Tip 2 diyabet hastalarının uyumsuzluk düzeyleri ile özbakım gücü ilişkisi - Yılmaz, Emel (My University, 2010)
1. ÖZET Diyabet, bireyin yaşamının her yönünü etkileyen, uzun süreli kronik bir hastalık olduğundan, diyabetli hastanın tedavi ve bakımında bütüncü bir yaklaşımla hastalığın fiziksel boyutları ile birlikte psikolojik ve sosyal boyutu da ele alınmalıdır. Bu araştırma Tip 2 diyabet tanısı ile diyabet polikliniğinde izlenen hastaların umutsuzluk düzeyleri ile özbakım gücünün değerlendirilmesi amacıyla tanımlayıcı ve kesitsel olarak planlandı. Araştırmanın evrenini tip 2 diyabet tanılı 700 hasta, örneklemini ise Temmuz- Ağustos 2010 tarihleri arasında diyabet polikliniğine gelen 202 hasta oluşturdu. Veri toplama aracı olarak ‘Kişisel Bilgi formu’, ‘Beck Umutsuzluk Ölçeği’, ve ‘Özbakım Gücü Ölçeği’ kullanıldı. Verilerin değerlendirilmesinde, SPSS for Windows 10.0 istatistik paket programında Student-t, Anova ve Tukey HSD testleri, korelasyonlarda ise Pearson yöntemi kullanıldı. Sonuçlar % 95 güven aralığında, anlamlılık p<0.05 düzeyinde değerlendirildi. Sonuç olarak umutsuzluk ve özbakım gücü arasında orta derecede negatif korelasyon olduğu, Tip 2 DM’li hastaların umutsuzluk düzeylerini cinsiyet, eğitim durumu, sosyal güvence, maddi durum, diyabet süresi, evcil hayvan besleme, sosyal aktivite, kendini sevme gibi değişkenlerin, özbakım gücünü ise yaş grubu, eğitim durumu, sosyal güvence, çocuk sayısı, maddi durum, sosyal aktivite, kendini sevme, diyabette tedavi şekli gibi değişkenlerin etkilediği saptandı. Anahtar Sözcükler: Özbakım Gücü, Tip 2 diyabet, Umutsuzluk 2.

THE RELATIONSHIP BETWEEN THE LEVEL OF HOPELESSNESS AND SELF-CARE AGENCY AMONG TYPE 2 DIABETIC PATIENTS Since diabetes is an illness which is a chronicle problem, affects every aspect of life of an individual, psychological and sociological factors should be taken into consideration along with physical concerns when a diabetic patient is treated and cared. This research has been planned in descriptive and cross-sectional way with a view to evaluating the level of hopelessness and self-care agency among Type 2 Diabetic patients observed in a diabetes clinic. The universe of the research has been of 700 patients diagnosed with type 2 diabetes, the sample of the research has been 202 patients who applied the diabetes polyclinic in July-August 2010. “Personal Information Form”, “Beck Hopelessness Scale” and “Self-Care Agency Scale” have been used as data collection devices. When evaluating the data, Student-t, Anova and Tukey HSD tests in SPSS for Windows 10.0 have been used and for correlations Pearson Method has been adopted. The results have referred to %95 confidence interval and p<0.05 statistical significance. As a result, it has been determined that there is reasonable negative correlation between the level of hopelessness and self-care agency among diabetic patients. So, it has been observed that variables such as gender, educational level, social insurance status, financial situation, the duration of the diabetes disease, feeding domestic animals, social activities and self-love affect the level of hopelessness; and variables such as age-group, educational level, social insurance status, the number of children, financial situation, the ability to define oneself, social activities, self-love and the way they are treated affect the self-care agency among Type 2 Diabetic patients. Key words: Hopelessness, Self-care Agency, Type 2 Diabetes
Keywords: Diyabet; Hastalıklar; Hemşirelik Esasları