players.
Keywords: girl football players; group counseling; grupla psikolojik danışma; kız futbolcular; Öğrenim ve öğretim; Positive youth development; Pozitif gençlik gelişimi; Spor; Sports; Study and teaching