Ortanın solu ve yerel yönetimler : 1973-1977 arası İstanbul'da Ahmet İsvan dönemi - Yılmaz, Rodi (My University, 2022)
Cumnuriyet Halk Partisi'nin (CHP) sistemin koruyucusu rolünü üstlenen bir devlet partisinden sistem değişikliğini talep eden reformist bir partiye dönüşüm sürecini tanımlayan Ortanın Solu hareketinin Türkiye'deki toplumcu belediyecilik anlayışının gelişimine sağladığı katkı çalışmanın ana konusu olarak ele alınacaktır. Geleneksel görünümünden sıyrılarak köylü, işçi, esnaf, dar gelirli halk kitlelerine yaklaşmaya çalışan CHP'nin sahip olduğu yeni söylem il büyük kentlerde yaşayan dar gelirli-gecekondu sakinlerinin siyasi desteklerini alarak 1973 yerel seçimlerinden büyük bir zaferle ayrılmıştır. 1973 Yerel seçimlerinden sonra İstanbul, Ankara ve İzmit başta olmak üzere birçok kentte göreve başlayan CHP'nin Halkçı belediye başkanları Türkiye'de toplumcu-sosyal belediyecilik merkezli bir yerel yönetim anlayışının ortaya çıkmasına katkıda bulunmuştur. Ortanın Solu hareketinin Bu Düzen Değişmeli söylevi etrafında geliştirdiği reformist pozisyonun ülkenin yerel yönetim anlayışının tezahür etmemesinden dolayı toplumcu belediyecilik anlayışının filizlenmesinde CHP'li halkçı belediye başkanlarının bireysel çabalarının ve rollerinin ortaya çıkarılması tez çalışmasının ana hedefleri arasında yer almaktadır. Tez çalışmasında beklenen çıktılara ulaşmak tarihsel süreç akademik eserler ve dönemin yayımları üzerinden analiz edilmiştir. Bununla beraber, 1973-1977 yılları arasında İstanbul Belediye başkanlığını görevini sürdüren ve Ortanın Solu hareketi temsilcilerinden olan Ahmet İsvan'ın belediyecilik deneyimi vaka çalışması olarak analiz edilmiştir. Ahmet İsvan belediyeciliği üzerinden Ortanın Solu hareketinin yerel yönetimlere dair belirli bir programının olup olmadığı, halkçı belediye başkanlarının toplumcu belediyecilik gayesiyle ortaya koyduğu bireysel çabalar, Yeni Belediyecilik Hareketinin oluşumu ve Milliyetçi Cephe hükümetinin engelleyici/ iş göremez hale getirme çabaları gözler önüne serilmeye çalışılmıştır. Türkiye siyaset tarihinde ilk kez merkezi idare ve yerel yönetimlerin farklı siyasi partilerden olduğu dönem kapsayan bu deneyim Yerel yönetimler üzerindeki idari-mali vesayeti ve adem-i merkeziyetçilikten uzak sistemi örneklendirmektedir. Araştırma çalışmaları sonucunda, Ortanın Solu hareketinin belirli bir yerel yönetimler programına/ politikasına sahip olmadığı çıktısıyla karşılaşılmıştır. Türkiye'deki sosyal/ toplumcu belediyecilik çalışmasının Batı Avrupa Sosyal Demokrasisi merkez söylemli çıkışa sahip olan Ortanın Solu hareketinden ziyade CHP'li belediye başkanlarının bireysel çabaları ile oluşturduğu Yeni Belediyecilik Hareketinin bir ürünü olduğu fark edilmiştir. Halkçı belediye başkanlarının bireysel çabaları zaman içerisinde teorik bir düzleme oturarak 1977 Yerel Seçimleri öncesi CHP'nin yerel yönetimlere özel bir bildirge yayımlayarak Demokratik Sol Belediyecilik kavramını öne çıkarmasına katkıda bulunmuştur. Bu nedenden ötürü, Türkiye'de toplumcu belediyecilik anlayışı teoriden pratiğe geçen değil, pratikten teoriği oluşturan bir sürecin ürünüdür.

The contribution of the Left of the Center movement, which defines the transformation process of the Republican People's Party (RPP) from a state party that accepts the role of the protector of the system to a reformist party that demands system reform to the social municipality will be discussed as the main subject of the study. Attempting to get closer to the masses of peasants, workers, shopkeepers and low-income people by getting rid of its traditional appearance, the new discourse of the RPP won the political support of the low-income-slum dwellers living in the big cities and went to the 1973 local elections with a great victory. After the 1973 local elections, RPP'S mayors, who started to work in many big cities, especially in Istanbul, Ankara and Izmit, contributed to the emergence of a social-municipality local government practice in Turkey. Due to the fact that the reformist position developed by the Left of the Center movement around the This Order Must Change discourse does not manifest the new local government perspective, revealing the individual efforts and roles of the RPP mayors in the emergence of the socialist municipalism understanding is among the main objectives of the thesis. To reach the expected outputs in the thesis study, the historical process has been analyzed through academic works and publications of the period. In addition, the municipality experience of Ahmet İsvan, who was the mayor of Istanbul between 1973-1977 and was one of the representatives of the Left of the Center movement, was analyzed as a case study. Through the municipality of Ahmet İsvan, it has been tried to reveal whether the Left of the Center movement has a specific program for local governments, the individual efforts of the populist mayors for the purpose of a social municipality, the formation of the New Municipalism Movement and the efforts of the Nationalist Front government to prevent/ render the mayors inoperable. The experience, which covers the period when the central administration and local governments are from different political parties for the first time in the history of Turkish politics, exemplifies the administrative-financial tutelage and the lack of a decentralisation system over the local governments. As a result of the research studies, it has been found that the Left of the Center movement did not have a specific local government program/ policy. It has been noticed that the social municipality policies in Turkey are a product of the New Municipalism Movement formed by the individual efforts of the RPP mayors, rather than the Left of the Center movement, which has a central discourse of Western European Social Democracy. The individual efforts of the Mayors settled on a theoretical plane over time and contributed to the RPP'S putting forward the concept of Democratic Left Municipalism by issuing a special declaration for local governments before the 1977 Local Elections. For this reason, the understanding of social municipality in Turkey is the product of a process that creates theory from practice, not from theory to practice.
Keywords: Ahmet İsvan; CHP; Cumhuriyet Halk Partisi; Istanbul; İstanbul; Left of the Center; Local government; Local Governments; Ortanın Solu; Social Municipality; Sosyal Belediyecilik RPP; Turkey; Türkiye; Yerel yönetim; Yerel Yönetimler